Tammo 80

Een leuk filmpje, het liedje Fever van Peggy Lee, maar dan uitgevoerd door Rita Moreno en Animal. Waarom heeft dit de hitparade niet gehaald? (En wil iemand dat Spaans even voor me vertalen?)

En dan nu naar de reclame (en nog een muziekje of twee).

Veel mensen denken rond Sinterklaas al aan Kerst. Schande! Ik ga echter graag nog een stapje verder, en heb zaterdag met Brenda de klassieke Sovjet-Nieuwjaarsfilm Ironiya sudby (The Irony of Fate) gekeken. Deze film is in Rusland een echte klassieker, en wordt elk jaar op oudjaarsdag wel door een van de staatzenders uitgezonden. Het verhaal is van het niveau Jan Naarding (waarom heeft deze geweldige toneelvereniging geen website?) of, voor niet-Hesselaars, niveau John Lanting: veel deuren die open en dicht gaan, en veel verwarring. Maar het is ook een echte kerstfilm, compleet met bomen—in Rusland zijn het alleen Nieuwjaarsbomen. Een leuk liedje uit de film is: Если у вас нету тёти (als je geen tante hebt). Ik heb het meteen vertaald, met hulp van Brenda, Olga, Rena en Aleksandra:

Als je geen huis hebt

Kan het ook niet afbranden

En je vrouw kan er niet met een ander vandoor gaan

Als je geen vrouw hebt

Als je geen hond hebt

Kan je buurman hem ook niet vergiftigen

En je zult nooit met een vriend vechten

Als je geen vrienden hebt

Het orkest zwelt aan met bassen

De trompettist blaast op zijn trompet

Bedenk voor jezelf, beslis voor jezelf,

Hebben, of niet hebben.

Als je geen tante hebt

Kan je buurman haar ook niet vergiftigen

En je kunt niet doodgaan

Als je niet leeft

Allemaal ondoordringbare logica. Maar ik loop natuurlijk ver op de tijd vooruit: we moeten eerst nog allemaal Alles is Liefde bekijken (beter dan het origineel).

Ik was laatst op het SIVO, een internationaal volksdansfestival in Odoorn. Op de gala-avond trad een volksdansclub uit Zweden op, met traditionele volkdansmuziek uit Zweden (hoe toepasselijk). Mensen op de tribune begonnen echter spontaan mee te zingen:

Als je pas getrouwd bent krijg je koekje bij de thee

Suiker op je brood, kind’ren op je schoot

Dit lied was kennelijk bekend, maar niet bij mij. Ik heb er een zoektocht van gemaakt, die tot gisteren niet het gewenste resultaat had: een fatsoenlijke gezongen versie van dit bruiloftslied. Inmiddels is die gevonden, in een versie van de . Alstublieft. En om even te huiveren: het is dit jaar ook een carnavalshit.

Tijdens mijn zoektocht kwam ik er achter dat dit liedje behoorlijk geëvolueerd is: eerst was lever op je brood een traktatie, daarna boter, suiker, en tegenwoordig is pas honing op je brood iets om naar uit te kijken.

Gister was op de radio een leuk liedje. En ik zou mij niet zijn als dat liedje vandaag niet in m’n hoofd zat. Maar tot mijn spijt was het grootste deel weggeraakt, en zaten alleen de eerste paar noten paraat in m’n hoofd. En natuurlijk had ik geen idee meer hoe het liedje heette. Dat gebeurt mij wel vaker, in het ergste geval heb ik er zo’n twee jaar over gedaan om te achterhalen dat het om Tom’s Diner van Suzanne Vega ging. Voor dit soort gevallen worden muziekzoekmachines ontwikkeld, bijvoorbeeld YahMuugle, van mij eigen universiteit. Ikzelf heb nog een veel betere zoekmethode: mijn broer Jaap. Ik heb hem het deuntje voorgezongen (en ik was niet echt goed bij stem), en wonder boven wonder wist hij het te herkennen (het is te beluisteren op YouTube gezongen door een amateurgezelschap, altijd nog beter dan ikzelf…).

Net gevonden in de spelletjeskast: een Nederlandse vertaling van Muss I denn (maar kijk ook eens naar de fonetische Engelse versie Moose ee den):

Nooit vergeet ik de dag, dat ik voor het eerst jou zag

Ik bewaar je lach, want mijn hart is niet van steen

Zo verliefd waren wij, maar dat is voorgoed voorbij

Denk nog eens aan mij, want mijn hart is niet van steen

Waarom moet ik nu bij jou vandaan

En blijf jij voor altijd alleen

Ieder uur, lieveling, ieder plekje, ieder ding

In herinnering, want mijn hart is niet van steen

Sander neuriede vorige week een dag lang een deuntje, hard genoeg dat ik het door het geluid van m’n koptelefoon heen kon horen. Tegen vieren hield ik het niet meer en vroeg ik wat het voor melodietje was. Sander dacht vaag dat het iets met het meisje met de prei te maken had. Dit clipje veroorzaakte een enorme internetrage, die volstrekt aan mij voorbij is gegaan. Het staat zelfs gedocumenteerd op wikipedia. En sinds kort dient de muziek eruit als achtergrondmuziek in een Eneco-reclame.

Thuisgekomen neuriede ik nog steeds, waarop Brenda stomverbaasd vroeg hoe ik dat nou weer in m’n hoofd had gekregen. Zij kende het liedje van een cd van de Karelische volksdansclub Kantele, die ze jaren terug in Petrozavodsk had gekocht. Gelukkig is Brenda’s hele cd-collectie inmiddels ook in Utrecht, zodat ik het liedje ook op de computer kon zetten: hoor maar. Ook de live-uitvoering door de groep Loituma is het bekijken waard.

Rest me te zeggen dat het meisje op het plaatje niet zwaait met een prei, maar met een negi of stengelui.

Ik word elke ochtend wakker met een wijsje in m’n hoofd. Maar nu zitten er werkelijk waar de hele dag twee wijsjes in m’n hoofd, de een al weken, de ander sinds gisteren. Het ergst is wel het liedje van de Domo-reclame die ik nooit in het echt heb gezien (Charlene kwam ermee). Het andere liedje was moeilijker te vinden: het enige dat ik me ervan herinnerde was de melodie. Die heb ik voor Jaap voorgezongen, en hij herkende het nummer Zwemmen zonder slip erin. Met enig zoekwerk was dit dus te traceren als Runaround Sue van Dion. Zo, nu staan ze op m’n weblog, en kan ik ze uit m’n hoofd verwijderen (hopelijk…).

Update: Ik vond op YouTube ook een a capella Runaround Sue van de Haverford College Hummers. Grappig, want ik heb een paar maanden naast Haverford College gewoond.

Aanstaande zaterdag ga ik niet naar Amsterdam. Maar laat dat jullie, geachte lezers, vooral niet weerhouden wel te gaan. En als je dan toch naar Amsterdam gaat, ga dan naar het podium P60, waar in het kader van de Emergenza-competitie een goede kennis van mij, Fouke (u weet wel, van boss-reus.nl) speelt. Helaas heb ik andere verplichtingen, anders was ik graag komen luisteren naar het live-optreden van zijn band a few rooms. Wie niet kan komen luisteren kan altijd nog hun eerste CD, Cheese Lovers at War downloaden. Heb ik ook gedaan en zelfs Jaap vond het goede muziek. Gaat dus allen naar a few rooms en klapt zo hard dat ze winnen (zodat ik nog een herkansing krijg om live te gaan kijken).

Rob wees mij op de veel te weinig bekende Nederlandse artiest Gerard Hoeben. U weet wel, van de hit Maar wie holt van mekaar (1974) (ook wel toegeschreven aan Gerard Cox). Omdat deze briljante schrijver veel te weinig aandacht heeft gekregen, stel ik voor een fanclub voor hem op te richten. Wie lid wil worden mag me e-mailen (Rob is al lid). Ter motivatie hieronder nog een stuk liedtekst van zijn enige hit:

En Adam sleug Eva met ne sükkerbieten veur de kont, holadrié, holadirol

En Adam sleug Eva met ne sükkerbiete veur de kont, holadrié, ladriol

Leve de smartlap. Het is dit weekend weer smartlappenfestival in Utrecht, en ik ben er geweest. Guido had een plan gemaakt, maar toen er geen plek meer was bij Sjonnie Wiener en de Schnietsels zijn we, samen met Peter, doorgefietst naar Averechts, waar Peters musicalclub Amuze zou optreden. Toen we binnenkwamen waren ze net aan het soundchecken, maar dat was al zo mooi dat er alom geapplaudisseerd werd. Omdat we vroeg waren, konden we eerste rang gaan zitten, aan tafel bij een van de Drie Dieven. Van weggaan was dus geen sprake meer.

Amuze was groots als vanouds. Veel liedjes herkende ik uit eerdere musicals, maar er was ook nieuw repertoire. En meezingers natuurlijk! De drie dieven hadden oudere smartlappen, waaronder de ware tranentrekker Het broekje van Jantje. Diep triest!

Het originele plan van Guido voor de avond (dat ten dele is gelukt):

Hoi Utrechters,
Wie heeft er voor vanavond nog geen plannen en zin om mee te gaan naar het smartlappenfestival?
Gewoon één of twee kroegjes, niet te laat en niet te dronken. ;-)
groetjes,
Guido