Tammo 80

Een tijdje terug alweer heb ik met Dirk van Piermachochel een eindje gefietst door Waterland, het gebied ten noordoosten van Amsterdam. De tocht begon in Schellingwoude (van het liedje van Louis Davids), en voerde vervolgens via Durgerdam (van het liedje van Jeroen Zijlstra) naar een punt op de Uitdammerdijk, waar je mooi kunt kijken naar een vogeleiland.

Dirk is namelijk vogelaar, en ik mocht ook meekijken. Vanaf de Uitdammerdijk hadden we uitzicht op een eiland waarop minstens 500 meeuwen zaten, waarvan zo’n 40 zwartkopmeeuwen waren. Gewone meeuwen hebben ook een zwarte kop, maar de kop van zwartkopmeeuwen is net iets zwarter. Gelukkig had Dirk een telescoop bij zich.

Na een halfuurtje vogels kijken voerde de route verder via, nou ja, zie kaart. Voor de volledigheid de vogels die we gezien hebben: gele kwikstaart, lepelaar, krooneend, bruine kiekendief, fuut, aalscholver, blauwe reiger, knobbelzwaan, grauwe gans, brandgans, bergeend, krakeend, wilde eend, slobeend, tafeleend, kuifeend, torenvalk, fazant, meerkoet, scholekster, kievit, grutto, tureluur, kokmeeuw, stormmeeuw, zilvermeeuw, grote mantelmeeuw, houtduif, turkse tortel, koekoek, gierzwaluw, boerenzwaluw, witte kwikstaart, winterkoning, merel, rietzanger, fitis, pimpelmees, koolmees, ekster, kauw, zwarte kraai, spreeuw, huismus, vink, putter, kneu, rietgors, halsbandparkiet, nijlgans, kluut, zwartkopmeeuw, kleine mantelmeeuw.

Afgelopen dinsdag deed het Groot Academisch Staatskoor Moskou de provinciestad Coevorden aan. Dit was georganiseerd door de Lionsclub aldaar, voor het goede doel. En ik was erbij.

Het koor, onder leiding van Andrej Kozjevnikov, deed Coevorden aan in een tour die ook naar Raalte, Oldenzaal en Baden Baden voert. Voor de pauze zong het koor vooral klassieke liederen (Bach, Mozart, dat werk), en na de pauze mooie bewerkingen van Russische volksmuziek. Maar misschien wel het mooiste lied zongen ze aan het eind. Ik was wat verbaasd dat mijn moeder het—overigens loepzuiver—meezong, maar ze vertelde later dat het het bekende lied Mijn Nederland was (bekend van de beginregel Waar de blanke top der duinen, die weer bekend is van Herman Finkers). Voor de liefhebbers een luisterversie van Jeroen Zijlstra (uit Durgerdam)

Ik schreef al eens over de hond Tammo. Nou blijkt deze hond zijn levensverhaal op dideldom.com beschreven te hebben. Een fragment:

Ongelôkkergerwies kwam ik terecht in n hondenasiel zo as zoveul honden.
Nou wil ik nait zeggen dat het doar slecht was, mor ie vuilen joe gewoon n nul.
As je as hond gain aigen boas hebben, bin je dood ongelôkkig. Kin ie begriepen dat ik mien best dee, om hier vot te kommen? Iederbod als der bezuikers kwamen, gingen wie aalmoal stoan en keken nijsgiereg of der aine uutkozen wér. Sommege honden vonden alles best. Ze deden der gain meute veur.

Meer hier.

Als smoes om zelf naar een kindervoorstelling te gaan, heb ik mijn zusjes uitgenodigd om mee te gaan naar het Internationaal Danstheater. Zo doen ze ook nog eens iets cultureels. Het Internationaal Danstheater trad op in de Stadsschouwburg in Groningen, in de mooiste zaal van Nederland (die waar alle cabaretvoorstellingen worden opgenomen voor de televisie).

In de voorstelling werd mooi gedanst door dansers uit een keur aan landen, en het werd aan elkaar gepraat door een Marokkaanse kapper. Hier is een videofragmentje van de voorstelling. De zusjes vonden het indrukwekkend, en vonden de blonde danseres de leukste (ik ook).

Ik vond het overigens bijzonder knap dat ze in een voorstelling over een kapsalon het liedje Kalasjnikov van Goran Bregovic wisten te verwerken.

Een minder vrolijk bericht: gisteren is er bij ons thuis ingebroken. De daders (twee jochies op een zwarte scooter) hebben rond half zes een baksteen door het raam gegooid en m’n oude iBook van tafel gegrist. Binnen een minuut waren ze weer weg. Althans, dat vertelde de buurvrouw, ik zat zelf in Amsterdam. Voor de volledigheid de toedracht, zoals die door de zeer behulpzame politie uit mijn mond is opgetekend.

Ik kan u alleen vertellen dat ik gezien heb dat een ruit aan de zijde van de Surinamestraat ingegooid is. Dat de ruit is ingegooid leidde ik af uit het feit dat een klinker in de woonkamer ligt die er niet lag toen ik de woning verliet. Verder heb ik gezien dat een witte laptop die op het tafeltje voor de bank lag weg is genomen.

Ter volledigheid even het serienummer van de laptop: 4H51811GS87.

Update: Volgens RTV Utrecht (of eigenlijk volgens het persbericht van de politie) is een van de daders, een jongen van 16, in de kraag gevat.

Helaas ben ik m’n Nano dit keer. Die draag ik nu elke dag als ik op het ritme van de muziek naar de UvA wandel. Vooral bij liedjes van Johnny Cash doet zich daarbij soms het probleem voor dat m’n voeten precies verkeerd om lopen: rechts op hoem- en links op -pa (of resp. boom, cha). Dat hoort natuurlijk andersom, maar het wisselen van m’n voeten is nog best lastig (het is uiteraard niet toegestaan om even te stoppen). Ik oefen nog op de ideale huppel.

Gisteren liep ik even langs Houtzaagmolen De Ster, om te kletsen met de heren van het huisorkest De Baviaen van Schurhoff. Die waren niet aanwezig, maar de molenaars waren met een reuze project bezig: ze takelden een beuk van ongeveer 3000 kilo vanuit de Leidse Rijn naar binnen. Ik heb daarbij een beetje geholpen, en een hoop geleerd.

Omdat er maar zes mensen aanwezig waren, was het onbegonnen werk om het stammetje even op de schouders te nemen. Iemand had met lieslaarzen aan kettingen om de boom gelegd, en daaraan werd de boom naar binnen getrokken. De elektrieke lier van de molen was niet sterk genoeg, dus het moest met de hand. Met een heleboel katrollen kon dat net. Voor het echte trekken werd een Oost-Duitse tirfor gebruikt: een staaldraadtakel die telkens een paar centimeter kabel trekt. Met al die katrollen kwam de boom bij elke takel ongeveer een millimeter verder naar binnen. Toen de boom om zes uur binnen was (men was al om twaalf uur begonnen) was het mooi geweest voor zaterdag.

Vandaag hebben we met z’n drieën de boom op de zaagslede gelegd, die ongeveer 40 centimeter boven de grond ligt. Dat ging heel voorzichtig, door met een dommekracht steeds een kant omhoog te draaien, en er dan snel een stapel balkjes onder te schuiven (en een paar wiggen om te voorkomen dat de boom ging rollen). Vervolgens hebben we de boom opzij gerold door met de dommekracht de boom een paar centimeter op te tillen en hem dan van de dommekracht af te duwen. In een uurtje was de klus geklaard.

Misschien ligt de boom nu verkeerd om en moet hij volgende week wel 180 graden gedraaid worden. Maar dan ben ik er niet.

Vrijdag ben ik eens langs geweest bij Rob in Nijmegen. Die woont daar pal in de Molenstraat, volgens mij het equivalent van de Poelestraat in Groningen. Hij heeft daar een heel sjiek appartement. Om het dieven niet te makkelijk te maken zal ik niet alle coole gadgets opnoemen die hij verzameld heeft, maar een pooltafel en een bubbelbad zullen ze wel niet al te snel meenemen, dus die kan ik gerust noemen.

We hebben uiteraard gepoold, en ik heb een keer gewonnen. Ook heb ik een keer verloren door in één keer de witte en de zwarte bal op het parket te wippen, maar daar zal ik niet over uitweiden. Hierna zijn we even naar café De Tempelier gegaan. Daar stond een Russisch meisje te dansen, en ik dacht dat ik na mijn stoomcursus Russisch wel een goede openingszin kon bedenken. Net toen ik die na een half uur bedacht had, stelde Rob voor om weer te gaan. Dat kwam uit, want de zin luidde: “я иду домой, пака” (ik ga naar huis, dag). Die heb ik het meisje in het oor gebruld (de muziek stond wat hard), en we hebben haar in verbijstering achtergelaten.

Het heeft gevroren! Eindelijk kon ik gisteren m’n schaatsklompen proberen, die ik een jaar of 10 geleden gekregen heb van Sinterklaas, die ze bij een smid in Diphoorn had laten maken. Bij de Munt op het ijs trok ik erg veel bekijks. Veel mensen vroegen of het ging, schaatsen op klompen. Nou kan ik sowieso niet (goed) schaatsen, maar ik kwam op m’n schaatsklompen ongeveer net zo goed vooruit als op gewone schaatsen. Dus dat is wel positief, denk ik. Helaas zijn de ijzers tijdens het laatste rondje verbogen, dus ze moeten weer even terug naar de smid.

Zoals elk jaar ben ik ook dit jaar weer bezig met de Kerstpuzzel van het Dagblad (voorheen Nieuwsblad) van het Noorden. Deze puzzel bestaat uit een stuk of 30 plaatjes, die cryptisch een woord uitbeelden. Voorbeeld uit 2006: het plaatje bevat een Dom in zee. Rechtsonder staat een z onder een z, ofwel zonder z. Dat maakt Dominee (het thema was dat jaar “beroepen”).

Het ene plaatje dat ik nog niet snap staat hieronder. Het moet een deel van het menselijk lichaam of een kwaaltje voorstellen, het woord moet tien letters hebben, en volgens mij is de tweede letter een i.