Tammo 80
Misschien een beetje flauw om op internet te zetten, maar ik heb de decemberpuzzel van het NRC opgelost (samen met Rogier). De deadline is vanmiddag verstreken, en het leek me zonde om de mooie oplossing die we hebben ingestuurd voor mezelf te houden. Bij dezen. Ik heb er een hoop van geleerd (door veel te google-en ook). Een puzzel voor de geachte lezer: wat betekenen de kleuren?
Af en toe schrijf ik ook wel eens iets anders dan een weblogberichtje. Zoals een ingezonden mededeling aan het U-blad. (Van een proefschrift is het nog niet gekomen.) Ziehier mijn reactie op het artikel Ik ben een Binge-drinker, jij niet dan?:
In het artikel ‘Ik ben een binge-drinker, jij niet dan?’ uit Ublad 11 (23 november) wordt aan het eind een opsomming gegeven van bevindingen van het Trimbos instituut. Een van deze punten is: “Tien procent van de Nederlandse bevolking tussen de 16 en 69 jaar is een probleemdrinker; hiervan is 17 procent man, en 14 procent vrouw.”
Ik vraag me af wat het geslacht is van de overige 69 procent. En hoeveel de schrijver van het artikel op had.
Update: Ook Vincent heeft een reactie geschreven op dit artikel:
>Mijn complimenten voor het aansprekende en bij vlagen schokkende artikel over alcoholgebruik onder studenten (U11, 23 november). Vooral de statistiekjes van het Trimbos Instituut en alcoholinfo.nl spreken tot de verbeelding.
Jammer alleen dat het meest schokkende feit niet wat meer aandacht krijgt en slechts door een (eenvoudig) rekensommetje uit de NIGZ-gegevens is af te leiden: 2/3 van de studenten is man en slechts 1/3 vrouw! (Dit is de enige manier om op gemiddeld 16 glazen te komen, als mannen er 20 drinken en vrouwen 8).
Ik had gedacht dat de man/vrouw-verhouding onder studenten anno 2006 toch wel wat meer gelijkgetrokken zou zijn! Heeft u een verklaring voor deze opmerkelijke ongelijkheid? Misschien kunt u daar in een volgende aflevering van het onvolprezen Ublad een artikel aan wijden.
Vincent v.d. Noort
We nemen ons voor voortaan wekelijks op in het U-blad genoemde cijfers te reageren.
Voor mijn nieuwe bridge-avontuur heb ik het ACOL biedschema nodig. Dat had ik even geprint. Vraag niet waarom, maar daarvoor moet ik het converteren van Word-formaat naar PDF-formaat naar PostScript-formaat. Voor die laatste stap gebruik ik Acrobat Reader, zie hieronder het resultaat voor twee versies van Acrobat Reader. Zoek de drie verschillen.
Ik heb weer hobby’s! En meteen twee, ik pak het grondig aan. Wellicht begin ik in februari aan een beginnerscursus acrobatisch rock-‘n-roll, dus ik ben nu vast bezig met een EHBO-cursus (want…). Elke dinsdagavond zit ik met een club anderen te oefenen op het aanleggen van stompverbanden, al dan niet hydrofiele zwachtels, en het altijd moeilijke vingerverband. Binnenkort heb ik examen, ik krijg nu al de zenuwen.
Verder ben ik begonnen aan een cursus bridge. Charlene heeft mij en Maarten overtuigd dat wij dat ook willen leren, en dus doen wij dat. De cursus, van vereniging Dombo, is elke maandag in een fors afgelegen sporthalletje, aan de andere kant van een troebel slootje. Als we niet worden afgeleid door een horde stampende judoka’s op de bovenverdieping oefenen we speciaal gestoken oefenspelletjes, en proberen we de biedtaal te leren. Zo betekent 2♣: “Heb jij toevallig 4 harten of schoppen in handen?” waarop Maarten kan antwoorden 2♦: “Nee, sorry“. Momenteel hebben we hier allebei nog een woordenboek voor nodig. Als ik in dit tempo doorleer, ben ik tegen de tijd dat ik in het bejaardentehuis zit zeker klaar om een fatsoenlijke pot mee te spelen.
Leve de smartlap. Het is dit weekend weer smartlappenfestival in Utrecht, en ik ben er geweest. Guido had een plan gemaakt, maar toen er geen plek meer was bij Sjonnie Wiener en de Schnietsels zijn we, samen met Peter, doorgefietst naar Averechts, waar Peters musicalclub Amuze zou optreden. Toen we binnenkwamen waren ze net aan het soundchecken, maar dat was al zo mooi dat er alom geapplaudisseerd werd. Omdat we vroeg waren, konden we eerste rang gaan zitten, aan tafel bij een van de Drie Dieven. Van weggaan was dus geen sprake meer.
Amuze was groots als vanouds. Veel liedjes herkende ik uit eerdere musicals, maar er was ook nieuw repertoire. En meezingers natuurlijk! De drie dieven hadden oudere smartlappen, waaronder de ware tranentrekker Het broekje van Jantje. Diep triest!
Het originele plan van Guido voor de avond (dat ten dele is gelukt):
Hoi Utrechters,
Wie heeft er voor vanavond nog geen plannen en zin om mee te gaan naar het smartlappenfestival?
Gewoon één of twee kroegjes, niet te laat en niet te dronken. ;-)
groetjes,
Guido
Je maakt nog eens wat mee. Zo stond ik gisteren bij de slager, en de man voor mij bestelde twee kilo gehakt. De juffrouw begon het gehakt te pakken, maar de man onderbrak haar, want hij bedoelde twee rundersaucijsjes.
Verder ben ik afgelopen week ook nog naar Rome, de mooiste stad van de wereld, geweest. Foto’s staan al online, het reisverslag volgt snel (wie per se een reisverslag wil, kan m’n vorige Rome-verslagen lezen).
Afgelopen zondag heb ik, net als vorig jaar, een rally gereden. De rally, georganiseerd voor de Lions door mijn vader, voerde ons dit jaar weer door heel Drenthe. Omdat het vorig jaar wat makkelijk was hebben Jaap en ik de lat hoger gelegd door de nacht ervoor flink te stappen (voorzover dat in Oosterhesselen mogelijk is, in de Lindeboom). Met maar 4 uur slaap heb ik genavigeerd, Jaap stuurde weer, en op de achterbank zat Esther zeer geconcentreerd de berm af te speuren naar letters. Misschien is een korte uitleg over deze rally op z’n plek:
De route-aanwijzingen zijn nogal cryptisch, met het bolletje-pijltje systeem. Wat dat betreft lijkt het op een oriëntatierit. Letters langs de weg moeten worden opgeschreven om te zorgen dat mensen geen stukken afsnijden. Verder waren er vragen onderweg, zodat het ook een soort puzzelrit is. Het rally-element komt erin door de gemiddelde snelheid, van 37 kilometer per uur. Deze snelheid moet exact gehaald worden. Wij hebben dat gered, op de minuut nauwkeurig, op een afstand van ongeveer 120 kilometer (dat is best knap, aangezien er ook bospaadjes op de weg lagen).
Een van de vragen was dit jaar Wat is het product van (Aalden – Wezup) en Zweeloo? (de vraag lijkt erg op die van vorig jaar). Deze vraag hoorde bij een paddestoel onderweg, met de afstanden 4,3, 0,3 en 3,0. Ik heb het antwoord (4,3 km – 0,3 km) * 3,0 km = 12,0 km2 = 1200 hectare gegeven. Andere antwoorden waren 7, en was zelfs iemand die schapenkaas had geantwoord.
We zijn overigens zesde geworden, van de 37.
M’n moeder heeft een prijs gewonnen in de postcodeloterij! Het was helaas geen geldprijs, maar een Kip-cadeau. Dat is een bon waarmee je een jaar lang een scharrelkip uit Wapse te eten kunt geven. Nu waren we niet zo blij met dit cadeau, want we kwamen al om in de kippen – dat krijg je als kleine kuikentjes groot worden. Een gegeven paard mag je niet in de bek (mond) kijken, en dat geldt natuurlijk ook voor kippen. Daarom was Rudy, de tandarts, uitgenodigd om een van de oude haantjes die op het erf liepen te slachten. Zo is ons totale kippenbezit toch nog constant gebleven.
Laat ik ook eens meedoen aan de rage en een YouTube-filmpje vermelden:
Andere favorieten van me zijn Matrix pingpong en Live Supermario. En ik ben weer van plan op acrobatisch rock-‘n-roll te gaan.
Gisteravond was het weer feest op Sandwijck, bij Paul. Het thema was dit jaar Het Heelal, en dat was dan ook de dresscode. Ik had even m’n alienoutfits niet bij de hand, en had ook geen tijd meer om dit T-shirt te bestellen, dus ging ik maar als gewone aardling. Toen ik op het feest was bedacht ik me echter ineens weer het advies uit de Hitchhiker’s Guide to the Galaxy: ga nooit op reis zonder je handdoek! Ik heb dus snel een handdoek van Paul gepikt, en had een goede outfit. Een kort citaat uit de Hitchhiker’s Guide over het nut van de handdoek:
A towel, it says, is about the most massively useful thing an interstellar hitch hiker can have. Partly it has great practical value – you can wrap it around you for warmth as you bound across the cold moons of Jaglan Beta; you can lie on it on the brilliant marble-sanded beaches of Santraginus V, inhaling the heady sea vapours; you can sleep under it beneath the stars which shine so redly on the desert world of Kakrafoon; use it to sail a mini raft down the slow heavy river Moth; wet it for use in hand-to- hand-combat; wrap it round your head to ward off noxious fumes or to avoid the gaze of the Ravenous Bugblatter Beast of Traal (a mindboggingly stupid animal, it assumes that if you can’t see it, it can’t see you – daft as a bush, but very ravenous); you can wave your towel in emergencies as a distress signal, and of course dry yourself off with it if it still seems to be clean enough.
More importantly, a towel has immense psychological value. For some reason, if a strag (strag: non-hitch hiker) discovers that a hitch hiker has his towel with him, he will automatically assume that he is also in possession of a toothbrush, face flannel, soap, tin of biscuits, flask, compass, map, ball of string, gnat spray, wet weather gear, space suit etc., etc. Furthermore, the strag will then happily lend the hitch hiker any of these or a dozen other items that the hitch hiker might accidentally have “lost”. What the strag will think is that any man who can hitch the length and breadth of the galaxy, rough it, slum it, struggle against terrible odds, win through, and still knows where his towel is is clearly a man to be reckoned with.
Ik heb tijdens het feest ervaren hoe handig het is een handdoek te hebben (om drank op te dweilen, tegen de kou, tegen vonken uit het kampvuur, om op te zitten). Ik overweeg er nu altijd een mee te nemen. Andere verschijningen waren personen uit Startrek (met transporters van dartpijl), mensen met lampenkappen op hun hoofd of in hun nek, een Borg, en een stel engelen.
Door een klein engeltje werd ik meteen bij binnenkomst gevraagd of ik de Melkweg wilde zien. Dat heb ik meteen gedaan: de Melkweg bestond uit een trap behangen met melkpakken. Aan het eind van de melkweg begon de hemel, en na een kort interview werd ik naar het zwarte gat gestuurd. In het zwarte gat werd ik herboren, geweldig.
Verder waren er bands (waaronder die van Paul), en was er buiten een open podium, met als held Frank. Ik heb ook nog heel even op het open podium accordeon gespeeld, het alom bekende nummer Sascha, kleiner Taigajunge (uit een accordeonleerboekje, het klinkt minder erg dan het klinkt). Halverwege kwam er een violist meespelen, en er deed een man op trommels mee.
Ook heb ik nog een bardienst gedraaid, en heb ik ver na sluitingstijd nog een sterrenvaart gemaakt, op een bootje peddelend door de slotgracht. Ik verheug me op het volgende feest.