Tammo 80

Een spannend bericht op m’n voicemail. Ik ben benieuwd wie er geen koffie komt drinken.

We hebben net in de koffiepauze even 19-letterwoordenlingo gespeeld. Ik vond het bewonderenswaardig (18 letters) dat Vincent meteen met een negentienletterwoord (20 letters) op de proppen kwam: oudedagsvoorziening. De daarop volgende woorden waren iets exotischer.

Nadat m’n mooie Fuji vorige maand kapot is gevallen heb ik nu een nieuwe camera gekocht. Hij is iets groter dan de vorige, maar heeft dan ook meer megapixels, meer zoom, en meer instellingen om mee te spelen. Dus de volgende keer als ik jullie tref maak ik een mooie foto.

Ik werd net voor een stoplicht aangesproken door een Indiase meneer, die mij meldde dat ik een very lucky man ben. Dat had hij—ongehinderd door haar—op mijn voorhoofd gelezen. Hij vertelde verder dat ik intern misschien niet zo gelukkig was (ik moest inderdaad nodig plassen), en dat ik niet te diep moest nadenken (daar gaat m’n promotie).

Tot slot, het stoplicht was inmiddels twee keer groen geweest, meldde hij me dat er in december drie very lucky things gaan gebeuren. Ik hou u op de hoogte.

Vandaag heb ik, namens Hoveniersbedrijf Van Veen, meegedaan aan het Groot Coevordens Dictee. Dit dictee was georganiseerd door de Rotary Club Coevorden, maar de deelnemers kwamen geenszins allemaal uit de Rotary. Ik trof veel Hesselaars, waaronder m’n tandarts, de notaris en de oud-docent Nederlands van m’n broer.

De tekst was opgesteld door docent een andere oud-docent Nederlands, Jaap Bruijn, en was bepaald niet makkelijk. Zo zaten er woorden in als geïnundeerde landouwen (onder water gezette landstreken), privilegiën (landrechten), procrustusbed (een martelwerktuig), kwinkelerende fitissen (helder zingende zangvogels) en deathmetalmuziek (volgens de Witte Spelling vast death-metalmuziek).

De burgemeester van Coevorden, Bert Bouwmeester, las de tekst voor, naar mijn idee minstens zo goed als Philip Freriks het nationale equivalent presenteert. Het dictee is gewonnen door de Coevorder wethouder van onderwijs, die vijf fouten had. Het gemiddelde was zesentwintig fouten, ik had er zestien (waarvan twee door het niet uitschrijven van telwoorden). Coevorden Huis aan Huis had een reporter ter plaatse, hij schreef ook een uitgebreid verslag.

Ik raak nogal eens dingen kwijt (zoals mijn spiksplinternieuwe iPod, maar daar wil ik het niet eens over hebben). Zo ben ik laatst bij de kapper naast mijn haar een CD met foto’s kwijtgeraakt. Dat van die CD wist ik niet eens, ik had de foto’s al afgedrukt bij de HEMA, en me verder niet al te zeer bekommerd om de CD. Zo niet Mustafa, mijn kapper.

Aan het eind van de bewuste dag, het zal inmiddels zo’n drie maanden geleden zijn, vond hij het schijfje op de leestafel. Omdat hij de naam erop niet kon thuisbrengen, heeft hij eerst eens geprobeerd om de CD in de radio te stoppen. Dat werkte niet. Geïnspireerd door het opschrift “Foto’s HEMA” heeft hij hem toen in zijn computer gestopt, en heeft op de foto’s mij herkend.

Vandaag ben ik weer naar de kapper geweest, en kreeg ik mijn foto’s weer terug. Ik was een beetje bezorgd toen Mustafa vertelde de foto’s bekeken had, maar na inspectie blijken het allemaal heel beschaafde foto’s te zijn. Ik hoop nog dat de iPod op zo’n manier weer opduikt.