Tammo 80Ik had het liedje “Elise et moi” van Pierre Groscolas ineens in m’n hoofd. Daarbij vond ik een mooi filmpje. Misschien juist voor mensen zonder boxjes leuk om te zien. Ik vroeg me af wat de dame op de achtergrond voor acteeraanwijzingen heeft gekregen.
Dit weekend werd ik door mijn stiefoma gewezen op het bestaan van de film Jonathan Livingston Seagull. Het boek uit 1970 gaat over een zeemeeuw. Op internet zijn veel gedenkwaardige citaten uit het boek te vinden, zoals: “The gull sees farthest who flies highest.”
De filmbewerking van het boek bestaat uit nagesynchroniseerde beelden van echte zeemeeuwen. En veel zonsondergangen. En dat dik anderhalf uur lang. De liefhebber mag hem gerust een keer komen kijken, dan ga ik een boek lezen. Wat wel de moeite waard is, is de soundtrack van de film, van Neil Diamond. Deze zit ik momenteel te beluisteren, en hij klinkt vrij aangenaam, en in ieder geval ontspannend. Het schijnt dat in de jaren zeventig haast iedereen deze elpee in huis had (naast Hotel California natuurlijk).
Update: Vincent vertelde dat hij op de middelbare school bij Engels het hoorspel heeft moeten luisteren. Dus nagesynchroniseerde meeuwen, zonder meeuwen…
Dit had ik veel eerder op m’n weblog moeten zetten. Het merk stofzuigerzakken dat er in mijn stofzuiger moet is Tristar, met typenummer W7-52754/HQ2 (geeignet für HOLLAND ELECTRO MACKI 1400, CI I2 >> C114).
Vanavond heb ik weer eens het woordenboekspel gespeeld. Hieronder een stel woorden en mogelijke betekenissen. Oplossingen mogen gemaild worden.
harceren
hedsjra
vaakluizen
rietpeer
murik
Ik ben benieuwd naar uw antwoorden.
Update: Volle punten voor mama (hoewel ik er misschien bij had moeten zeggen dat op internet opzoeken tijdens het spel niet is toegestaan).
Zo zie je 1 Corinthiërs 13 nooit, zo zie je ‘m twee keer in de week. Ik ben woensdag met Brenda naar de theatervoorstelling Bezoek van een Dame (Der Besuch der alten Dame van Dürrenmatt) geweest. Het was een erg mooi toneelstuk, dat bovendien nog goed opgevoerd werd. Ik ben niet zo goed in het bespreken van toneelstukken, dus dat zal ik maar laten. Als ambassadeur van het Jongeren Uitbureau had ik daar ook altijd moeite mee, maar dat terzijde. Laat ik het erop houden dat het een stuk leuker was dan een leuke film. En het toneelstuk eindigt met een moord en een lezing uit de bijbel, 1 Corinthiërs 13.
Het is een beetje confronterend dat er alweer een vriendin van me is getrouwd (slechts één link, Pauline is zelfs al getrouwd voordat ik dit weblog begon). Franka gaf in Eindhoven het ja-woord aan haar vriend, in een heel bijzondere kerkdienst. Een beetje in mijn stijl was ik een half uur te laat (door een file waar ik niks aan kon doen), maar gelukkig was een van de getuigen ook een kwartier te laat, waardoor ik slechts een kwartier gemist heb. In de evangelisch-katholieke dienst kwamen voor mij slechts een paar bekende voor. Bekend was onder andere de bijbellezing over geloof, hoop en liefde (1 Corinthiërs 13, ook bekend van het gelijknamige nummer van Johan en Henk—daar heb je ze weer). Verder was het laatste nummer van de kerkdienst me wel bekend: Lang zullen ze leven (waarbij ik voor het eerst een pastoor op de kansel Hiep, hiep hiep! heb horen zingen).
Het feest begon ‘s avonds echt, met een maaltijd en een mooi feest. Daar werd zowaar echt gedanst! Franka en haar man openden de dans met een verbluffend uitgevoerde foxtrot, waarna ik ook nog een dansje heb gewaagd (met Marieke nog wel). Opmerkelijk was ook de erehaag van rubberen roleplaying-zwaarden. De bruidstaart is overigens aangesneden met een echte sabel!
Onderstaande brief vond ik net, bij het opruimen van een oude harde schijf. Ik kan me niet herinneren of ik hem heb opgestuurd, en of er een reactie op is geweest. Uiteindelijk is alles echter goedgekomen, ik heb natuurkunde met een 9 afgerond (dus uiteindelijk loont het om een streber te zijn?).
Oosterhesselen, 24 maart 1998
Geachte heer Nijborg,
Hierbij zou ik graag nog even terugkomen op het proefwerk d.d. 18 maart 1998. In dit proefwerk zat een vraagstuk, waarvan wij mijns inziens niet redelijkerwijs geacht kunnen worden het te kunnen oplossen. Mede hierdoor heb ik een 5,0 voor dit proefwerk gekregen.
Het betreft vraagstuk 3, waarin gevraagd werd een gegeven schakeling als een stroomkring te tekenen. Maar wij hadden nog nooit een schakeling gezien, die getekend was zoals de gegeven schakeling. Achteraf vind ik deze, uiteraard, vrij logisch, maar ik vind niet dat zij op het proefwerk thuishoorde. Volgens mij is een proefwerk een toetsing van de behandelde stof. Dit kan letterlijk worden opgevat (denk aan theorievragen en standaardsommetjes), maar ook in iets ruimere zin. Hiertoe behoren de berekeningen waarin de leerling zelf enige logische conclusies moet trekken. Maar die moeten wel te maken hebben met de behandelde stof. In dit geval zou dat betekenen dat we wel geleerd zouden moeten hebben hoe een volkomen vreemd schema te benaderen. Dit was echter niet het geval.
Ik heb op het proefwerk al kort opgeschreven waarom ik de vraag niet heb beantwoord en ik heb ook tijdens de les al even met u gesproken. U zei toen dat ik maar revanche moest nemen door op het volgende proefwerk een hoog cijfer te halen. Dat was ik uiteraard al van plan; ik was ook van plan op dit proefwerk een hoog cijfer te halen. Helaas heb ik zitten klooien bij vraag 1 en 2, waardoor ik het verlies van punten door vraag drie net niet meer voldoende kon opvangen.
U heeft, zoals u het uitdrukte, “de schade enigszins beperkt” door het maximum aantal punten dat aan vraag drie kon worden toegekend niet te hoog te stellen. Dit vind ik echter niet de juiste methode; volgens mij hoort een vraagstuk of wel of niet bij de proefwerkstof. Zoals u het nu heeft opgelost is het mogelijk om zonder vraag 3 te beantwoorden (hetgeen niet vreemd is) een 8,2 te halen.
Het zou natuurlijk niet eerlijk zijn om vraag 3 helemaal niet mee te tellen (want een proefwerk moet wel voldoende vragen bevatten wil het een representatieve beoordeling geven over het kunnen van de leerling), maar ik heb het volgende voorstel. Vraag 3 wordt geschrapt uit het proefwerk en daarvoor in de plaats komt een andere opgave, die eventueel in een deel van de les gegeven kan worden. De punten van vraag 1 en 2 blijven staan en op basis van deze punten en de punten die behaald kunnen worden met de extra opgave wordt het cijfer bepaald.
In ieder geval zou ik graag een inhaalproefwerk maken (ook al telt dat niet mee). Zo kan ik in ieder geval voor mezelf bewijzen dat ik de stof goed beheers.
Hoogachtend,
T.J. Dijkema (V5C)
In Lombok staat een molen. Hij heet Houtzaagmolen De Ster. Ik was er tot vandaag maar één keer geweest, om een zak meel te kopen (ik werd toen doorverwezen naar korenmolen De Adelaar aan de Adelaarstraat). Verder ben ik er wel eens langsgelopen, het is toch grappig dat er midden in de stad ineens een molen staat. Merkwaardig aan deze molen is dat hij pas 10 jaar geleden is gebouwd, of beter gezegd herbouwd. Van die bouw staat een leuk filmpje op Lombox. Leuk is ook dat binnen in de molen muziek was van huisorkest De baviaen van Schurhoff, ook het huisorkest van Brenda’s dansvereniging Pieremachochel. Het leuke van de molen is dat iedereen er leuke dingen mag organiseren, waardoor er ook vaak leuke dingen zijn. Misschien ga ik er nog wel eens naar een leuk ding.