Tammo 80

Als je geen printer hebt moet je je verslagen maar uittypen. Maar wat als je Russisch gestudeerd hebt? Inderdaad, dan heb je een cyrillische typemachine nodig. Deze heb ik dit weekend gekocht van een bijzonder vriendelijke man uit Doorn, wiens vader de machine, model Erika № 12, in de jaren ’60 in de DDR heeft opgepikt. Als je zoiets via marktplaats koopt, moet je het natuurlijk even testen. Maar hoe test je een cyrillische typemachine als je geen Russisch kan lezen? Ik heb hier het volgende op gevonden.

Op internet vond ik een Russisch pangram: в чащах юга жил - был цитрус … — да, но фальшивый экземпляръ! Vrij vertaald: In de bosjes in het zuiden staat een citrusboom. Ja, maar die is nep! Als je deze zin (in het Russisch dus) op een cyrillische typemachine typt, heb je meteen alle letters gehad. Nu restte alleen nog het probleem dat ik geen Russisch kan typen. Op een QWERTY-toetsenbord zou het makkelijk zijn, dan hoef je alleen maar , xfof[ .uf ;bk-,sk wbnhec…—lf, yj afkmibdsq 'rptvgkzh]! te typen (wat ook een pangram is, maar dat terzijde). Enfin, de machine doet het uitstekend, en na een weekendje oefenen kan ik ook al blind cyrillisch typen. Nu nog begrijpen…

Vandaag was m’n zwager op bezoek, en die had van vakantie van Samos een prachtige souvenir meegenomen: een Pythagorasbeker. Hieruit drink ik nu een kopje thee. Het leuke van een Pythagorasbeker is dat hij helemaal leegloopt als je hem te vol stopt. Voor een beetje leek is dit al gauw een volslagen raadsel. Om dit raadsel nu eens te ontrafelen heb ik de souvenir snel doormidden gezaagd om onderstaande schematische weergave te maken. Als de beker, zoals links getoond, niet helemaal gevuld is, is er niks aan de hand, het water (of de wijn of thee) blijft in de beker zitten. Doe je de beker echter een tikkeltje voller, dan overstroomt de staander in het midden, en loopt het water er uit. Maar door het hevel-effect blijft het water lopen, net zo lang tot de hele beker leeg is. Zo wordt gulzigheid afgestraft.

Ik ontving zojuist een e-mail, die ik u niet wil onthouden:

Ik heb gelezen dat de naam Tammo langzaam maar zeker lijkt te verdwijnen. Ik heb echter groot nieuws. Sinds een 2 tal weken heeft onze dochter van 13 een jonge hond, een shi tzu en van af het begin dat ze aan gaf een hond te willen hebben zei ze dat deze de naam Tammo zal krijgen.

Dus de naam dreigt hierbij iets minder te verdwijnen, ook al is het nu de naam van onze hond.

Wij vinden het hier in huis een prachtige naam en ook de mensen die vragen naar de naam reageren erg enthousiast.

Update: Het is bevestigd dat de naam Tammo aan het uitsterven is: in het Dagblad (voorheen nieuwsblad) van het Noorden verscheen een artikel met de Groninger namen van 2007. Ze merkten zelf al op dat daar geen Tammo in voorkomt, met een linkje naar een berichtje van mij. Ook het gedicht Op Adrillenmaart wordt geciteerd. Zal ik ook even doen (uit het boekje Noar ‘t Adrillenmaart in Winschoot van Derk Sibolt Hovinga):

Noar ‘t Adrillenmaart in Winschoot

‘k Zag hier Toatje, Jaantje, Miene, Ete, Petje, Betje, Biene, Hero, Willem, Derk en Pait, Haiko, Knelies, joa wel nait.

Tammo, Egbert, Ontje, Oarend, Oaries, Steven, Barrelt, Boarend, Gepke, Tjokje, Renske, Fiene, Tunnies, Tjoaben en Tebine.

‘k Zag doar Sieje, Aifke, Trienus, Doato, Alie, Erriet, Tienus, Ake, Bene, Baals en Drewes, Bedde, Berthoa, Biefke, Sewes, Iesbraand, Bront en Fiebo, Bronno, Etto, Dodde, Halbe, Onno, Aantje ook, neegn moal wedevraauw, mit aarm Remt in onnertrouw.

Apmoal mit heur Grunneger noamen, Doar ze zok nooit veur schoamen, Al wil gounent tels verdraiten, net as ‘t veurgeslacht te haiten.

Gounent binnen nait meer blied mit ‘n noam oet opa’s tied;

Gounent vinnen dat te min, hebben ‘t hoger in het zin.

Jaantje en Aantje van op Diek binn nou Jeanne en Angelique.

Moar hier op ‘t Adrillenmaart is van ‘t lu nog haildaal swaart,

dei zok veur heur olle noamen op zien Grunnegers nait schoamen.

Eens in de acht jaar is het Zuidenveld in Oosterhesselen. Dit jaar ook. Na me er al lang op verheugd te hebben, was het op 25 juli zo ver. Ik was toch in de buurt, dus heb zelfs nog een heel klein beetje kunnen helpen bij de voorbereiding (ik heb twee takjes groen in de boog gestoken). De optocht, op donderdagavond, viel volledig in het water. Maar het publiek had er acht jaar op gewacht, dus liet zich door een klein beetje regen niet wegjagen. En door een heleboel regen ook niet. Na de optocht, die “mijn” buurt, ‘t Middendorp, geheel onterecht niet gewonnen heeft, heb ik nog geprobeerd de lichtroute te rijden. Helaas stonden veel lampjes uit, vanwege elektrocutiegevaar (de straten stonden inmiddels blank). Over acht jaar weer een kans.

Of ik ook op vakantie ga dit jaar? Nee, ik blijf lekker thuis. Hoewel ik wel twee weken op het huis van m’n vader heb gepast, waar sinds een jaar een zwembad in de tuin ligt. Daar heb ik me, voornamelijk in m’n eentje, prima vermaakt.

Onlangs kreeg ik een e-mail van iemand die mij op het boek De bende van Tammo Tachtig attendeerde. Natuurlijk wilde ik dit boek graag lezen, zeker gezien de zeer schappelijke prijs van 4 euro incl. verzendkosten. De auteur, Klaas Vanderspoel, schrijft zelf over het boek: “Het is een thriller waarin ‘De bende van Tammo Tachtig” een toonaangevende

rol speelt. Een andere hoofdrol is voor inspecteur Erik Grand van de

regiopolitie Groningen. Het is geen literaire thriller, maar gewoon een

spannend, af en toe hilarisch boek.’

Het moge duidelijk zijn dat Tammo Tachtig in dit boek een bad guy is. Dat Vanderspoel hier een klinkende naam kiest is niet heel verwonderlijk: andere voorkomende figuren zijn Zacco Wendelaar (slechterik met een dubieuze reputatie), Patrick Snuivert (voetballer), Boebie Trap (vrouw van slechteriken). Een karakterbeschrijving van bendeleider Tammo Tachtig verschijnt op pagina 6:

Tammo Tachtig, een baardige man met een massief hoofd met lange, zwarte, krullerige haren, grote groene ogen, borstelige wenkbrauwen en een gezicht, dat zelfs neushoorns op de vlucht zou kunnen jagen, had een forse bolknak tussen de wellustige, dikke lippen. Goos Kamphuis gorgelde intussen een glas Martini naar binnen en stak een sigaret in brand.

‘Ik twijfel daar niet aan,’ antwoordde hij met zijn diepe stem. Alleen deze stem kon iemand het kippenvel op het lijf jagen.

Het boek is, persoonlijk gebonden en gesigneerd, te bestellen bij de auteur zelf, via leops@home.nl. Als aanrader kan ik toevoegen dat het boek spannend was en dat ik het in één ruk (nou ja, misschien twee) heb uitgelezen.

Het was even doorlezen, maar ik heb ‘m uit hoor, Harry Potter 7! Morgen zal ik alle plotlijnen weggeven (kijken of ik dan nog lezers over heb). Grapje natuurlijk, dat ga ik natuurlijk niet weggeven, je leest ‘t maar lekker zelf.

En dan is het weer vakantie. En wat doe ik op m’n eerste vakantiedag? Lekgestoken worden door neefjes. Bah!

Ik kreeg van Brenda een boekje om het Cyrillische alfabet te leren. Het is een boekje uit 1979, en bevat nog wat socialistische trekjes. Hierbij een passage uit het boekje, met vertaling van Brenda (misschien kunnen sommige mensen het Cyrillisch niet lezen, op mijn computer werkt het wel, met Firefox):

разные слова.

Ребята, вы знаете, какие бывают слова? Слова бывают разные: веселые и грустные, маленькие и большие. Вот слово Вася. Оно небольшое. Ведь Ваше всего пять лет. Вырастет Вася. Вырастет и его имя. Васю станут называть—Василий. А потом—Василий Петрович. Есть еще вежливые слова: спасибо, пожалуйста, здравствуйте. Есть слова очень важные: октябренок, пионер, коммунист, партия,мир. Есть родные, дорогие слова: мама, товарищ, школа. Но самое важное, самое дорогое слово—Родина.

Verschillende woorden:

Kinderen, weten jullie wat voor woorden er allemaal zijn? Er zijn verschillende woorden: vrolijke en verdrietige, kleine en grote. Neem nu het woord Vasja. Het is klein. Vasja is immers nog maar vijf jaar oud. Maar Vasja zal groeien. En ook zijn naam zal groeien. Vasja zullen ze Vasili gaan noemen. Een daarna Vasili Petrovitsj. Ook zijn er beleefde woorden, zoals dankuwel, alstublieft en goedendag. Er zijn ook belangrijke woorden: Oktoberkind, Pionier, communist, de partij, en vrede. Ook zijn er eigen, dierbare woorden: mama, kameraad en school. Maar het allerbelangrijkste en allerdierbaarste woord is: Vaderland.

Een ander stukje:

Ленин.

Владимир Ильич Ленин отдал свол силы борьбе за счастье народа. Ленин создал Коммунистическую партию. Партия продолжает дело Ленина. Она ведет наш народ к светлой, счастливой жизни. Ленин всегда заботился о детях. Поэтому октябрат называют внучатами Ленина.

Lenin

Vladimir Iljitsj Lenin heeft zijn krachten gegeven aan de strijd voor het geluk van het volk. Lenin richtte de Communistische Partij op. De Partij zet de zaak van Lenin voort. Zij leidt ons volk naar een verlicht gelukkig leven. Lenin maakte zich altijd zorgen om kinderen. Daarom worden de Oktoberkindjes de kleinkinderen van Lenin genoemd.

Een korte vakantie dit jaar: slechts één dagje naar Terschelling. Rogier had ons uitgenodigd voor een weekendje in zijn familiehuisje, Tsummum. Daar heb ik dus dankbaar gebruik van gemaakt. Terschelling is leuk! Gisteren heb ik uitgebreid met Alex en Vincent in de branding gespeeld (op de foto sta ik achter een goot met snelle stroming van zo’n vijf meter diep). Inmiddels ben ik alweer terug, om als een speer Pasen te gaan vieren in Groningen en Drenthe (zie het bericht hierboven, en misschien binnenkort ook iets over de paasbult).