Tammo 80

In Amsterdam, naast het bedrijfspand van Novum, zit een oud machinewerf van machinefabrikant Kromhout. Tegenwoordig is dit in gebruik als museum, en laat ik dit nu toevallig afgelopen dinsdag bezocht hebben. Het was erg interessant om samen met Binus, een motorenexpert en ex-werknemer van Kromhout, allerlei motoren te zien draaien. Vooral over de Kromhout 12 dieselmotor was hij erg te spreken, dit was de scheepsmotor die hij nog jaren heeft getest in de fabriek. Het demonstratiemodel in de fabriekshal heeft speciaal voor ons nog even proefgedraaid, en hij ronkte nog prima. Hoewel hij op een bokje stond en geen enkele weerstand had, gaf hij een enorm kabaal als hij even opengedraaid werd (door de regulateur even tegen te houden).

Ik kan alle liefhebbers van scheepsmotoren een bezoek aan dit museum van harte aanbevelen!

Update: voor de ware liefhebbers van de Kromhout dieselmotor hier een stukje van het ronkende geluid.

Ik ben ontzenuwd. Na een niet al te geslaagde vulling in december had ik al vaker last van m’n eerste molaar (46), maar m’n tandarts vond dat er niets aan de hand was. Gisteravond was het niet meer leuk. Ik kon vanmiddag meteen naar de waarnemend arts, die meteen maar eens een wortelkanaalbehandeling is begonnen. Dat deed gelukkig niet zeer (dat zal te maken hebben met de vijf verdovingen). En met een tabletje ibuprofen is er nu (nog) niks aan de hand. Volgende week wordt de klus afgemaakt, en daarna ga ik nooit meer naar de tandarts. Zie rechts mijn kies voor de behandeling.

En voor de zoveelste keer is mijn weblog onder de motorkap volledig op de schop genomen. Na vijf jaar leek het me tijd om over te stappen van een zelfgebakken systeem naar een systeem dat door honderden vrijwilligers is gebouwd en wordt onderhouden, WordPress. Mooie bijkomstigheid is dat je nu reacties kunt achterlaten. Hieronder graag de complimenten :-)

Hedenavond in de kassen van de oude Hortus Botanicus in het huidige universiteitsmuseum stond de enorme Victoria Amazonica (klik hier voor de Groningse uitspraak) in bloei. Dat is op zich niet zo heel bijzonder—alleen al aan deze plant groeien dertig bloemen per jaar—maar vanavond was het museum erom open. Dus hebben wij even gekeken. Slechts afgeleid door het geluid van de vroedmeesterpad hebben we de plant mogen bewonderen en fotograferen (zie nevenstaande foto). Bovendien hebben we nog een rondje gelopen door de hortustuin. Het museum zijn we niet ingeweest, maar daarover later meer.

Vandaag was weer een typische ideale zaterdag. Omdat Brenda moest werken, was ik al bar vroeg op. Daarna ben ik nog even naar bed gegaan, om daar een aflevering van All in the Family te kijken. Daarna heb ik de badkamer eens geboend, een wasje gedraaid, het hok van Josefien schoongemaakt en de kattenbak verschoond. Daarna heb ik het oud papier en glas weggebracht. Het was toen nog maar elf uur! Omdat de gang er inmiddels in zat, heb ik op de achterkant van een envelop even een plan gemaakt van alle dingen die ik wilde doen. Voor de zekerheid heb ik er ook werken opgezet, als stimulans om toch vooral eerst alle andere dingen te doen.

Nou moest ik ook nog naar de stad (onder andere om een blommetje te kopen), en omdat ik gisteren wederom de vaste Gutenberg-afspraak heb gemist, heb ik met Arthur afgesproken om dit vandaag goed te maken bij de pas geopende offee Company in Utrecht. Daarna hebben we op de markt even vis en groente gekocht. En en passant heb ik ook nog dat blommetje gekocht. Arthur ging weer zijns weegs, en ik heb nog snel een vaas voor de blommetjes gehaald.

Op weg naar huis, met aan het stuur de groente, de vis, de vaas, en op de voordrager de blommetjes, kwam ik op het Westplein een Jaguar met pech tegen, die ik even heb helpen aandrukken. Na de reis te hebben hervat bedacht ik ineens dat er in de molen nog gemusiceerd werd. Daar heb ik nog even met de muzikanten, die ook bij Pieremachochel spelen, gebabbeld (en werden er twee nummers speciaal voor mij gespeeld), waarna ik mijn tocht naar huis voortzette.

Wederom op weg naar huis kwam ik op het idee om een oud project eens nieuw leven in te blazen: een box in de keuken. Dit opdat ik niet tijdens het afwassen de muziek in de kamer belachelijk hard hoef te zetten. Ik heb jaren geleden al eens aangekondigd dat ik zodra ik een eigen keuken had zo’n box zou aanleggen, en nu leek me dat moment aangebroken. Dus heb ik bij de Emmaus een stel boxen gehaald. Toen toch maar naar huis—het was inmiddels half vijf—om daar de vis in de koelkast te gooien.

De route ging door naar Harko, om daar een kabeltje voor de box te kopen, en naar Mustafa de kapper. Op de terugweg daarvandaan heb ik nog even boodschappen gedaan, waarna ik thuis de blommetjes op een vaas heb gezet en het tweede wasje opgehangen.

Inmiddels is het zo’n 21:22, en is het tijd om de ideale zaterdag voort te zetten. Laat ik nog even melden dat de vis helaas mislukt is (hij had niet in het vriesvak gemoeten). Ik ga verder met m’n zaterdag, hij is nog lang niet afgelopen!

Update: ‘s Avonds hebben we de kamer verbouwd om met de buren een Koot & Bie filmavond te houden.

Zojuist een compliment van de buurvrouw gekregen: ze had laatst nog tegen d’r dochter gezegd dat wij toch heldere mensen zijn, zeker voor een stel studenten. Daarmee bedoelde ze dat we de was nogal eens buiten hebben hangen. Dat moet trouwens ook wel, met zo’n mooie waslijn als wij hebben.

Minder helder was de man die mij gisteren op straat vroeg welk jaartal het was. Die ziet de dingen wel op een erg grote schaal.

En over helderheid gesproken: ik ben toch ook niet helemaal altijd helder. Zo vond ik vanochtend m’n iPod terug onder in een tas met oud papier, na hem minstens een maand kwijt te zijn geweest.

Ik begin in de leeftijd te komen dat vrienden van mijn leeftijd ouder worden. Zo heeft Alex twee chinchilla’s, Arjen een auto, Rogier een titel, en gaat Joost trouwen. In verband daarmee was er afgelopen weekend een vrijgezellenfeest, met als hoofdactiviteit een zeiltocht op de Vinkeveense plassen. Eerst werd de aanstaande bruîgom werd eerst ‘s ochtends van zijn werk gegijzeld en in een duikpak gehesen. Daarna volgde een uitstekende lunch, en dus een tocht op een bootje, met een stel jaarclubgenoten en vrienden van Joost. Gelukkig wisten die hoe zo’n zeilboot bediend wordt; ik heb voor de catering aan boord gezorgd.

‘s Avonds hebben we midden in het Vondelpark gegeten, en natuurlijk wat gedronken (dat hoort er toch een beetje bij).

Afgelopen zondag ben ik met Brenda, voor het eerst sinds heel lang geleden, bij Rinse en Mirianne langs geweest. En ik had op m’n verjaardag nog wel zo’n mooie verjaardagskaart van ze gekregen. Daarom zijn we, op m’n nieuwe fiets helemaal naar Amersfoort getogen, met het idee om de terugweg per trein af te leggen. Gelukkig blies de voorspelde wind ons in de rug, en mochten we de Amersfoortse berg naar beneden fietsen. Bij Rinse en Mirianne (ik zal ze vaak noemen, want ze willen graag op m’n weblog) hebben we heerlijke zelfgebakken koekjes gegeten (nou ja, door Rinse zelf gebakken, dat is het verschil tussen zelf gebakken en zelfgebakken), en het spel Fluxx gespeeld (dat doe ik met Rinse en Mirianne wel meer). Verder mocht ik van Rinse de Verbondsbox van Van Kooten en De Bie lenen. Met die DVD’s voorop zijn we toch maar teruggefietst, waarbij Rinse en Mirianne een eindje begeleid hebben—Mirianne op d’r nieuwe elektrofiets. Op de terugweg moesten we toch tegen de Amersfoortse berg op, en hadden we tegen, maar dankzij mijn nieuwe fiets viel dat reuze mee.

Jawel, m’n weblog wordt met de dag saaier. Hierbij een stuk code, gebaseerd op dit bericht in een nieuwsgroep. Het geeft een idee wat wij LaTeX–gebruikers moeten doorstaan om bepaalde dingen voor elkaar te krijgen.

Laat ik even zeggen wat ik wilde. Met het pakket hyperref worden verwijzingen aanklikbaar. Nadeel hiervan is dat in de verwijzing hoofdstuk 1 alleen de 1 aanklikbaar wordt. Voor minder geoefende muizers is dit een wat klein klikdoel. Mooier zou het zijn als heel de tekst hoofdstuk 1 een link was. Dat kan met het commando autoref, dat al zit ingebakken in hyperref. Nu moet alleen hyperref zelf het woord figuur bedenken. Dit is weliswaar in te stellen, maar het moet in alle gevallen gelijk zijn. Dat is een nadeel, want soms (aan het begin van een zin) wil je Figuur in plaats van figuur. Hiervoor zou een commando Autoref wel handig zijn.

Na een uur prutsen werkt dat nu, en misschien kan ik iemand anders dat uur besparen. Hierbij de volledige ellende (met veel dank aan Arthur):

\usepackage{textcase}
\newcommand{\titlecase}[1]{\expandafter\MakeTextUppercase#1}
\makeatletter
\DeclareRobustCommand*{\Autoref}{%
\@ifstar{\HyRef@Autoref\@gobbletwo}{\HyRef@Autoref\hyper@@link}%
}
\def\HyRef@Autoref#1#2{%
\begingroup
\Hy@safe@activestrue
\expandafter\HyRef@Autosetref\csname r@#2\endcsname{#2}{#1}%
\endgroup
}
\def\HyRef@Autosetref#1#2#3{% link command, csname, refname
\HyRef@ShowKeysRef{#2}%
\ifcase 0\ifx#1\relax 1\fi\ifx#1\Hy@varioref@undefined 1\fi\relax
\edef\HyRef@thisref{\expandafter\@fourthoffive#1\@empty\@empty\@empty}%
\expandafter\HyRef@testreftype\HyRef@thisref.\\%
\Hy@safe@activesfalse
#3{%
\expandafter\@fifthoffive#1\@empty\@empty\@empty
}{%
\expandafter\@fourthoffive#1\@empty\@empty\@empty
}{%
\expandafter\expandafter%
\expandafter\titlecase\expandafter%
\expandafter%
\HyRef@currentHtag\expandafter\@firstoffive#1\@empty\@empty\@empty\null%
% \HyRef@currentHtag
% \expandafter\@firstoffive#1\@empty\@empty\@empty
% \null
}%
\else
\protect\G@refundefinedtrue
\nfss@text{\reset@font\bfseries ??}%
\@latex@warning{%
Reference `#2' on page \thepage\space undefined%
}%
\fi
}
\makeatother

Net een discussie van ettelijke minuten gehad over de keuze tussen de volgende varianten van de naam van onze promotores:

1. Prof.dr. W.H. Gispen (geen spaties tussen titels en voorletters)
2. Prof. dr. W.H. Gispen (dunne spatie tussen titels, geen spatie tussen voorletters)
3. Prof. dr. W. H. Gispen (dunne spaties tussen titels en voorletters)
4. Prof. dr. W. H. Gispen (hele spatie tussen titels, dunne spatie tussen voorletters)
5. Prof. dr. W. H. Gispen (hele spaties tussen titels en voorletters)

Ik kies in mijn proefschrift (dat pas over een hele tijd verschijnt, deze kwestie gaat over pagina 0) voor de derde variant, Sander en Arthur vonden de vierde geschikter, en de universiteit schrijft in het promotiereglement de eerste variant voor. De tweede variant heb ik een keer per ongeluk aangeraden aan Erik. Ik denk niet dat iemand het in z’n hoofd haalt om de laatste variant te gebruiken. Zie ook het advies van taaladvies.net (van de Nederlandse Taalunie).

Overigens een opmerking over halve spaties: in LaTeX krijg je deze met het commando \, (backslash komma) en in HTML met   (en in Word met Alt-Control-Spatie, maar wie gebruikt er nou nog Word).

Update: ik kan in een heel stuk over spaties natuurlijk de site www.spatiegebruik.nl niet onvermeld laten, hoewel die hier niks over zegt. Die site zou eigenlijk www.spatiegebruikinsamenstellingen.nl moeten heten, maar dat bekt weer niet lekker.