Heldere mensen
Zojuist een compliment van de buurvrouw gekregen: ze had laatst nog tegen d’r dochter gezegd dat wij toch heldere mensen zijn, zeker voor een stel studenten. Daarmee bedoelde ze dat we de was nogal eens buiten hebben hangen. Dat moet trouwens ook wel, met zo’n mooie waslijn als wij hebben.
Minder helder was de man die mij gisteren op straat vroeg welk jaartal het was. Die ziet de dingen wel op een erg grote schaal.
En over helderheid gesproken: ik ben toch ook niet helemaal altijd helder. Zo vond ik vanochtend m’n iPod terug onder in een tas met oud papier, na hem minstens een maand kwijt te zijn geweest.