Net als vorig jaar ben ik dit jaar op wintersport geweest. En net als vorig jaar heb ik weer niks gebroken, en ben ik weer niet gevallen. En heb ik het weer goed naar ‘t zin gehad. We (de ganze Familie) zaten in een huisje in Maishofen, maar omdat daar geen sneeuw lag zijn we gaan skiën in Hinterglemm. De kindjes hadden weer les beneden op de idiotenwiese, dit keer samen met Esther. Jaap, papa, Aly en ik skieden intussen boven op de Zwölferkogel (of deden aan pendant-ski). Ook heb ik tijdens de heerlijk ontspannen vakantie — natuurlijk niet tijdens het skiën — een geweldig boek gelezen: Simon. Iedereen mag dit boek van me lenen, ik vond ‘m heel mooi. En die samenvatting waar ik naar link moet je dan dus niet lezen.
Het enige wat ik aan de après-ski overgehouden heb is het liedje Puttin’ on the Ritz — opgevangen terwijl ik naast de après-skihut m’n boek zat te lezen.
Leve de smartlap. Het is dit weekend weer smartlappenfestival in Utrecht, en ik ben er geweest. Guido had een plan gemaakt, maar toen er geen plek meer was bij Sjonnie Wiener en de Schnietsels zijn we, samen met Peter, doorgefietst naar Averechts, waar Peters musicalclub Amuze zou optreden. Toen we binnenkwamen waren ze net aan het soundchecken, maar dat was al zo mooi dat er alom geapplaudisseerd werd. Omdat we vroeg waren, konden we eerste rang gaan zitten, aan tafel bij een van de Drie Dieven. Van weggaan was dus geen sprake meer.
Amuze was groots als vanouds. Veel liedjes herkende ik uit eerdere musicals, maar er was ook nieuw repertoire. En meezingers natuurlijk! De drie dieven hadden oudere smartlappen, waaronder de ware tranentrekker Het broekje van Jantje. Diep triest!
Het originele plan van Guido voor de avond (dat ten dele is gelukt):
Hoi Utrechters,
Wie heeft er voor vanavond nog geen plannen en zin om mee te gaan naar het smartlappenfestival?
Gewoon één of twee kroegjes, niet te laat en niet te dronken. ;-)
groetjes,
Guido
Afgelopen zondag heb ik, net als vorig jaar, een rally gereden. De rally, georganiseerd voor de Lions door mijn vader, voerde ons dit jaar weer door heel Drenthe. Omdat het vorig jaar wat makkelijk was hebben Jaap en ik de lat hoger gelegd door de nacht ervoor flink te stappen (voorzover dat in Oosterhesselen mogelijk is, in de Lindeboom). Met maar 4 uur slaap heb ik genavigeerd, Jaap stuurde weer, en op de achterbank zat Esther zeer geconcentreerd de berm af te speuren naar letters. Misschien is een korte uitleg over deze rally op z’n plek:
De route-aanwijzingen zijn nogal cryptisch, met het bolletje-pijltje systeem. Wat dat betreft lijkt het op een oriëntatierit. Letters langs de weg moeten worden opgeschreven om te zorgen dat mensen geen stukken afsnijden. Verder waren er vragen onderweg, zodat het ook een soort puzzelrit is. Het rally-element komt erin door de gemiddelde snelheid, van 37 kilometer per uur. Deze snelheid moet exact gehaald worden. Wij hebben dat gered, op de minuut nauwkeurig, op een afstand van ongeveer 120 kilometer (dat is best knap, aangezien er ook bospaadjes op de weg lagen).
Een van de vragen was dit jaar Wat is het product van (Aalden – Wezup) en Zweeloo? (de vraag lijkt erg op die van vorig jaar). Deze vraag hoorde bij een paddestoel onderweg, met de afstanden 4,3, 0,3 en 3,0. Ik heb het antwoord (4,3 km – 0,3 km) * 3,0 km = 12,0 km2 = 1200 hectare gegeven. Andere antwoorden waren 7, en was zelfs iemand die schapenkaas had geantwoord.
We zijn overigens zesde geworden, van de 37.
Hoera, Alex is op vakantie! Niet dat ik blij ben dat hij weg is, wel dat ik z’n auto een weekje mocht lenen. Het is een rode Mazda 323, met voorop van die Bassie en Adriaan lampen. Deze kunnen alleen niet knipogen. (Als iemand hiervoor een handleiding weet dan lees ik die graag eens, dit komt al in de buurt.) Mijn uitjes deze week:
- Touren naar Vleuten, om kersen te kopen.
- Een dag vakantie bij Pieter in Stavoren.
- Decadent met de auto naar m’n werk.
- Naar de pizzeria in Breukelen.
- En zometeen weer naar Schiphol, om de auto terug te geven…
Alweer een tijdje terug ben ik meegeweest op de PhDays 2006, die ik ook zelf mede-georganiseerd had. Doel van de reis: bevorderen van de sociale contacten tussen AiO’s in de numerieke wiskunde uit Nederland en België. Volgens de traditie voerde de reis dit jaar naar België, en onze Vlaamse co-organisatoren hadden een mooi afgelegen huis in de Ardennen gevonden. De activiteit van het weekend (die we erg geheim hielden, behalve dat we ‘m per ongeluk op een Wiki-pagina openbaar hadden gemaakt): Paintball!
Bovendien had Arthur alle ingrediënten voor een vijfkamp meegenomen, bestaande uit familieski’s, zakloopzakken, een touwtrektouw, doelpaaltjes, en waterdraagbekertjes. De laatste activiteit is geschrapt, omdat bij erge regen de traagste ploeg juist zou winnen.
Zoals aan de foto hiernaast is te zien, is mijn paintballavontuur niet erg goed afgelopen. Ik gleed op een spekglad stukje Ardennen uit, en toen ik me vastgreep aan een boompje, hield ik mijn hand wel goed vast, maar m’n schouder weigerde m’n arm aan de rest van m’n lichaam vast te laten zitten (in jargon: luxatie). Gevolg was dat m’n schouders door twee stoere verplegers weer in de kom getrokken moest worden.
Voordeel voor mij is wel dat ik u nu weer een mooi beeldje van The Inner Me kan presenteren.
Ik ga verhuizen! Morgenochtend teken ik het contract. Je kunt de plaats van m’n nieuwe huisje zien op www.slopenhoezo.nl, het is namelijk een stadsvernieuwingsgebied. Dat betekent dat over een jaar of wat het complex gerenoveerd of afgebroken wordt, en ik een urgentie krijg. In de tussentijd heb ik een eigen douche, keuken, slaapkamer, woonkamer en zelfs tuin. Ik verwacht in de kerstvakantie te gaan klussen, en eind januari zeg ik m’n huidige kamer op. Wie wil helpen klussen of verhuizen: neem gerust contact op!
Gaylord en de rakkers is niet meer. De band heeft gisteravond met een spetterend concert afscheid genomen. En ik was erbij! In de Crea in Amsterdam was er een zaal gewijd aan dit afscheid en die zaal was stampensvol. Dat kan te maken gehad hebben met het gratis bier. Van half elf tot zeker twee uur speelde de band de spetters van de hemel met covers van sterren als meneer Kaktus, Kinderen voor Kinderen, Les Poppys, en de Backstreet Boys. Zeer geslaagd, zeker met het gezellige gezelschap dat ik mee had (de Tsjechiëclub excl. Sira en ook excl. Remy, want die speelde in de band). We hebben op de terugweg naar Utrecht nog wat gejamd op straat, met een trompet, een tamboerijn en een blikje. Als Gaylord weer bij elkaar komt, komt dan allen!
Na een week bijkomen ben ik nu zover dat ik eindelijk wat over de Tsjechiëvakantie kan zeggen. Om het kort te houden: het was erg leuk. De inbrekers zijn, wie weet dankzij mijn fictieve honden, thuisgebleven, en het was op rotzooi na ook fijn thuiskomen. In Tsjechië stonden we op de enige camping in de wijde omstreken van Jablonec nad Nisou, dus het was niet heel verwonderlijk dat alle andere Nederlanders daar ook stonden. Boeit niet, lekker makkelijk op de camping. En buiten de camping was ook meteen niks meer te begrijpen, behalve misschien de kečup (uitzoeken hoe ik die č moet tikken kostte me net vijf minuten, het accent heet een haček). We zijn vanaf de camping een paar keer naar Janov gelopen, een wandeling van circa 18995 stappen. In Janov hebben we koffie, of iets dat daarop leek, gedronken in een volledig Tsjechisch – dus onverstaanbaar – etablissement, wat het gevoel van buitenland behoorlijk verhoogde.
Na een paar dagen kamperen zijn we verder gereisd naar Praag, waar we een jeugdherberg aan de Praagse Cambridgelaan gevonden hebben (pal naast de Praagse Cambridgebar). Ik ben een paar dagen erg vroeg opgestaan, de eerste keer omdat ik niet meer kon slapen, en de tweede keer omdat ik met Remy weer naar huis ging. Beide keren was het in de stad nog erg rustig, en op de toeristische plaatsen veel mooier dan ‘s middags. Wel een tip voor ochtendmensen in Praag: de beroemde astronomische klok doet het pas vanaf een uur of negen, om acht uur ‘s ochtends staan er ook al wel toeristen afwachtend te kijken, maar zij vertrekken om tien over acht met een belazerd gevoel.
De tweede ochtend vroeg opstaan, het was toen zondag precies een week geleden, probeerde ik met Remy de trein van 6:20 te halen, opdat we precies de enige reismogelijkheid konden benutten om met de laatste trein in Utrecht aan te komen. Helaas maakten we al in Praag een navigatiefoutje, dat we hebben gecorrigeerd door voor 100 kronen (4 euro) een taxi te nemen. Daarna welgeteld 10 treinen, met een minimumoverstaptijd van -2 minuten in Kassel en een maximumoverstaptijd van 55 minuten in Gößnitz. De reis verliep bijzonder gunstig, we hebben het gehaald en ik was rond middernacht weer thuis. Tsjechië is zeker een aanrader voor vakantie, zeker met zo’n leuk gezelschap als het mijne (d.w.z. het gezelschap dat ik mee had, ofwel mijn gezelschap, ik wil ook nog wel een keer).
Morgenochtend ga ik op vakantie! Samen met Sira, Paul, Remy en Jan vertrek ik morgen naar Tsjechië, of preciezer, Bohemen. Morgenavond slapen we in Leipzig, waar we andere Jan treffen. Zondag reizen we met ons Schönes Wochenende Ticket verder tot in Tsjechië, waar we in de loop van de dag op onze camping hopen aan te komen. Volgende week weekend ben ik weer terug.
Bericht voor inbrekers: Mochten jullie in mijn vakantie willen inbreken en m’n gadgets willen stelen: ik neem m’n nieuwe tol en m’n iPod mee, en verder blijven mijn huisgenoten de hele week thuis om op de pitbulls Hektor en Fikkie te passen. Sterkte.
Tijdens het shoppen voor m’n vakantie heb ik en nieuwe gadget gekocht. Of eigenlijk twee. Ik wilde een GPS-apparaatje kopen, maar aangezien die dingen nog niet uitontwikkeld zijn (nog geen USB-ondersteuning, integratie met Google Earth, Apple-compatibiliteit), heb ik een stappenteller gekocht. Zelfde idee: je krijgt een hoop informatie waar je niks aan hebt. Verwacht na afloop van m’n vakantie (zie volgende bericht) gedetailleerde afstanden van de gemaakte wandeltochten, in stappen.
Maar de leukste gadget, pardon, het leukste speledingetje, is wel de i-Top. Dat is een tol met een rij lampjes, die bij het tollen zo snel veranderen dat het lijkt of er een stilstaande tekst op de ronddraaiende tol staat. En die tekst geeft dan bijvoorbeeld het aantal gemaakte omwentelingen van de tol aan. Behalve dat je er erg leuke wedstrijdjes mee kunt doen (wie kan het hardst tollen) is het apparaat ook wetenschappelijk verantwoord. Het NRC wijdde er al een column in de rubriek Alledaagse wetenschap aan (als iemand met een NRC-abonnement me aan een kopie hiervan kan helpen, graag, het was twee weken geleden in het zaterdags bijvoegsel). De grote vraag is hoe de elektronica weet hoe snel de tol draait. Dat blijkt door middel van een ingebouwd kompas te zijn (getuige ook de dissectie van de tol). Inderdaad slaat hij op tilt als je er een magneet bij houdt.
In de categorie procrastination heb ik vandaag met Arthur gekeken of het apparaat zijn toerental wel goed meet. Volgens ons (we hebben een experiment gedaan met een camera met erg korte sluitertijd) zit de tol met een factor twee mis, en is mijn toerenrecord dus niet 737 maar 1474 rondjes per minuut.
Mocht je ook interesse hebben in zo’n i-Top (ik had natuurlijk al interesse, ik koop haast alle speledingetjes die met een i beginnen), hij is in de uitverkoop bij Intertoys. En je mag de mijne vast ook wel eens proberen – zolang je m’n record niet breekt.
Tammo 80