Tammo 80

Home / Weblog / Java / Reizen / Taalverhaspelingen

17 August 2008

iPod op de fiets

Ipod op stuur
Sinds kort heb ik een nieuwe iPod: een iPod Touch. Ik had het apparaat al een tijdje van Sara te leen, en nu hebben we van iPod gewisseld. Deze iPod Touch, zeg maar een iPhone zonder telefoon, is een stuk groter dan m’n vorige iPod, maar kan ook een stuk meer. Als ik in de buurt van draadloos internet ben, kan ik m’n e-mail erop lezen, m’n nieuwsfeeds erop bekijken, en als het moet zelfs m’n weblog erop bijwerken. Verder kan ik er ook muziekjes op afspelen.

Een nadeel van de nieuwe iPod is dat hij alleen via touchscreen te bedienen is, en dat vind ik lastig als hij in m’n broekzak zit, of aan de beltclip aan m’n riem. Daarom heb ik, met heel veel vriendelijke hulp van een meneer van de werkplaats bij natuurkunde, een plaatje op m’n fiets gemonteerd om de iPod op vast te klikken. Zo kan ik tijdens het fietsen de iPod bedienen, en zien waar ik op druk.

Ik vond de vinding dusdanig inventief dat ik hem eens gepost heb op een forum. Daar stroomden de reacties al gauw binnen: sommigen waren bang dat de elektronica zou lostrillen, anderen betwistten dat (hij zit bij mij in de Fiat al tijden op het dashboard en dat trilt veel harder), en weer anderen waren vooral bang dat hij gestolen zou worden (of een spandoek met de tekst: ik heb een iPod). Ondertussen rakelden ook weer mensen de discussie op of je eigenlijk wel mag telefoneren op de fiets (volgens goed forumgebruik moet minstens de helft van de berichten off topic zijn). Het leukst vond ik de reactie van een zekere Monique: Helemaal geweldig.

A Few Rooms

All's well that endsNet als anderhalf jaar geleden heb ik een kans gemist om a few rooms, de band van Fouke, live te zien spelen. Dat is jammer, maar gelukkig heb ik de nieuwe CD al wel in huis, dus ik kan naar hartelust luisteren. Bijzonder meldenswaardig aan deze CD is dat ik er een klein stukje heb meegespeeld, als achtergrondkoortje op de accordeon, in het nummer Mephisto’s Grand Theatre. Volgens Fouke was dit nummer al zo raar, dat er zelfs wel een accordeon bij kon. Liefhebbers kunnen de CD online bestellen of beluisteren, of bij mij thuis komen luisteren.

Oude, dove hond

Lars
De hond van mijn ouders is op slag beroemd geworden. Enkel door weg te lopen heeft hij verschillende kranten en websites gehaald, waaronder het Dagblad van het Noorden, HalloEmmen.nl, de Krant van Drenthe, dierennieuws.nl, Waterstad FM, tot zelfs de site van Stichting Welzijn Doven Rotterdam en omstreken (die omstreken reiken kennelijk tot in Wachtum). Hij staat zelfs op nog meer sites (Google: bedoelde u: oude, dove hand?). Voor wie geen van de links heeft aangeklikt, hieronder het bericht:

Politie brengt oude, dove hond terug bij baasje

Wachtum – Dankzij surveillerende agenten heeft een familie uit Oosterhesselen haar hond weer terug. De agenten troffen het dier aan nabij de carpoolplaats op de Oosterhesselerweg in Wachtum. De hond droeg een riem met halshand, maar er was geen baasje in de buurt. Aan de halsband zat echter een penning met het adres. De hond, 14 jaar oud en stokdoof, was op een of andere manier de weg kwijtgeraakt. De agenten hebben het dier weer thuisgebracht.

Die hond is dus Lars, de hond van mijn ouders. Hij is sinds kort verhuisd, en loopt daar aan de ketting (aan de stik, maar dat schijnt geen Nederlands te zijn). Hij had zich losgemaakt en was onder de A37 doorgelopen naar een carpoolplaats. Daar zagen de surveillerende agenten hem, met een flink stuk touw achter zich aan. Onder andere omdat ze zich afvroegen of de eigenaar niet per ongeluk in een naburige sloot lag hebben ze Lars gevangen, en toen ook maar thuisgebracht. Inmiddels maken hond en eigenaar het goed.

15 August 2008

Groene inkt

KrabbelEen tijdje geleden heeft Brenda van Chuck, een vriend, een mooie prent voor aan de muur gekregen. Deze prent, een afbeelding uit een Hongaars sprookje, is bij veel bezoekers populair, en Sira heeft zelfs een eigen exemplaar besteld. Sinds kort heeft Chuck, die overigens laatst een Fiep Westendorp stimuleringsprijs heeft gewonnen, een nieuwe website: www.groeneinkt.nl.

De illustratie hiernaast heeft Chuck trouwens in 20 seconden met z’n vingers op mijn iPod gekrabbeld, met het minimalistische programmaatje Scribble, dus het is geen goede indicatie voor de kwaliteit van z’n werk.

Zakdoekendeal

ZakdoekenIk kwam er laatst tot mijn schrik achter dat in twee van mijn zakdoeken de naam B.B. Bottinga stond geborduurd. Nou ken ik B.B. Bottinga wel, het is mijn stiefoom, maar ik heb hem al een flinke tijd niet gezien, en als ik hem zie, maak ik er geen gewoonte van zijn zakdoeken te stelen, of zelfs maar te lenen. Toch heb ik dus twee zakdoeken die duidelijk van hem zijn.

Een paar week geleden kwam ik B.B. Bottinga tegen, en we zijn samen tot de volgende reconstructie gekomen. Minstens vier jaar geleden heeft hij eens bij mijn vader gelogeerd. Daar zijn waarschijnlijk een paar van zijn zakdoeken bij de was blijven liggen, en bij de zakdoeken van mijn vader beland. Van hem stal (leende) ik vroeger wel eens een schone zakdoek. Natuurlijk is dit geen schone zaak, en ik heb lang geleden mijn leven gebeterd, maar feit is dat ik nu twee zakdoeken heb die mij niet toebehoren.

Ik heb met B.B. Bottinga overlegd hoe we de zaak recht konden zetten. De zakdoeken simpelweg teruggeven leek ons beide na vijf jaar geen goed idee. En aan twee nieuwe zakdoeken met daarin B.B. Bottinga geborduurd is moeilijk te komen: dergelijke naamlabels gaan per honderd. Daarom heb ik nieuwe zakdoeken gekocht, en honderd naamlabels met T.J. Dijkema. Twee van die zakdoeken heb ik gestuurd naar B.B. Bottinga.

14 August 2008

Trouwerij

BruidspaarAfgelopen vrijdag is Joost getrouwd. Dat wist ik al lang van tevoren, ik was immers zelfs naar het vrijgezellenfeest geweest. Vrijdag was dus de grote dag, en het was een mooi feest. Het huwelijk werd voltrokken in het stadhuis in Groningen, aan de Grote Markt. Gelukkig heeft het stel elkaar het jawoord gegeven (Joost zelfs twee keer), waarna ze tussen de friettent en de verdere marktkramen vertrokken richting receptie.

Op die receptie heb ik het stel even niet kunnen spreken, maar de bruidstaart was heerlijk. Enig nadeel van die taart was dat de decoratieve duifjes die erop zaten niet eetbaar waren (proefondervindelijk vastgesteld). Na de receptie konden we ons gelukkig ergens in Groningen omkleden, omdat op het feest ‘s avonds een smoking gewenst was. Op het feest heb ik eindelijk het bruidspaar gefeliciteerd, en ons cadeau overhandigd. Inmiddels is het stel in Las Vegas, op huwelijksreis. En mijn smoking is weer terug in Achterste Erm.

26 July 2008

NRC-bijlage

Vanochtend zat er bij mijn zaterdagkrantje (waarop ik inmiddels een abonnement heb) maar één bijlage, Sport. Terwijl op de voorpagina nog stond wat voor bijzonder interessante berichten er in de andere bijlagen zou staan. Ik heb nog even overwogen de bezorgingsdienst te bellen, maar ik wil toch ook de jongen wiens vakantiebaan dit is niet op z’n vrije zaterdagmiddag terug laten komen.

Gelukkig kwam ik in de stad een NRC-uitdeler tegen, en toen die hoorde wat het geval was gaf hij me spontaan een bijlage uit een van zijn uitdeelkrantjes mee. Normaal vind ik krantenuitdelers in de stad erg vervelend (sorry Esther), maar deze viel dus reuze mee.

25 July 2008

Marokkaans eten

KokZo actief als vorige week zaterdag was, zo passief was afgelopen zaterdag. Ik heb eerst eens lekker uitgeslapen en snel ontbeten. Daarna heb ik heerlijk Marokkaans gegeten bij Taoufik, samen met een stel collegae. Taoufik had heerlijk gekookt, iets met kippenpootjes, iets met gehaktballetjes, en een salade met koriander. En daarna lekkere Hollands chocolade-ijs. Dit alles, in combinatie met een lekker biertje, zorgde ervoor dat ik de rest van de dag lekker thuis op de bank heb zitten uitbuiken. Heerlijk.

24 July 2008

Culinaire Zaken

In de categorie schaamteloze reclame: Pieter is onlangs als freelance kok begonnen, met het bedrijf Culinaire Zaken. Via dit bedrijf verhuurt hij zich als freelance kok (voor restaurants of voor thuis), maar hij kan ook een workshop worst, of een workshop pasta of een workshop brood bij u thuis komen verzorgen. Uit ervaring kan ik melden dat hij erg lekker kan koken.

(Ik hoop dat mijn nieuwe weblogprogramma dit bericht niet automatisch als spam classificeert.)

Tammo

Als ik mij voorstel, kijken veel westerlingen mij wel eens raar aan. Inmiddels ben ik eraan gewend geraakt het nog even te spellen: tee-a-dubbel-m-o. In het noorden hoeft dit nooit, in Groningen is de naam Tammo zelfs zo gewoon dat hij op verkeersborden staat. En de IB-groep, toch niet de minste overheidsinstantie, gebruikt hem zelfs op formulieren, zoals Brenda gisteren ontdekte. Toegegeven, de IB-groep zit in stad, maar toch, het is een hele naam om bovenaan een formulier te staan, tussen Sarah, Morris en Bruno.

« Nieuwere berichtenOudere berichten »