Tammo 80

Vrijdag moest Bram naar het ziekenhuis voor een routinecontrole. Daarvoor moest hij nuchter zijn, dus hij had een dag niet gegeten. Ik had bedacht dat het dus wel aardig zou zijn om met een feestmaal het einde van deze overwegend korte vastentijd in te luiden. Ik heb niet zoveel ervaring met het bereiden van feestmalen, dus het werd gewoon een uitgebreide versie van een gewoon maal. Bram had wel gezorgd voor kaarslicht, extra grote wijnglazen (van elk een halve liter ongeveer), en zilveren bestek. Op verzoek heb ik bloemkool gemaakt, met een wit sausje, ook op verzoek (het sausje moest visceus zijn, maar was dat wat te zeer). Met wat vlees uit de vriezer, dat wegens regen door mij op ‘t fornuis bereid werd, en een beetje aardappelpuree, was het niet een superfeestmaal, maar de ambiance compenseerde daar prima voor. Voor vooraf had ik crackertjes met zalmsalade en brie gekocht, en die hebben we ook achteraf nog even genuttigd, met een stevige Duitse borrel (mierzoet).

Gisteren ben ik met Bram meegeweest naar de University of Pennsylvania, waar ik zijn college heb bijgewoond. Omschrijving van het college: Development of concepts about the operation of the mammalian cardiovascular system as conceived in the years 198 (by Galenus), 1628 (by Harvey), and 1998 (at Penn by A.  Noordergraaf). Gisteren deden de studenten hun mid-term presentaties, die ik met genoegen heb gevolgd: iemand ging onderzoek doen naar mechanische hartkleppen, terwijl een andere het nut van reddingshelikopters ging uitpluizen, en weer een ander deed onderzoek naar het gedrag van het hart tijdens zero gravity vluchten.

Ik heb de rest van de dag zelf doorgebracht op de campus. Eerst heb ik een broodje gegeten dat ik had gekocht in een tentje op de stoep. Naast me stond een agente die een donut bestelde, dus ik zit duidelijk in Amerika. Ik heb even op het grasveld midden op de campus gezeten, met uitzicht op studenten die druk heen en weer liepen tussen colleges. Op dit bankje begon ineens mijn laptop te rinkelen, en ik heb even geskypet met Floortje in Dalen.

Om ook nog iets nuttigs te doen ben ik naar de mathematische faculteit alhier gegaan, om daar in de bibliotheek een boek op te zoeken op het gebied van mijn toekomstige onderzoek. Jammergenoeg was dit boek uitgeleend tot mei 2005, dus dit plan liep even mis. In de bieb heb ik wel even zitten werken, en m’n ene slimme gedachte van gisteren gehad. Ik heb vervolgens een willekeurige Amerikaanse AIO gevraagd om een rondleiding, en die heb ik ook gekregen. Het leek bijzonder veel op het mathematisch instituut in Utrecht. Behalve op onderzoeksgebied: hier doen ze vooral dingen die Alex ook doet (differentiaalmeetkunde, mathematische natuurkunde, dat werk).

Ik heb ook nog even in de algemene bibliotheek zitten werken, waar ze een speciale lounge hebben voor studenten. Dat wil zeggen dat er allemaal luie stoelen staan, waarin je lekker kunt gaan zitten lezen. Dat is nog eens een idee voor de nieuwe bibliotheek van de UU! Ik ben trouwens van plan de universiteit Utrecht eens op dezelfde manier te gaan bekijken als UPenn, want die manier is heel aangenaam, en misschien dus wel plaatsonafhankelijk.

Op de walkway naar het woongedeelte van de campus (beginnende studenten wonen hier op het universiteitsterrein) werden allemaal flyers uitgedeeld, onder andere door een studentengroep die Faust gaat opvoeren – waarschijnlijk een vrije interpretatie – en m’n plan is om daar maar eens een kijkje te gaan nemen.

Aangezien iedereen in Nederland de verkiezingen op de voet heeft kunnen volgen, kon volgens mij mijn verslag wel even wachten. Op de dag van de verkiezingen heb ik gewoon gewerkt. Er zijn drie mensen aan de deur geweest om ons te overtuigen toch vooral op Kerry te stemmen, en met diezelfde boodschap zijn wel ook een aantal keren gebeld. Overigens was Bram de dag tevoren door de moeder van de president persoonlijk gebeld om op Bush te stemmen, wat meer indruk maakte dan een willekeurige vrijwilliger.

‘s Avonds heb ik hier voor de tweede keer TV gekeken (de eerste keer naar het derde debat). Ik vond het verschrikkelijk moeilijk om informatie op te doen uit de ettelijke nieuwsuitzendingen, vooral omdat er maar liefst 20 verkiezingsuitzendingen tegelijkertijd waren. Dus ik heb gewoon maar wat gezapt langs de andere 80 kanalen en ben daarna gaan slapen.

De verkiezingen zijn inmiddels goeddeels achter de rug, Bush heeft gewonnen, en Kerry verloren. En misschien nog wel belangrijker: zowel het congres als de senaat zijn nu ook republikeins, dus er zal de komende jaren wel een hoop gebeuren.

Ik was stiekem voor Kerry (gewoon, omdat iedereen in Nederland dat is), en ben ook naar zijn verkiezingsbijeenkomst geweest. Ik ben blij dat hij in ieder geval wel Pennsylvania heeft gewonnen, hoewel dat natuurlijk geen sikkepit uitmaakt.

Dit is het weekend van Halloween. Ik heb gister op het platteland al ergens een pompoen opgepikt om die – in originele staat – in de tuin te zetten. Maar alsof dat me nog niet genoeg in de Halloweenstemming had gebracht, ben ik gisteravond naar een waar Halloween-feest in de stad geweest. Een stel studenten van Penn had hun appartement in hartje centrum Philadelphia ter beschikking gesteld. Het was een redelijk normale studentenwoning, behalve dat het op de 24e verdieping lag, en een balkon had met een geweldig uitzicht over de stad.

Toen ik aankwam was het feest al enigszins bezig, en niemand keek raar op toen ik binnenliep. Een beetje merkwaardig, want aangezien ik niemand kende, zal ook niemand mij gekend hebben. In één kamer waren ze een of ander bierspel op een pingpongtafel aan het spelen, terwijl in een andere kamer een horrorfilm speelde op een TV groter dan mijn bureau. Ik was met m’n klompen aan duidelijk ‘underdressed’, er liepen mensen rond die erg hun best hadden gedaan om op iemand anders te lijken. Maar aangezien ik beide niet kende, maakte dat niet heel veel indruk. In de loop van de avond werden de kostuums behoorlijk wilder, er kwam iemand als Pipo de Clown, of equivalent, en iemand als actieheld. Bij de dames waren katten populair (zes stuks), en ook schoolmeisjes (vier) en Pocahontas (drie) deden het goed. Ik heb zelfs Marilyn Monroe gezien, compleet met opwaaiende jurk.

Afgezien van dit verkleedfestijn was het een feest zoals veel andere feesten, en ik vond het niet heel erg jammer dat ik op tijd weg moest om de laatste trein te halen. De een na laatste trein was zowaar twee minuten eerder vertrokken dan gepland, dus ik heb 62 minuten gewacht op 69th Street.

Vanavond was het officieel Halloween. Er zijn hier in totaal zo’n 15 kinderen langsgeweest, in een ritueel dat je heel behoorlijk kunt vergelijken met Sint Maarten. Behalve dat ze hier geen liedje zingen, maar gewoon ‘trick or treat’ zeggen, binnenlopen om wat snoep te pakken, en dan weer verder gaan. Ik weet niet wat er gebeurt als je voor de ‘trick’ kiest, behalve dat je wat verbaasde gezichten zal krijgen.