Tammo 80

Aangezien iedereen in Nederland de verkiezingen op de voet heeft kunnen volgen, kon volgens mij mijn verslag wel even wachten. Op de dag van de verkiezingen heb ik gewoon gewerkt. Er zijn drie mensen aan de deur geweest om ons te overtuigen toch vooral op Kerry te stemmen, en met diezelfde boodschap zijn wel ook een aantal keren gebeld. Overigens was Bram de dag tevoren door de moeder van de president persoonlijk gebeld om op Bush te stemmen, wat meer indruk maakte dan een willekeurige vrijwilliger.

‘s Avonds heb ik hier voor de tweede keer TV gekeken (de eerste keer naar het derde debat). Ik vond het verschrikkelijk moeilijk om informatie op te doen uit de ettelijke nieuwsuitzendingen, vooral omdat er maar liefst 20 verkiezingsuitzendingen tegelijkertijd waren. Dus ik heb gewoon maar wat gezapt langs de andere 80 kanalen en ben daarna gaan slapen.

De verkiezingen zijn inmiddels goeddeels achter de rug, Bush heeft gewonnen, en Kerry verloren. En misschien nog wel belangrijker: zowel het congres als de senaat zijn nu ook republikeins, dus er zal de komende jaren wel een hoop gebeuren.

Ik was stiekem voor Kerry (gewoon, omdat iedereen in Nederland dat is), en ben ook naar zijn verkiezingsbijeenkomst geweest. Ik ben blij dat hij in ieder geval wel Pennsylvania heeft gewonnen, hoewel dat natuurlijk geen sikkepit uitmaakt.