Tammo 80

‘t Is niet zozeer dat de dingen die ik kwijtraak raar zijn (geen rare dingen zoals een kluts), maar het is wel raar dat ik dingen kwijtraak. Gisteren m’n schoenen – ik kan het iedereen aanraden om z’n schoenen op een handige plaats te bewaren, zeker als je ze nodig hebt. En nu ben ik een diep bord kwijt. En zo ruim ben ik toch niet behuisd…

Ik ben nog even langs de Eigenruimte gefietst, en daar was men bezig met het volgende schaakprobleem:

Wit is aan zet en wint in vier zetten. De vraag is hoe… Alex, Peter, Guido, doctor Van der Kallen en ik kwamen er niet uit, gelukkig kwam de jongen die het probleem vanochtend stiekem op tafel had gezet een hint geven: de witte koning doet een stap naar linksvoren. Niet dat dat helpt overigens. De oplossing heb ik ook online gezet, maar kijk er zelf toch op z’n minst 5 minuten naar.

Ik heb vandaag even gebeld met Roel (collega van papa), voor wie ik in de gaten zou houden of er een laptop-aanbieding bij de Aldi of Lidl zou zijn. Dat was het geval, een prachtlaptop in de aanbieding bij de Lidl. Ik heb Roel in Frankrijk gebeld, maar hij herkende mij niet toen ik zei ‘met Jan Dijkema’. Pas toen ik over computers begon, begon het bij hem te dagen: ‘Oh, Janneman!‘.

De gang boven heb ik al helemaal opgeruimd en gedweild (ik ben er getuige – en mede-oorzaak – van geweest dat dat de afgelopen drie jaar niet is gebeurd); de hal op de eerste verdieping staat momenteel vol met troep uit de gangkast die ik gisteren heb opgeruimd. Let wel dat het voor mij een hele prestatie is om op te ruimen: ik heb zelfs kapotte wasknijpers die ik onderin de gangkast vond weer samengevoegd. Verder heb ik net een incompleet lampje gevonden, daarvan bewaar ik het snoertje met het schakelknopje. Ook heb ik de fietspomp gerepareerd. Nu ga ik even oud glas wegbrengen; ik hou mezelf goed bezig.

Rob suggereerde (niet aan mij) het volgende linkje:
The Voluntary Human Extinction Movement
Misschien wel een grappig idee. Ik denk niet dat ik lid word, maar het blijft een grappig initiatief :)

Het zal de zeer gewaardeerde lezer dezes waarschijnlijk niet eens opvallen, maar het weblog is verhuisd naar een andere server. Naar Jip welteverstaan, de server bij mij op de gang. Daar draait namelijk ook gewoon MySQL. Binnenkort verwacht ik een domeinnaam te hebben, zodat mijn hele pagina kan verhuizen, en je niet steeds naar het lastig te onthouden 62.59.121.92 hoeft te gaan. De naam van m’n domein hou ik nog even geheim :-)

(Ofwel allittereren met een ‘c’)
Ik heb zojuist bij Alex gegeten. Toen ik suggereerde wat mee te nemen van de Turk om de hoek, stelde Alex voor om cous-cous te eten. Dat leek me een prima plan, ik zou wel even aan de Turk(se meneer) vragen wat daarin moet. Helaas bleek dat Turken over het algemeen weinig van cous-cous weten, in tegenstelling tot Marokkanen (schaam). Gelukkigerwijs was de bakker naast de Turk van Marokkaanse origine, dus kon ik het hem vragen. Helaas was de bakker zelf even weg, en de winkelbediende was weer niet Marokkaans. Helaas… Gelukkig wist de meneer van de winkel waar ik altijd naartoe ga wel hoe het moest, we hebben er zelfs een speciale ingredi√´nt bijgestopt (later ge√Ødentificeerd als knolselderij). De cous-cous is lekker geworden, maar was waarschijnlijk niet wat Marokkanen verstaan onder cous-cous. In het bijzonder zou ik me kunnen voorstellen dat zij er een stuk minder cayennepeper door doen…
Met Alex heb ik nagedacht over het volgende probleem: waarom kun je de haren op een tennisbal niet kammen zonder dat er een kruin ontstaat (of de equivalente vraag: waarom is het altijd op ten minste één plek op de aardkloot windstil)? We zijn (Alex is) er na lang nadenken uitgekomen, het was iets met het aan elkaar lijmen van twee B2-schijven tot een S2-bol. Het windingsgetal van het vectorveld (de haren resp. wind) op de rand van de schijven moet nul zijn, maar omdat de twee schijven aan elkaar gelijmd worden, levert dit al een tegenspraak op. Erg leuk.
Ter afsluiting hebben we nog even geoefend met het spel Extreme Ataxx, dat een vooralsnog onoverkomelijke uitdaging vormt.

Ik heb net als studieontwijkend gedrag de stapel was die al twee jaar op de plank in de hal ligt gevouwen. Misschien, als het echt niet wil lukken met studeren, ga ik vandaag zelfs de keukenvloer nog wel dweilen :-)
Ik heb trouwens om wakker te worden de film “One hour photo” gezien, waarin Robin Williams een geobsedeerde foto-ontwikkelaar speelt. Wel een leuke film, hoewel wel een beetje eng.

Ik heb gisternacht en vanochtend hard gewerkt aan de tweede versie van mijn casemod voor de USB-stick, met het resultaat dat hierbij is afgebeeld. Ik moet nog een manier bedenken om de twee helften weer netjes aan elkaar te krijgen (het liefst een manier die omkeerbaar is). Een nadeel van deze nieuwe versie: hij is te groot om zonder verlengsnoer rechtstreeks in de computer te gaan…
O, nog een vraag voor de (eventuele) lezer dezes: zal ik de schors laten zitten of hem eraf halen en het ding in een nette vorm snijden?

Vanmiddag heb ik bij Mirianne op de Warande vast geoefend voor het NK Set. Mirianne zal hoogstwaarschijnlijk ook dit jaar hoger eindigen dan ik, maar dat maakt niet uit (ik probeer de prijzen uit de tweede poule weer binnen te slepen ;-)). Toen ik bij Mirianne wegging was ik van plan om naar een bos te fietsen om een stuk hout voor m’n USB-stick te zoeken, maar toen ik buiten kwam realiseerde ik me dat Mirianne in een bos woont, en dat dus overal stukken hout lagen.
In de tijd die ik nu over had ben ik bij Imre langsgegaan, die toevallig net thuis was. We hebben samen zijn computer opnieuw geïnstalleerd, terwijl Yo-yi een heerlijke preischotelmaaltijd voor ons klaarmaakte. Na het eten hebben we nog Set gespeeld, een kaartenhuis van Setkaarten gemaakt (Imre had het hoogste huis), en vlooienspel gespeeld met stroopwafelzakjesdichtbindertjes (dit heeft Yo-yi gewonnen).
Al met al een erg geslaagde dag, die ik nu aan het besluiten ben met zagen en schuren aan het project USB-stick, tweede poging.