Om nog maar even te bluffen met formules die onbegrijpelijk zijn als er niet bij wordt verteld waar ze voor staan: het volgende is het bewijs dat “Peter buys an apple” een zin is (en dit heb ik na half tien vanavond bedacht, met een stel regels die niet deugden):

De afspraak met de begeleider van m’n kleine scriptie is goed afgelopen, zelfs al had ik minder pagina’s dan de vorige keer. Het enige minpuntje was dat ik niet wist wat een formule was; het goede antwoord was: an, apple: np. Hij was wel verbaasd dat ik al zo ver ben met het programma. Een voorbeeld van wat het programma nu doet:java ProofNetFinder "'p'" "Livia" "('p'\'s')/'p'" "hates" "('s'/'p')\'s'" "someone" "'s'"
---
Hoera!
---
Not a proof net!
---
Hoera!
---
Not a proof net!Maar goed, het vordert dus.
Ik heb net dus even een beetje bloed laten aftappen, vooralsnog alleen nog maar even om te testen of mijn bloed wel goed genoeg is. Dit leverde me wel de volgende zelfkennis op:
Bloeddruk:124 mmHg
Hartslag: 81 BPM
IJzergehalte: 9,6 mmol/L
Het laatste betekent volgens mij dat ik ongeveer 8 * 10^24 (een 8 met 24 nullen, dus 8 miljoen miljard miljard) deeltjes ijzer in m’n bloed heb, per liter. Dus ik moet maar snel wat laten aftappen, anders word ik nog volledig ijzer!
Vandaag wordt echt een dag waar ik een maand niet echt naar heb uitgekeken. Ik heb weer een afspraak met de begeleiders van m’n kleine scriptie, en ik heb nog niet erg veel gedaan. Wel heb ik inmiddels een programma werkend dat zegt of een bewijsnet wel een bewijsnet is, maar ik heb pas drie pagina’s op papier (de vorige keer had ik er vijf, dus het gaat niet echt de goede kant op). Om maar niet al te zeer tegen die afspraak op te hoeven zien, heb ik nog een ergere afspraak gemaakt: vanmiddag wordt er even wat bloed van me afgetapt om te kijken of ik gezond genoeg ben om bloeddonor te worden. Argh, een prikje!
Gisteren bij de Aldi gekocht: “textielversteviger”. Dit is het goedje dat mama zo geweldig vindt bij het strijken, en ik moet zeggen dat het mij ook wel bevalt (ondanks de aanwezigheid van butaan en propaan in m’n overhemd nu).
Ik heb dit weblog onder andere gemaakt om het duidelijk te merken wanneer ik een dag helemaal niks gedaan heb. Gisteren was zo’n dag. Ik heb werkelijk waar de hele dag achter de computer doorgebracht (met een uitstapje naar de bieb en de winkel tussendoor). Ik zal proberen vandaag wat productiever te zijn – en dat moet ook wel, want aan het eind van de middag moet er een versie van m’n scriptie in het postvakje van de docent liggen.
Ik heb gisteren zowaar bijna 7 uur aan m’n scriptie gewerkt! Op de een of andere manier maak ik namelijk altijd als ik met Rob praat een afspraak dat we ons leven gaan structureren. Daardoor moest ik gisteren (en vandaag) wel om 8 uur opstaan, en de hele dag doorwerken. Maar goed, het heeft geholpen, ik ben een stuk opgeschoten. Om twee minuten voor vijf heb ik zelfs nog even in twee minuten een hele klasse uit het programma gewist met behoud van functionaliteit. Erg productief, maar wel jammer dat ik er een week over had gedaan (in m’n oude tempo) om die klasse te bedenken…
Ik kwam gisteren trouwens niet in slaap, en heb daarom het volgende slaapliedje geprobeerd op te vissen uit m’n geheugen:
Sloap moar mien jonkie, sloap moar mien wicht
M√∂rg’n is t weer speul’n, dou d’oogies moar dicht
Boet’n is t donker, doar is de nacht
Doar is het wotter, woar de wind op jagt
Sloap moar mien jonkie, wees moar nait bang
Nee d’r zitt’n gain gezicchies op t behang
Joa ik blief bie die, nee k goa nait vot
Lamp is al an, en deur is op slot
Mama kan vast me vast wel verbeteren als ik mis zit. Gisteren heeft dit slaapliedje in elk geval niet geholpen, ik moest veel te lang nadenken hoe hij alweer ging.
Vanmiddag was het feestje van Peter en Alex. Gelukkig was het lekker weer, want we zijn gaan picknicken! Het was erg gezellig, we hebben heerlijk in het park bij Lunetten gezeten. En het heeft niet eens geregend – voornamelijk door onze keiharde ontkenning van de paar druppels, die overigens niet gevallen zijn. Alex en Peter hadden heerlijke monchou-taart gemaakt (iedereen met de etymologie van monchou mag reageren) en een andere lekkere taart gekocht; en ook verder hadden ze heerlijke hapjes meegenomen.
Als ontspanning heb ik met Alex, Bertil, Victor en Sophie gevoetbald, het ging meroakels! Misschien had ik vroeger toch stervoetballer moeten worden. Met Alex ging het iets minder, vooral toen Victor hem met een smerige schijnbeweging op het asfalt tackelde. Even daarna ben ik met Rinse en Alex gaan overgooien met jongleerballetjes. Of nou ja, niet overgooien, want dan moet je ook vangen en Alex’ handen deden zeer (en ik ben dus niet zo’n ster in vangen getuige de carambole van vanochtend), maar we hebben vergegooid. Alex was absolute kampioen, Rinse en ik komen beide in aanmerking voor de tweede plek. Maar ook van dit tijdverdrijf was de aandacht snel weg toen we bramen ontdekten.
Enfin, het was een erg leuke dag, ik kan iedereen aanraden eens op een feestje van Alex en Peter te komen :-)
Gisteravond MSN’de Rob dat hij zich verveelde, en aangezien dat voor mij ook gold (ik verveelde me, ik verveelde Rob niet) heb ik Rob uitgenodigd naar Utrecht te komen. Toen hij dit aanbod accepteerde, had ik een echt urgente reden om m’n kamer op te ruimen. Maar dat is gelukt hoor!
Gisteravond hebben Rob en ik onder andere de film Smultronst√§llet gekeken, een Zweedse klassieker uit 1957. Die film ging ons gewoon te langzaam, maar we hebben hem toch maar uitgekeken… Verder hebben we nog even naar een aflevering van Debiteuren Crediteuren gekeken, erg grappig als je ervoor in de stemming bent.
Vanochtend zijn we vroeg uit bed gebeld door verschillende kerkklokken; we zijn dus vroeg opgestaan. We hebben heerlijk ontbeten (met puntjes van de Turk: 10 voor een euro), en zijn daarna buiten gaan spelen. Ik heb zowaar gewonnen met pingpongen (bij windkracht 5). Daarna hebben we lekker geklommen en gebalanceerd in de , maar hebben de wipkip gelukkig weerstaan. Ook hebben we nog even met de jongleerballen overgegooid, maar daar was de lol wel af toen Rob een volle carambole gooide (au!). Daarna hebben we nog even een snelle fotoshoot op het plein gedaan, waarvan bijgaand een resultaat. Om een uur heb ik Rob op de trein gezet, omdat ik een feestje had (zie volgende post).
Ik was het zelf al bijna vergeten, maar ik wil het niet onopgemerkt de geschiedenis in laten gaan dat ik donderdagavond (op de spelletjesavond bij Franka) maar liefst honderdtwintig vangsten heb gehaald bij het jongleren met drie balletjes!