Tammo 80

(Ofwel allittereren met een ‘c’)
Ik heb zojuist bij Alex gegeten. Toen ik suggereerde wat mee te nemen van de Turk om de hoek, stelde Alex voor om cous-cous te eten. Dat leek me een prima plan, ik zou wel even aan de Turk(se meneer) vragen wat daarin moet. Helaas bleek dat Turken over het algemeen weinig van cous-cous weten, in tegenstelling tot Marokkanen (schaam). Gelukkigerwijs was de bakker naast de Turk van Marokkaanse origine, dus kon ik het hem vragen. Helaas was de bakker zelf even weg, en de winkelbediende was weer niet Marokkaans. Helaas… Gelukkig wist de meneer van de winkel waar ik altijd naartoe ga wel hoe het moest, we hebben er zelfs een speciale ingredi√´nt bijgestopt (later ge√Ødentificeerd als knolselderij). De cous-cous is lekker geworden, maar was waarschijnlijk niet wat Marokkanen verstaan onder cous-cous. In het bijzonder zou ik me kunnen voorstellen dat zij er een stuk minder cayennepeper door doen…
Met Alex heb ik nagedacht over het volgende probleem: waarom kun je de haren op een tennisbal niet kammen zonder dat er een kruin ontstaat (of de equivalente vraag: waarom is het altijd op ten minste één plek op de aardkloot windstil)? We zijn (Alex is) er na lang nadenken uitgekomen, het was iets met het aan elkaar lijmen van twee B2-schijven tot een S2-bol. Het windingsgetal van het vectorveld (de haren resp. wind) op de rand van de schijven moet nul zijn, maar omdat de twee schijven aan elkaar gelijmd worden, levert dit al een tegenspraak op. Erg leuk.
Ter afsluiting hebben we nog even geoefend met het spel Extreme Ataxx, dat een vooralsnog onoverkomelijke uitdaging vormt.