Voetbal in ‘t Wilhelminapark (2)
Zondag wederom een potje voetbal in het Wilhelminapark. Ik trof Jan, Jan, Paul en Sira op het grote veld, maar daar werd al heel druk gevoetbald door anderen. We zijn op zoek gegaan naar een ander veldje in het park (het park is vrij groot), maar op hondenspeelveldjes – eigenlijk hondenpoepveldjes – na was er niet zo veel plek. Behalve op een stukje waar een man met een kindje zat. Die hebben we dus subtiel weggejaagd (volgens de tactiek die ik van mama heb geleerd, eerst doen of je leuk meespeelt). Yo-yi en Imre wisten ons ook te vinden, dus toen hadden we al twee teams, een van 3 en een van 4. Om deze onbalans op te heffen raakte Sira gelukkig snel geblesseerd, zodat we ook nog een scheidsrechter hadden!
Na tien minuutjes spelen (en een kwartier pauze) kwam een omwonende erachter dat wij voetbalden, en zowaar stond er een bordje Verboden te voetballen, art. 831 a.v.p.. We werden dus van ons trapveldje getrapt. Op een ander weitje hebben we onze titanenstrijd voortgezet, met als extra verdediging een stel bomen (als aanvallers doen ze het niet zo goed). Aan het eind hadden we allemaal ten minste één blessure, Jan wist die efficiënt toe te dienen door mijn scheen met de zijne te raken: twee blauwe plekken in één klap.
De derde helft, met ijs, werd gespeeld in de achtertuin van Jan, waarna een lekker diner bij Yo-yi volgde, ook met ijs.