Tammo 80

Het plan van vandaag was dat we nog een wandeling zouden doen net als gisteren. Bij het ontbijt meldde Bram dat hij nog het een en ander om het huis wilde doen, en dat hij me alleen op pad wilde sturen. Hier had ik natuurlijk geen bezwaar tegen, aangezien hij de meeste hikes al gedaan heeft, en ik misschien iets harder klim. Als hike van de dag heb ik een vergelijkbaar rondje als gisteren uitgezocht, maar nu op Mount Minsi, aan de andere kant van de Delaware. Over deze berg loopt een stuk van het Appalachian Trail, een hike van 3000 mijl van Maine naar Georgia. Ik had bedacht er zo’n 6 uur over te doen.

Na drie uur was ik op het eindpunt van m’n wandeling aangekomen, en aangezien ik niet veel zin had daar te wachten, ben ik – op aanraden van een Amerikaan die ik ontmoette – richting het Wind Gap gelopen: daar zouden ze goed bier schenken. Wind Gap bleek een beetje te hoog gegrepen, dat was nog 8 mijl verder dan waar ik gekomen ben. Ik heb nog wel een prachtige stapel rotsen gevonden midden in een bos. Hier kwam m’n aard als steenbok boven, ik heb heerlijk geklauterd! Bovenop de rotsen kon ik over het bos heenkijken, recht naar een of ander dal. Natuurlijk heb ik hier foto’s van, ik zal ze binnenkort even online zetten.

Door deze extra wandeling dreigde ik te laat bij ons trefpunt te komen, dus ik heb met de cell phone even gebeld, dat ik een half uurtje later kwam. Dat bleek ook nog vrij krap, ik heb sommige stukken op de berg gehold om op tijd te komen! De statistieken van vandaag: ik heb in zes uur 12,6 mijl gelopen (2,1 mijl per uur), waarvan de laatste 2,3 in 50 minuten (2,8 mijl per uur). En dat is snel, als je in de bergen loopt!