Tammo 80

Vandaag was ongeveer de eerste dag dat ik daadwerkelijk aan ons project heb besteed. Niet helemaal natuurlijk, want ik ben wel in Amerika. Ik ben even met Gerrit Jan meegereden om een rijbewijs voor hem te halen, en onderweg hebben we ontbeten met een Egg Muffin, iets met een aanzienlijke dosis cholesterol. Toen we weer thuis waren hebben we onmiddellijk onze spullen gepakt om naar de trein te gaan, want om 11 uur was de tweede lezing van Gerrit Jan. Die was weer prima in orde, hoewel er nog wat spelfouten in zaten. Ik heb er onderweg nog een leuk bewegend plaatje ingefoefeld, afkomstig van de site van meneer Babbs (een groot concurrent van ons).

Tussen de middag hebben we weer gegeten op de Faculty club; er werd geïnformeerd of ik soms liever bij een hotdogstand op straat zou eten, maar dat heb ik ontkennend geantwoord. Op de faculty club stond op het menu: Sweet Potato and Escarole Soup, Fish of the Day, Mashed Potatoes, Stuffing en natuurlijk de salad bar waar ook heerlijk fruit ligt (lag). Bepaald niet beroerd dus, en zeker te verkiezen boven een hotdog.

Daarna hebben we gezorgd dat we een zogenaamde PennKey kregen, zodat Bram draadloos kan internetten. Eerst werden we hiervoor naar een administratieve procedure verwezen (de studenten bij de helpdesk informeerden daadwerkelijk of Bram een nieuwe student was), maar net op tijd kwam Joe binnen. En voor computerproblemen moet je gewoon bij Joe zijn. Natuurlijk. We hebben nu dus een PennKey – totale tijdsinvestering 2 uur.

Vanmiddag hebben we een projectmeeting gehouden met z’n drieën. Er staat nu min of meer vast wat er de komende periode gaat gebeuren, met als prioriteit anderhalf het praatje dat ik overmorgen ga geven. Ik heb al even proefgedraaid, en het blijkt dat ik toch maar een ander onderwerp moet kiezen. Natuurlijk komt dit op het laatste moment nog wel goed. En die studenten betalen toch maar $50.000 collegegeld, dus ze vinden het vast niet erg om naar een stuntelaar te luisteren.

Gerrit Jan zit vanavond bij een studievriend, dus Bram en ik zijn alleen thuis. Initieel was het idee om bij de Vietnamees te gaan eten, tot Bram in een helder moment bedacht dat we de auto niet hebben. Dus toen moesten we in huis op zoek naar eten, wat wonderwel gelukt is. Ik heb van de ingrediënten van de koelkast een omelet gemaakt, met tomaat uit eigen tuin, en doperwtjes uit de vriezer. Op zich helemaal niet vies, en afgezien van het ei misschien nog wel gezond ook. Na het eten hebben we nog even aan het project gewerkt, en nu ben ik doodop van een zware dag. Welterusten!