Tammo 80

Vanochtend was de eerste lecture deze week, gegeven door Gerrit Jan. We hebben aan de ontbijttafel (gebakken ei op toast, en cornflakes) al aan de presentatie gewerkt, d.w.z. ik at en deed de technische ondersteuning, en Gerrit Jan at en bedacht wat hij wilde zeggen. We zijn met het treintje honderd meter van het huis naar de University of Pennsylvania vertrokken. Daar zijn we naar de werkkamer van Bram gegaan. Dat is een kamer zoals een professorkamer er uit hoort te zien: vol met boeken, vier wanden, tot het plafond vol, en vol met de lucht van gerookte pijptabak. We hebben hier nog even koffie (thee) gedronken, en de presentatie afgemaakt.

Om 11 uur begon de presentatie, voor een publiek van maar liefst 10 studenten. Na het college moest Bram een paar studenten te woord staan, dus ben ik met Gerrit Jan over het universiteitsterrein gelopen. En dat is groot! Om te beginnen heeft de universiteit een eigen football stadion, met atletiekbaan eromheen. Ook is er een eigen ziekenhuis, museum, park, enzovoorts. Het centrale plein van de universiteit is precies zoals een centraal plein van een Amerikaanse universiteit moet zijn: op de trappen zitten studenten, sommige met studieboeken, en het is omgeven door statige universiteitsgebouwen.

Na deze uitgebreide rondleiding – het is mogelijk om een half uur rond te lopen over het universiteitsterrein en niet twee keer hetzelfde te zien – hebben we geluncht in de Faculty Club. Dat is een sjieke eetgelegenheid waar alleen professoren en genodigden mogen komen. De lunch was ronduit geweldig. Ten eerste mocht je zoveel eten als je wilde, wat voor Nederlanders natuurlijk aantrekkelijk is. Verder was het menu samengesteld door mensen van de universiteit, dus ook nog gezondheidstechnisch gezien verantwoord. Hoewel dat waarschijnlijk meevalt als je alleen maar chocoladetaart neemt (dat heb ik niet gedaan, maar de verleiding was groot).

Op de terugweg naar Haverford heb ik een stel muntjes voor de subway gekregen, zodat ik nu zelfstandig naar Philadelphia kan komen in een half uurtje. Niet dat ik daar momenteel tijd voor heb overigens.