Tammo 80Misdrijf
Ik ben vanochtend getuige geweest van een misdrijf. Zoals gewoonlijk was ik aan de late kant op het station, en vandaag had ik zelfs geen tijd om m’n tweede slot te sluiten. Ik heb nog wel gedaan alsof, want er stonden twee heren die ik niet vertrouwde. Daar schaamde ik me wel wat voor, maar ze stonden ook wel tegenover een gebruikersruimte.
Toen ik het perron een minuut te laat betrad, was de trein al vertrokken. Een kwartier wachten was mijn deel. Terug bij de fiets voor het tweede slot zag ik de twee verdachte heren op de uitkijk staan, terwijl een dame een slot probeerde te openen (vijf fietsen naast de mijne). Mijn naïeve idee dat het haar eigen fiets wel zou zijn werd gauw ontkracht toen ze het ook bij twee andere fietsen probeerrde.
Mijn fiets staat in de bewaakte stalling, en m’n vertrouwen in de mensheid is weer een beetje gekrenkt. Ik zal trouwens niet verontwaardigd zijn dat niemand er iets van zei: dat deed ik zelf ook niet. De vorige keer dat ik dat deed (“Kan ik u misschien helpen?”) werd ik vriendelijk bedankt en afgewimpeld. Ik zal de volgende keer de politie wel bellen.
Als die fietsendieven maar door hebben dat de tien euro die ik per maand aan de fietsenstalling mooi van het liefdadigheidsbudget af gaat!