Tammo 80

Op di 27-01-2004, om 12:28 schreef Guido:

Tammo, HELP! (als je niets te doen hebt)

“Het Hermite’se inproduct” is natuurlijk onzin. Dat klinkt als “De Wimse kleren” of “Het Duistermaatse dictaat”. Maar hoe moet het dan? Om te beginnen moet die apostrof weg. Er is immers geen uitspraakprobleem. Eens? En die laatste e ook weg. “Hermites inproduct” zou oke zijn naar analogie van “Wims kleren”.

Maar nu wil ik een analogon van “de Melkertbaan” (let op: met hoofdletter). Je zou kunnen zeggen: “het Hermite-inproduct” (koppelteken slechts voor de uitspraak). Probleem is dat ik op de netplek van Onze Taal ook “het Salomonsoordeel” tegenkom. Ik neem aan dat die s geen s is van een tweede naamval, maar een “uitspraak-s” zoals in “dorpsgek”. Hoe zit dat nu precies? De Salomon(s)baan, het Melkert(s)oordeel.

Wat adviseer je me voor het Hermite-inproduct?

Bedankt, groeten, Guido

Op di 27-01-2004, om 12:51 schreef Tammo Jan:

Grappig dat jij ook zit met dit probleem. Ik heb in mijn propedeuse hierover al eens geklaagd tegen een prof, maar die zei dat het nou eenmaal het Hermitese inproduct is, en dat daar niks aan te doen is.

Laten we ons daarvan eens niks aantrekken en zelf een benaming verzinnen. De goede bedenker van dit inproduct heet – een gokje – Charles Hermite (1822-1901). Willen we zeggen “het inproduct van Hermite”, dan is het gewoon Hermites inproduct. Daar kan geen lid woordbij: “de Tammo’s computer” kan ook niet. We schrijven dus: het inproduct van Hermite.

Nu wil jij het inproduct van Hermite opnemen in je taal. Daartoe kun je van Hermite een bijvoeglijk naamwoord maken. Slechte wiskundigen doen dit door er domweg een e achter te zetten: het hermitese inproduct (ik ben van mening dan voor dit zelf bedachte bijvoeglijke naamwoord geen hoofdletter nodig is). Slimmere wiskundigen hebben de uitgang -isch gebruikt: het hermitische inproduct.

We kunnen nog een stapje verder gaan en een nieuw zelfstandig naamwoord invoeren, naar analogie met de Melkertbaan. Ik stel voor om er simpelweg het Hermite-inproduct van te maken. Een tussenvoeg-s wordt volgens de regels alleen geschreven als je hem hoort, en dat is hier niet het geval (het woord is immers nog door niemand uitgesproken). Dat je de ‘s’ welhoort als je het rare bijvoeglijke naamwoord ‘hermites’ uitspreekt, staat hier wat mij betreft los van.

Ik voel het meest voor de tweede optie: we maken een bijvoeglijk naamwoord door een gangbare uitgang achter Hermite te plakken. Dit is ook wat de Engelsen met “Hermitian” doen. Ik hoop dat ik je hiermee uit je twijfels heb kunnen verlossen.

Met vriendelijke groet, Tammo Jan.

Op di 27-01-2004, om 13:14 schreef Guido:

Dank je wel. Om even samen te vatten, de mogelijkheden zijn dan: 1. het inproduct van Hermite of Hermites inproduct 2. Wees origineel en bedenk een bijvoeglijk naamwoord: een goed vergelijk is misschien: “Het tijdperk van Karel” dat “het Karolingische tijdperk” wordt. Jij stemt dus voor “het hermitische inproduct”? Kan, ik ben er niet op tegen, maar waarom geen hoofdletter, zoals in “Bulgaarse yoghurt”? Bovendien smokkel je een “e” weg. 3. het Hermite-inproduct.

Gauss’ kromme, een Gausskromme, een gaussische kromme; Noethers ring, een Noetherring, een noetherse ring; Pavlovs reactie, een Pavlovreactie, een pavlovse reactie; Dedekinds snede, een Dedekindsnede, een Dedekindirianistische snede.

Oke, ik snap het systeem, dank je wel!! Wiskunde is lastiger dan je denkt…… (en wiskunde is gemakkelijker als je denkt….) Gegroet, Guido