Tammo 80

Vrijdag heb ik bij Jan-Jaap (en een beetje bij Raymond, want die woont daar ook) gegeten, en op de galerij zag ik een heel klein vogelkijn. Het zat daar heel stil, en ik dacht dat het wel gewond zou zijn ofzo. Hoe dan ook, het moest gered worden, want anders zou er zeker over hem heen gelopen zijn. Gelukkig is een andere huisgenoot van Jan-Jaap dierenarts-in-opleiding. Die kwam in z’n ochtendjas (om zes uur ‘s avonds) poolshoogte nemen. Hij concludeerde na het vogelkijn op z’n hand genomen te hebben dat het inderdaad niet vloog. Met die diagnose was voor hem de kous af, en ik kreeg het vogelkijn op m’n hand. Toen het daar was, heeft het even een poepje op m’n ringvinger gedaan, en ging er toen vrolijk vandoor. Vliegend uiteraard. Aansteller.