Tammo 80

Gisteravond was het lekker druk bij het buurtvolleybal. Er zijn zeker vier nieuwelingen, wier namen ik inmiddels allemaal ken. Ook de namen van de oude garde zijn bij mij inmiddels allemaal bekend, en dat is erg makkelijk bij het volleyballen (“Henk! Voor jou!” in plaats van vriendelijk op de schouder tikken). Het volleyballen zelf ging ook redelijk, hoewel ik van tijd tot tijd nog verschrikkelijke blunders maak. De opkomst bij de vereniging was voor het eerst sinds tijden zo hoog dat er zelfs mensen op de bank moesten zitten, en dat is toch wel ontspannend – en in ieder geval beter dan volleyballen met een team van vier man/vrouw.