Tammo 80

Toen ik vannacht om vier uur m’n ogen een heel klein stukje open deed, zag ik in het pikkedonker de contouren een paar kleren die aan de muur hangen. Ik herkende er heel duidelijk een gezicht in. Bovendien bedacht ik vannacht al dat ik me niet kon voorstellen dat ik overdag dat gezicht er niet in zou herkennen, terwijl dat dus wel het geval is. Dat wil zeggen, het is wel het geval dat ik er geen gezicht in herken, ondanks dat ik me dat niet kon voorstellen. Dit ter verheldering.

Hetzelfde doet zich soms voor met wolken, die ineens op een eend lijken, of een krokodil, maar daar is de verzachtende omstandigheid dat de wolken ook daadwerkelijk van vorm veranderen.

Update: Arthur herkent Darth Vader.