Tammo 80

Sinds een week of twee hebben we een poes! Het beest heet Sarie, en komt uit het asiel. We hadden eerst op internet Zira uitgezocht, maar die krabde heel hard, en bovendien had het maar verwarring opgeleverd met Sira. In het asiel vonden we ook Thomas erg lief, maar Thomas was toch niet echt een kat voor in ons huisje: hij houdt van vogeltjes (op een andere manier dan volièrebezitters) en is ongeveer een kuub. Van alle andere katten was Sarie de liefste. Ze is zeven jaar oud, en werd op internet omschreven als Europese korthaar—volgens mij een eufemisme voor ‘vuilnisbakkenras’.

Sarie is geen dappere poes. Er werd al verteld dat ze geaaid moet worden tijdens het eten. Ik dacht dat dat wel losliep maar dat doet het niet. Ze zit als ze bang is onder de kist (zie foto), maar komt inmiddels al steeds sneller te voorschijn om geaaid te worden. Vooral ‘s nachts is het beestje nogal actief, maar dan ben ik het weer niet.

Tot slot nog iets over de naam: die komt toevallig ook voor in het liedje Mijn Sarie Marijs / Die zakte door ‘t ijs / En kwam op de bodem terecht. / Toen kwam d’r een krokodil / Die beet d’r in de bil / En Sarie Marijs gaf een gil. Dit is een verbastering van het Zuid-Afrikaanse liedje Sarie Marais, een oorlogsliedje (voor Sarie Maré). Maar dat terzijde.