Styx
Het is weer zover: de grote operaproductie van Xynix is geweest. Zoals elk jaar was ik vrijwilliger, hoewel dit jaar wat minder trouw dan andere. De opera, die elk jaar op een bijzondere locatie wordt opgevoerd, ging dit jaar over Antigone, dochter van Oedipus, die de dodenrivier Styx probeert over te steken (maar daarvoor een obool mist). De locatie was een oude verensmederij van de NS in Amersfoort. Als vrijwilliger heb ik wat mensen de parkeerplaats gewezen, maar de echte lol zat erin dat ik ook de voorstelling mocht bekijken.
De muziek was van—inmiddels ook bij mij—bekende Nederlander Chiel Meijering, en werd uitgevoerd door orkest De Volharding. Dat maakte de opera wat luchtiger dan die van vorige jaren. Ter illustratie een kort fragmentje van de tune die Styx-schipper Charon opzette bij elke nieuwe dode: Doden wilt u overvaren?. De laatste avond was het bijzonderst: ik mocht backstage de deuren opendoen voor de motor die spectaculair het podium opkwam. In voorgaande jaren speelde een Hummer (Dido & Aeneas) en een groot jacht (L’Orfeo) mee, dus de motor viel een beetje tegen. Maar toch cool. Ware het niet dat het ding niet wou starten, maar dat heeft gelukkig niemand gemerkt.