Tammo 80

Dit weekend heeft Brenda mij meegenomen naar een stomme film in Images (de ‘t Hoogt van Groningen). De titel was Häiden vietto Karjalan runomailla en de film deed zijn naam eer aan: hij ging over een bruiloft in Karelië (Italiaanse titel: un matrimonio in icarelia terra della poesia). Omdat ze in 1921 nog geen geluid onder films konden opnemen, zat er een muziekje onder, dat echter nogal repetitief van aard was. Ook repetitief was het DVD-menu, dat na afloop van de film drie keer getoond werd, maar dat terzijde.

De taal van de film was, zoals de titel ook doet vermoeden, Fins. Dat bleek in de tekststukjes tussendoor. Gelukkig stond overal ook een Zweedse vertaling onder. En mijn geluk kon helemaal niet op toen bleek dat de hele film Engels ondertiteld was. Niet dat dat altijd hielp: bij het tekstbeeld Taula, Fnöske, ondertitel Tinder moest ik toch wel erg hard nadenken. Dat daarna nevenstaand mannetje een stukje ondefinieerbaar spul toonde maakte het niet makkelijker. (Tijdens mijn grondige research kwam ik er net trouwens achter dat Tinder niet helemaal de juiste vertaling was, het had Amadou moeten zijn.) Dit beeld kwam in het eerste kwartier langs, de overige drie kwartier ben ik heel hard bezig geweest om de woorden taula, fnöske, tinder te onthouden.

De film ging dus over de gebruiken bij een Karelische trouwerij, en het viel me op dat de bruid daarbij bijzonder triest keek. Misschien hoort dat erbij, maar het schijnt dat de actrice nooit meer aan de man is gekomen, omdat ze eenmaal haar meisjesvlechten uit had gehaald:

Un des principaux problèmes fut de trouver quelqu’un qui veuille bien jouer la mariée car cela était mal vu dans la perspective d’un vrai mariage ou pour trouver un mari. De fait, la jeune fille Lyyli Home qui finalement joua le rôle de la mariée dans ce documentaire reconstitué, jamais ne se maria dans la vie réelle.