Tammo 80

Ik woon nu op de kop af zes jaar in Utrecht (ik had al vroeg een kamer hier, zelfs voordat ik m’n diploma had). Al die tijd heb ik op dezelfde kamer in Lombok, of preciezer Nieuw Engeland Oost, gewoond. Net zoals veel Turken om me heen doe ik m’n best hier te integreren. Ik speel volleybal bij de buurtvereniging, doe m’n boodschappen bij de bakker om de hoek, ga naar kapsalon Nieuw England (waar ik door Mustafa word geknipt), en huur af en toe een film bij Hassan.

Ik realiseerde me vanavond dat dat inburgeren wel een beetje is doorgeslagen. Toen ik deze week bij de bakker binnenkwam, hoorde ik nog net tegen een nieuwe medewerkster gefluisterd worden dat ik altijd een halfje lichtbruin wil. En bij de videotheek hoefde ik vanavond ook al geen pasje meer te laten zien, ik ben bekend. Laatst op straat werd me gevraagd waar m’n klompen waren. Nog even en ik ben in Utrecht bekender dan in Oosterhesselen!