Tammo 80

Ik kan dit weblog natuurlijk niet de geschiedenis in laten gaan zonder de eerste logeerpartij van Lotte in Utrecht te vermelden. Ze werd zaterdagmiddag afgezet door pake en beppe. Na even acclimatiseren, en naar huis bellen (met een ouderwetse draaischijftelefoon, die voor Lotte nieuw was), ben ik met haar het stadsgewoel ingedoken, om in Lombok groente en fruit te kopen. Lotte dacht dat dit een soort buitenland was, omdat veel mensen Turks praatten, en Li Chao, die we tegenkwamen, ook geen Nederlands sprak. Bovendien was het bijzonder druk bij de groenteboer, dus we zijn snel weer naar huis gelopen. Daar hebben we een arretjescake “gebakken”.

Voor het eten hebben we nog tikkertje gespeeld op het Schimmelplein (met Mohamed, Mustafa en een meisje wier naam ik vergeten ben). Lotte deed niet mee, omdat ze in Utrecht andere spelregels hebben. Na het eten (hutspot) hebben we nog even gelezen in Sijmen kan rijmen:

Sijmen

Gaat het waaien

Lotte heeft toch niet op het luchtbed geslapen, dat was bij nader inzien iets te avontuurlijk. Zondagochtend hebben we rustig aan ontbeten. Om half twaalf was de kinderrondleiding op kasteel De Haar, dus we hadden ruimschoots de tijd. Totdat ik erachter kwam dat de zomertijd was ingegaan, en we dus heel hard moesten racen, met Lotte achterop. Tien minuten te laat waren we bij het kasteel, waar we dus nog ruimschoots de tijd hadden om te picknicken. Lotte heeft zelfs een paasei gevonden! (Ik heb nog steeds geen idee wie die verstopt heeft.)

Na de rondleiding zijn we weer naar huis gefietst, waar Lotte broodjes voor onderweg in de trein heeft gesmeerd, met heel veel honing. We hebben ons heel erg gehaast om nog net de trein na te kunnen zwaaien, om vervolgens een uur te wachten op Hoog Catharijne. Bij een telefooncel heb ik papa gebeld om het uitstel te melden. Lotte wilde aan een paar polities melden dat er een ijsje gevallen was, maar omdat ik dacht dat de agenten het druk hadden is dit ijsje, althans door ons, niet gemeld.

De roltrappen op Hoog Catharijne waren voor Lotte eerst nog wat eng, maar door mijn heen-en-weergeloop (o.a. om de arretjescake uit de telefooncel op te halen) raakte ze er snel aan gewend. In de trein hebben we nog wat gelezen, Mary Poppins gekeken, en na twee uur reizen stond papa gelukkig te wachten op het station. Einde logeerpartij. (Over het paasvuur zondagavond vertel ik volgend jaar wel, of zie vorig jaar, in Dalen verandert niet zo veel.)