Weer Kloos
Op hetzelfde gedicht van Willem Kloos (dat een paar berichtjes terug dus voluit staat) bestaat een parodie, die Guido een keer op een blaadje heeft getikt dat ik nu bij het opruimen van m’n bureau terugvind:
‘k Ween om bloemen in de knop gebroken
en voor de uchtend van haar bloei vergaan
ik had er zeven vijftig in gestoken
je zou de rotzak ongelukkig slaan