Tammo 80

Na een korte en koude nacht (Rob sliep op m’n dekbed, dus ik had slechts een hoeslaken, en Brenda had liever niet dat de verwarming aan ging – zij sliep overigens in een slaapzak) stond vanochtend vroeg Michiel voor de deur, om te gaan schatzoeken. We hebben eerst met z’n vieren ontbeten / theegedronken, en ik heb m’n bezoekers nog even genadeloos ingemaakt met Boggle, waar ze zelf om vroegen. Rob en Brenda hebben de trein terug genomen naar hun respectievelijke bestemmingen, en ik heb met Michiel eerst een plan uitgezet voor de dag. Dat plan bestond uit geocaching. Dit is een spelletje voor liefhebbers van speledingetjes. Het bestaat uit het zoeken van een soort schat met behulpt van GPS. Michiel heeft een draagbare GPS-ontvanger. De cache die we hebben uitgezocht is deze.

Rond enen vertrokken we van het Janskerkhof, waar de digitale schatkaart begon. De eerste coördinaat was snel gevonden, maar de schat aldaar was uitermate goed verstopt. We hebben wel een uur gezocht op een oppervlakte van 20 vierkante meter, en uiteindelijk vond ik de volgende aanwijzing: een plankje met daarop de instructie om een bepaalde afstand in een bepaalde windrichting te lopen. Deze instructie hebben we eerst in de wind geslagen om een kopje chocolademelk te drinken. Daarna was de echte schat – een boekje waarin je kon noteren dat je het boekje had gevonden – vrij snel gevonden. Gelukkig. Na zeven kilometer lopen vonden we dat we wel een busreis terug hadden verdiend.