Tammo 80

Gisterochtend had ik m’n aanstellingsgesprek bij de universiteit. Ik was ruim op tijd vertrokken, maar door een kopje thee bij m’n oude werk moest ik op het laatst toch nog haasten. Toen ik net voor de Uithof een wedstrijdje aanging met lijn 12, knalde op topsnelheid m’n ketting eraf, met nog 10 minuten te gaan… Ik heb vanwege deze kleine crisis even m’n schroom opzij gezet, en de eerste passerende fietser vastgeklampt en hem gevraagd of ik z’n arm even vast mocht houden. Dat mocht, en hij heeft me 300 meter gesleept (toen splitsten onze wegen). Na nog zo’n afstand steppen was ik slechts twee minuten te laat op m’n afspraak, die wegens ziekte niet doorging.