Tammo 80

Vanochtend om zes uur ging de wekker. Of eigenlijk niet, ik had hem om vijf voor zes al uitgezet. Dit betekende een korte nachtrust, want ik had tot half twee doorgewerkt aan een knullig programmeerprobleem. Ik had bedacht dat ik in de bus wel zou kunnen slapen. Klopt ook.

Om kwart voor zeven miste ik de eerste trein in Haverford, waardoor ik nog maar ‘ruim op tijd’ in plaats van ‘erg ruim op tijd’ op het Greyhound-station was. Om stipt acht uur reed de bus daarvandaan, met als eindbestemming Bangor, Maine (niet per midnight train).