Verrassingsverjaardagsverven
Op initiatief van Imre heb ik vanmiddag (enkele minuten nadat ik had gewinkeld) met een club mensen de nieuwe kamer van Yo-yi geschilderd, als verrassing voor haar verjaardag vandaag. Ik was zo slim geweest niet meteen m’n nieuwe Dockers-broek aan te doen. De kamer was al volledig vol, en het plafond moest worden geschilderd. En dat alles voor 5 uur, want dan kwam Yo-yi terug. Toen ik aankwam, waren alleen Imre en Jan er, en met hen heb ik de spullen in de kamer nogal gecomprimeerd onder het bed geplaatst. Imre heeft zich erg goed beziggehouden met het verwijderen van een sticker op de deur, terwijl Jan en ik het plafond witten. Dit heeft Imre overigens uitstekend gecompenseerd door het stuk plafond boven de hoogslaper, liggend op het bed, te schilderen. Hierbij heeft hij regelmatig z’n hoofd gestoten aan de nog natte verf, wat zijn haarkleur onmiddellijk in ‘peper-en-zout’ kleur veranderde.
Om zeven voor vijf kwam Yo-yi thuis, en ze was inderdaad behoorlijk verrast. Niet zo verrast overigens dat ze geen taart bij zich had. De kamer was op dit moment nog een behoorlijke puinzooi, de grond was nog bedekt met plastic, kranten en verfspatters, en de deur werd nog geschilder. Toch leek Yo-yi behoorlijk blij. Ik ben heel even gebleven om een stukje (twee stukjes) taart te eten, en ben daarna snel naar huis gefietst om m’n kamer op te ruimen voor het bezoek van 18 uur.
Tijdens het snelle fietsen heb ik nog een wedstrijdje gedaan met een jongedame op een opgevoerde brommer, en ik heb het nipt verloren. Ze was zo vriendelijk me bij het volgende stoplicht te melden dat we volgens haar teller 40 km/u hadden gereden. Niet slecht voor centrum Utrecht dacht ik zo.