Tammo 80

Afgelopen zaterdag (ehm, die zaterdag die nu ruim een week geleden is) ben ik op het afscheidsfeestje van collega Margaret en haar liefhebbende echtgenoot Coen geweest. Zij gaan namelijk in januari verhuizen naar Amerika, alwaar Coen een baan gevonden heeft. Een rotstreek natuurlijk, want Margaret is een van de leukste collega’s. Maar ja, zoiets kan je iemand moeilijk kwalijk nemen.

Het feest werd gehouden in de schuur van Coen’s ouders, die fantastisch vertimmerd is tot feestschuur. Behalve twee collega’s waren er familie, vrienden en jaarclubgenoten van Margaret (met mogelijke overlap tussen deze categorie√´n). Verder was er een band, en zelfs die overlapte met een van de vorige categorie√´n. Ze speelden heerlijke disco-muziek, die zelfs ik nog kende.

Omdat de feestschuur nogal afgelegen lag – je moest zelfs met een pont over de sloot – ben ik blijven slapen. Dat was een beleving op zich: er stond een prachtig bed op de hilde (open zolder). Op dat bed heb ik mijn lekke luchtbed gelegd, die we met een compressor nog wat leven hebben ingeblazen.

De volgende dag hebben we met z’n allen nog wat ontbeten, wat afgewassen en opgeruimd, en toen ben ik weer richting Drenthe gegaan.