Gisterochtend had ik m’n aanstellingsgesprek bij de universiteit. Ik was ruim op tijd vertrokken, maar door een kopje thee bij m’n oude werk moest ik op het laatst toch nog haasten. Toen ik net voor de Uithof een wedstrijdje aanging met lijn 12, knalde op topsnelheid m’n ketting eraf, met nog 10 minuten te gaan… Ik heb vanwege deze kleine crisis even m’n schroom opzij gezet, en de eerste passerende fietser vastgeklampt en hem gevraagd of ik z’n arm even vast mocht houden. Dat mocht, en hij heeft me 300 meter gesleept (toen splitsten onze wegen). Na nog zo’n afstand steppen was ik slechts twee minuten te laat op m’n afspraak, die wegens ziekte niet doorging.
Gisteren was het vijftig jaar geleden dat m’n vader bezorgd werd, niet door de ooievaar maar door Sinterklaas. Om dit te vieren had de buurt in de nacht ervoor al een pop in de tuin gezet, en Sinterklaas kwam hoogstpersoonlijk om hem al om middernacht te feliciteren. Wij, de gebroeders, waren toen nog met onze cadeautjes aan het spelen, we kwamen ‘s middags aan op het feest.
Het feest was gezellig, m’n vaders schoonmoeder (mijn stiefoma) had snert en lasagne gemaakt voor alle gasten, en natuurlijk was er een lied met verklede mensen voor de jarige.
Na afloop van het feest hebben we met de familie nog vrij lang doorgezakt, dus nu is mijn jetlag volledig omgezet in een slaaptekort.
Met een lekkere jetlag heb ik zaterdag in Oosterhesselen Sinterklaas gevierd. Het begon wat later dan gepland, want door de overwachte wachttijd op Schiphol had niet iedereen tijd gehad om de gedichten af te maken. Bijna niemand zelfs, we hebben met minstens vier man zitten dichten (met duidelijke invloeden op elkaar). Ik heb zelfs m’n cadeautjes nog ingepakt, een half uurtje voordat Piet ze voor de deur zetten (ik was toen net even m’n tanden aan het poetsen).
Gelukkig was er ook dit jaar geen gebrek aan cadeautjes: iedereen heeft leuke cadeautjes gekregen. Daarenboven was het nog erg gezellig ook, en ik heb me lekker uitgeleefd op de Hollandse heerlijkheden die ik in Amerika heb moeten ontberen.
Na de feestelijkheden heb ik met Jaap en Brenda nog een film gekeken die de goede Sint aan Jaap had gegeven. De film, From Dusk Till Dawn, paste niet helemaal in de Sinterklaassfeer, maar het was gezellig om met Jaap en Brenda m’n jetlag nog wat te verergeren.
Vrijdagmiddag heeft Bram me naar het vliegveld in Philadelphia gebracht (ik reed, zoals meestal). Op het vliegveld stond een file van een uur voor de security-check, waarbij ik zelfs m’n klompen uit moest doen – de rest mocht gelukkig aan blijven.
Het vliegtuig had vertraging doordat de gehele crew in de file stond, maar uiteindelijk waren we maar een kwartiertje te laat op Heathrow. Met nog twee uur tijd had ik dus genoeg overstaptijd. Mis. Op Heathrow ging een brandalarm af, en iemand riep om dat we de gate moesten verlaten. Niemand deed dat, dus ik ook niet: kuddegedrag. Toen het brandalarm ongeveer een kwartier bezig was begon iemand de gate te ontruimen, en iedereen werd verzameld in de rij voor de security. De poortjes bleven echter dicht, want de beveiligingsbeambten hadden zich naar een veiliger oord begeven. Pas na twee uur kwamen ze weer, en m’n vliegtuig was toen al vertrokken (hoewel een juffrouw me verzekerd had dat het zou wachten). Ik heb me natuurlijk omgeboekt naar de volgende vlucht, en heb op Heathrow nog wat Sinterklaasinkopen gedaan.
Ondertussen zat de hele ophaalcrew al een paar uur op Schiphol te wachten. Ook toen ik op Schiphol was moesten ze nog even wachten, m’n bagage was namelijk nog in Londen. De juffrouwen van de bagagebalie hadden 20 minuten per klant nodig, en met een paar man voor me kostte dit nogal wat tijd. M’n bagage wordt nagestuurd (met daarin een paar Sinterklaascadeautjes die dus te laat zijn).
Tammo 80