Tammo 80Het zal de zeer gewaardeerde lezer dezes waarschijnlijk niet eens opvallen, maar het weblog is verhuisd naar een andere server. Naar Jip welteverstaan, de server bij mij op de gang. Daar draait namelijk ook gewoon MySQL. Binnenkort verwacht ik een domeinnaam te hebben, zodat mijn hele pagina kan verhuizen, en je niet steeds naar het lastig te onthouden 62.59.121.92 hoeft te gaan. De naam van m’n domein hou ik nog even geheim :-)
(Ofwel allittereren met een ‘c’)
Ik heb zojuist bij Alex gegeten. Toen ik suggereerde wat mee te nemen van de Turk om de hoek, stelde Alex voor om cous-cous te eten. Dat leek me een prima plan, ik zou wel even aan de Turk(se meneer) vragen wat daarin moet. Helaas bleek dat Turken over het algemeen weinig van cous-cous weten, in tegenstelling tot Marokkanen (schaam). Gelukkigerwijs was de bakker naast de Turk van Marokkaanse origine, dus kon ik het hem vragen. Helaas was de bakker zelf even weg, en de winkelbediende was weer niet Marokkaans. Helaas… Gelukkig wist de meneer van de winkel waar ik altijd naartoe ga wel hoe het moest, we hebben er zelfs een speciale ingredi√´nt bijgestopt (later ge√Ødentificeerd als knolselderij). De cous-cous is lekker geworden, maar was waarschijnlijk niet wat Marokkanen verstaan onder cous-cous. In het bijzonder zou ik me kunnen voorstellen dat zij er een stuk minder cayennepeper door doen…
Met Alex heb ik nagedacht over het volgende probleem: waarom kun je de haren op een tennisbal niet kammen zonder dat er een kruin ontstaat (of de equivalente vraag: waarom is het altijd op ten minste één plek op de aardkloot windstil)? We zijn (Alex is) er na lang nadenken uitgekomen, het was iets met het aan elkaar lijmen van twee B2-schijven tot een S2-bol. Het windingsgetal van het vectorveld (de haren resp. wind) op de rand van de schijven moet nul zijn, maar omdat de twee schijven aan elkaar gelijmd worden, levert dit al een tegenspraak op. Erg leuk.
Ter afsluiting hebben we nog even geoefend met het spel Extreme Ataxx, dat een vooralsnog onoverkomelijke uitdaging vormt.
Ik heb net als studieontwijkend gedrag de stapel was die al twee jaar op de plank in de hal ligt gevouwen. Misschien, als het echt niet wil lukken met studeren, ga ik vandaag zelfs de keukenvloer nog wel dweilen :-)
Ik heb trouwens om wakker te worden de film “One hour photo” gezien, waarin Robin Williams een geobsedeerde foto-ontwikkelaar speelt. Wel een leuke film, hoewel wel een beetje eng.
Ik heb gisternacht en vanochtend hard gewerkt aan de tweede versie van mijn casemod voor de USB-stick, met het resultaat dat hierbij is afgebeeld. Ik moet nog een manier bedenken om de twee helften weer netjes aan elkaar te krijgen (het liefst een manier die omkeerbaar is). Een nadeel van deze nieuwe versie: hij is te groot om zonder verlengsnoer rechtstreeks in de computer te gaan…
O, nog een vraag voor de (eventuele) lezer dezes: zal ik de schors laten zitten of hem eraf halen en het ding in een nette vorm snijden?
Vanmiddag heb ik bij Mirianne op de Warande vast geoefend voor het NK Set. Mirianne zal hoogstwaarschijnlijk ook dit jaar hoger eindigen dan ik, maar dat maakt niet uit (ik probeer de prijzen uit de tweede poule weer binnen te slepen ;-)). Toen ik bij Mirianne wegging was ik van plan om naar een bos te fietsen om een stuk hout voor m’n USB-stick te zoeken, maar toen ik buiten kwam realiseerde ik me dat Mirianne in een bos woont, en dat dus overal stukken hout lagen.
In de tijd die ik nu over had ben ik bij Imre langsgegaan, die toevallig net thuis was. We hebben samen zijn computer opnieuw geïnstalleerd, terwijl Yo-yi een heerlijke preischotelmaaltijd voor ons klaarmaakte. Na het eten hebben we nog Set gespeeld, een kaartenhuis van Setkaarten gemaakt (Imre had het hoogste huis), en vlooienspel gespeeld met stroopwafelzakjesdichtbindertjes (dit heeft Yo-yi gewonnen).
Al met al een erg geslaagde dag, die ik nu aan het besluiten ben met zagen en schuren aan het project USB-stick, tweede poging.
Bij wat klooien kwam ik er toevallig achter dat m’n USB-stick ook open kan. Dat bracht me op het idee om van een stukje hout een nieuw omhulsel te maken voor het apparaat. Een stukje hout had ik nog liggen, maar aan gereedschap ontbrak het me een beetje. Ik heb (wederom in een impulsaankoop) gekocht: een ijzerzaagje (met echte zagen kan ik niet zagen), een hamer, een tang, drie beitels, en 100 vel schuurpapier. Dat laatste vind ik wel allemachtig luxe, ik heb nog nooit zo veel schuurpapier bij elkaar gezien!
Het schuren en doormidden zagen van het stukje hout ging goed, maar helaas maakte ik bij het beitelen van het allerlaatste stukje een foutje, waardoor het stukje hout doormidden brak. Helaas; project mislukt.
Ik ga zometeen in een bos even zoeken naar een nieuw stukje hout (gewenste afmetingen: 3x2x10 cm.).
Gisteren op het werk heb ik een beetje ruzie gehad, werkelijk waar over de opmaak van een rapport. Misschien moet ik me eens gaan afvragen wat ik belangrijker vind: een goede verstandhouding met m’n collega’s of een goede opmaak van alle rapporten. Gisteren lag mijn prioriteit duidelijk bij het laatste…
Ik heb donderdagavond tegen Peter geschaakt, en helaas verloren. Maar het was een mooie partij, en mag daarom niet onvermeld blijven. Bij dezen.
Mijn Linux-systeem werkt nu redelijk goed, ik heb een mooi screenshotje gemaakt van mijn KDE-omgeving, met een film op, en met Prince of Persia. Ondertussen kan ik rustig chatten in een ander schermpje; echt multitasken dus:
Jaap vond dat ik wat meer grappige links op dit weblog moest zetten. Nou, hier komt er eentje. Het is van een jongen die zelf dingen knutselt voor de computer; hij heeft al eens een houten joystick gefabriceerd, een digitale fotocamera gemaakt van een scanner, en een cd-wisselaar gebouwd (van hout). Neem maar eens een kijkje op de pagina van Matthias Wandel.