Eergisteren hebben Alex, Jan-Jaap, Peter en ik een “gentlemen’s evening” gehouden bij Alex thuis, waarbij Alex dit keer niet hoefde te koken. Overigens niet omdat hij dat niet zelf kan. Ik heb het recept vastgesteld, met hulp van achtertante Trieja. Het werd zuurkoolschotel, met alles d’r op en d’r aan: aardappels, gehakt, spek, rozijnen √®n ananas. Een beetje jammer alleen dat Peter een zuurkooltrauma had…
De film die we keken was The Talented Mr. Ripley, een overwegend goede film met Brad Pitt. Tip als je ‘m gaat kijken: kijk bij de roeibootsc√®ne even de andere kant op, zelfs het geluid is al haast te vies. De overige heren nuttigden bij de film een heerlijke R√©my Martin met een stukje oude kaas, maar ik heb het gehouden bij een ranja uit 2004 met lekkere chocoladekoekjes.
Overigens hebben we vastgesteld dat het lievelingsgetal onder de 10 van Peter 5 is (omdat het rond en hoekig is), van Alex ook (maar om een andere reden), van Jan-Jaap 7, en van mij 8 (dubbel rond, en driemaal even).
Erratum: Ik heb me vergist in de naam van de acteur, het moest zijn Matt Damon, een ander blond ding (Peters woorden).
Vrijdag heb ik met Imre de film Antonio (of een andere Spaanse naam) gekeken–Imre mag me even verbeteren. Het was een erg leuke film, maar niet echt wakkerhoudend. Althans niet voor Imre, die heeft ‘m maar net kunnen uitzitten. Ik was ook wel moe, maar had een idee dat eerst af moest. Ik heb daarna thuis dan ook nog tot drie uur zitten programmeren, zodat er nu ook foto’s in deze pagina zijn ge√Øntegreerd. Dat was nog een flink karwei, maar zeer voldoening gevend. Hint: als je je registreert, en dat aan mij laat weten, dan zorg ik ervoor dat je wat meer foto’s te zien krijgt (ook de foto’s die niet voor de hele wereld bestemd zijn).
Ik heb laatst een nieuw accordeonstukje gekocht, voor 50 cent uit de grabbelbak bij de muziekwinkel. Nu speelde ik het net en las de tekst die erbij stond. Het is toch wel erg mooi hoor:
Accordeonbetovering
Speel ik ‘n melodie, op m’n accordeon
Viel ik me rijk want dat één twee drie
Tovert m’n huis vol zon.
Wie heeft voor ieder klaar, levenslust zonder bon?
Dat heeft alleen maar Tovenaar Accordeon!
Deint m’n refreintje zo zorgeloos blij
Schuiven de buren de meubels opzij
Leentje, m’n meisje, gelokt door dat wijsje
walst wiegend m’n venster voorbij;
Dat ik haar hart, zonder enig bezwaar,
spelend voor altijd won,
dank ik alleen aan Tovenaar Accordeon!
En op de dag dat er bruiloft zal zijn
Speel ik voor ieder die komt m’n refrein,
dansende noten, de kleinen en groten,
doen mee aan ‘t lustig gedein:
Dan wordt een bruiloftsfeest, zo wonderbaar
als niemand denken kon,
Dankzij de grote Tovenaar Accordeon!
Update: Op verzoek van sommigen heb ik de bladmuziek gescand, je kunt hem hier downloaden. (Als hier iemand moeite mee heeft moet hij dat maar even melden, de copyrights zijn van 1945, ik weet niet of die nog geldig zijn.)
Oh, als ik tijd heb ging ik deze wedstrijd meteen doen. Het is een wedstrijd waarbij je allerlei vragen over taal via internet moet proberen te beantwoorden. Wie wil helpen is van harte welkom :)
Ik werd net op het station aangesproken door een illegale dakloze meneer met halve tanden in z’n mond. Of hij me wat mocht vragen. Ja natuurlijk mag hij me wat vragen, vragen staat vrij. Toen hij z’n situatie uitlegde zei ik meteen maar even dat hij geen geld kreeg (dat budget gaat immers al op aan de fietsenstalling). Hij ging vervolgens verder naar andere mensen op het station, maar hij bood mij nog wel een chocotoff aan. Die kon ik natuurlijk niet weigeren, wie weigert nou een chocotoff. Maar nu zit ik toch een beetje te twijfelen of ik ‘m wel moet opeten (hij was een beetje warm toen ik ‘m kreeg). Advies?
Kijk, dit is nou typisch zo’n bericht waar niemand op zit te wachten. Toch leg ik het vast, want ik zou het maar eens vergeten. Ik werd net door mijn studiegenoot LiChao uitgenodigd om bij hem te komen eten. Hij woont twee blokken verderop, boven de Chinese snackbar waar ik nog wel eens pleeg te komen. LiChao woont daar op een kamertje van ongeveer 3 bij 3 (met schuine muren), midden in een verbouwing. Zijn huisgenoot Robin – zijn Chinese naam is John – at ook mee, zodat we wel in de keuken/badkamer moesten eten. LiChao en Robin hebben gekookt: aardappel/wortelprut, eier/tomatenprut en chinese kool/vleesprut. En natuurlijk een flink portie witte rijst. De beide andere heren aten echt met stokjes (zoals het hoort), maar gelukkig was er voor mij ook gewoon bestek aanwezig. Ik zal binnenkort de heren eens wat Nederlands voorschotelen. Wat zal ik maken?
Ik ben zojuist, op uitnodiging van Imre, naar een introductiecursus CSA (Centre for Self Awareness?) geweest. Imre heeft de basic cursus net met geweldig resultaat afgerond, hij is er in ieder geval erg enthousiast over, net als ten minste 180 medecursisten. De bijeenkomst waar ik aan deelnam was op leken gericht, en bestond uit een ervaringsgerichte kennismaking met de CSA-basic cursus. De eerste oefening bestond eruit je in twee minuten aan zo veel mogelijk mensen voor te stellen als een bekend persoon. Er bleken buitengewoon veel Maxima-wannabe’s en Cruijf-imitatoren aanwezig te zijn (voorts heb ik er niet veel van opgestoken). De tweede opdracht was een oefening waarbij je moest ervaren hoe het gedrag van een toehoorder (enthousiast, afwijzend, of negerend) je be√Ønvloedt. Ik moest eerst toehoorder zijn, maar had nogal moeite om enthousiast te zijn over hetgeen me verteld werd (meneer was een nierpati√´nt met problemen in zijn bedrijf die z’n dochter al minstens tien jaar niet meer gezien had).
Het verbaasde mij hoe enthousiast vrijwel alle deelnemers over deze cursus waren. Het zou haast interessant zijn om zo’n cursus een keer uit louter nieuwsgierigheid te volgen, ware niet dat de kosten nogal hoog zijn. Misschien is de cursus wel vergelijkbaar met Landmark, hoewel ik daar verder niks van weet.
Voor wie niet voor de volle 100% gelukkig te zijn (en 500 euro voor een cursus over heeft) is deze cursus, in ieder geval volgens Imre, een regelrechte aanrader. Ik ben gelukkig.
De Nederlandse Spoorwegen leven hun regels geweldig na. In dit geval dan. Twee maanden geleden heb ik een formulier naar hen opgestuurd in het kader van de regeling “Geld terug bij vertraging”. Dit formulier kreeg ik net terug met de begeleidende tekst:
Onlangs (…) heeft u een verzoek om terugbetaling ingediend naar aanleiding van een vertraging tijdens uw treinreis. Helaas is uw verzoek niet compleet of is het aanvraagformulier niet correct ingevuld waardoor wij deze niet in behandeling kunnen nemen. Wij verzoeken u vriendelijk om een zwart of blauw schrijvende pen te gebruiken.
Inderdaad was er tijdens het invullen geen blauwe of zwarte pen voorhanden, en ik ben er toen van uitgegaan dat de NS met dit voorschrift net zo soepel om zouden gaan als met hun dienstregeling. Mis.
Ik heb vandaag en gisteren mijn site persoonlijk aangekondigd bij zo’n vijf nieuwe leden (bij dezen welkom). Ze waren onverdeeld positief over de site, maar hebben dit, op een enkele uitzondering na, niet vastgelegd in de peiling die ik hierover heb aangemaakt. Hier kun je zeggen of je het nieuwe ontwerp slootwater, of juist geweldig vindt. Bovendien kun je dus ook commentaar plaatsen, als je wilt.
Ik heb net even weer ouderwetst studieontweken. Ik ga nu wel met een enorm schuldgevoel slapen, maar ik heb vandaag wel zinvolle dingen gedaan in plaats van studeren: al mijn foto’s (alle 2312) zijn nu 90 graden gedraaid indien nodig. En m’n website is wat uitgebreid, er is nu ook een Noorse voorpagina. M’n project voor binnenkort is om de fotodatabase (die nu om privacyredenen even offline is) te combineren met deze website. Maar dat vraagt een hoop programmeerwerk, dus een hoop studie om te ontwijken. En ik heb niet meer zoveel studie over, dus het kan even duren.
Tammo 80