Tammo 80

Net even de held uitgehangen door een hooiwagen (Pholcus Phalangioides) van de wc te verwijderen. Nou ja, van naast de wc. Wel belangrijk in ieder geval (om tere zieltjes te sparen zet ik er geen choquerend plaatje bij).

Vandaag ben ik 8500 dagen oud! Ik heb het gevierd door in huis te trakteren op tompoezen van de Hema (waar ik ook een nieuwe ordner heb gekocht). Ook kwam Sira eten, maar die wou na het eten geen tompoes meer. Ik ook niet, we hebben namelijk vrij veel gegeten. Ik zal het recept eens geven (eigendom van Lotte):

Preitaart met Leerdammer (4 personen)

Vooral de laatste opmerking is natuurlijk erg instructief. Het geheel was erg lekker. Volgende keer iets meer bouillon. En terwijl de taart cq. quiche in de oven staat kun je gerust met je bezoek buiten gaan pingpongen.

Ik ben bang dat mijn stage ook aan studieontwijkend gedrag onderhevig aan het worden is… Ik zou vandaag aan mijn rapport schrijven, maar heb in plaats daarvan ontzettend hard mijn administratie op orde gemaakt. Al mijn bankafschriften sinds 2000 liggen nu op volgorde (dat lagen ze nog niet), en ik ben als het goed is binnenkort weer verzekerd tegen ziektekosten. Toch nog een productieve dag.

Gisteravond ben ik in Oosterhesselen naar het paasvuur geweest. Dit was een flinke bult, en voldeed niet aan de voorschriften van de Drentse vereniging ‘t Aol Volk. Daardoor was hij lekker groot, en hij fikte meroakels!

De buren hier hebben een eigen paasvuur georganiseerd. In het land lag een takkenbult van ten minste 8 meter hoog. Om stipt negen uur ging de fik erin, en dat ging nog behoorlijk rap ook. Ik moest met Lotte op de arm een sprintje trekken door een vonkenregen(tje) om aan de goede kant van de bult te komen staan.

Bij het paasvuur was het erg gezellig, ik kwam mijn lagereschoolvriend Michiel tegen, en heb in de warmte van het vuur met hem staan lullepotten, tot het vuur nog maar een halve meter hoog was. Nu zit ik nog even op te passen om mijn gezusters (maar dat kan slapend ook dacht ik zo).

Omdat het Pasen is, werd er bij papa in de buurt eieren zoeken georganiseerd. Ik heb bij papa ook een paasbrunch genoten. Toen ik naar papa toe fietste, werd ik ingehaald door een wielrenner. Dat kan ik natuurlijk niet hebben, dus ik heb d’r op m’n opoefiets even ingehaald. Op mijn vraag of ze haast had, antwoordde ze in een of andere Oost-Europese taal iets wat ongetwijfeld onaardig bedoeld was, maar het ging aan mij voorbij. Toen ik niet-begrijpend reageerde snauwde ze “No capito!”, en dat begrijp ik dan weer wel… Het schijnt trouwens dat de ronde van Drenthe hier aan de gang was.

Enfin, het eieren zoeken met m’n geliefde zusters was erg geslaagd. De buurtvereniging had het uiterst strak georganiseerd: voor de jeugd tot 6 jaar lagen in een afgebakend stuk land precies 45 eieren verstopt. Wie de meeste eieren vond won een prijsje, en voor het geval er ex aequo geëindigd zou worden waren alle eieren genummerd, en degene met het hoogste aantal punten won bij gelijkspel. Ik heb maar niet gevraagd wat er zou gebeuren bij een gelijk aantal punten (wat natuurlijk een volstrekt reële situatie is).

Vanmiddag heb ik met mama eieren geverfd, het is tenslotte Pasen. Peter vond het mooi en lekker om veel eieren te hebben, dus we hebben nu voor drie man 40 eieren. Nu nog even zien of ze op komen. Tijdens het verven kwam er nog even bezoek langs met wie we gezellig even over de doodstraf hebben zitten kletsen (zij waren voor).

Pfieuw. Ik ben een beetje buiten adem na een enorm intensief sportmiddagje. Ik kwam toen ik het oud papier wilde wegbrengen een huisgenoot van Li Chao tegen, Robin (maar in het Engels heet hij John). Zij gingen basketballen, en ik heb even meegespeeld. Zoals altijd gaat het rennen perfect, maar zodra het op gooien en vangen aankomt, gaat het stukken minder. Toch was het even leuk spelen.

We werden uitgedaagd door een stel voetballende koters, en natuurlijk hebben we die uitdaging aangenomen. Beetje jammer dat wij, vier twintigers, overtuigend hebben verloren van die basisschooltypes. Maar ook hier weer lekker gerend. Ik zie nu dat mijn nieuwe sokken in m’n nike-klompen ervoor hebben gezorgd dat ik 1cm² vel armer ben…

Gisteravond heb ik gekookt voor Peter en Jan-Jaap. Ik had de hoeveelheid wat ruim ingeschat, met vijf aardappels per persoon en een kilo boerenkool. Om het te koken had ik twee pannen nodig. Desalniettemin is het toch opgekomen (vooral dankzij Jan-Jaap, Peter had z’n bordje niet eens leeg). Alex moest afzeggen voor deze bijeenkomst: hij had z’n prioriteiten elders liggen.

We hebben voor de verandering eens geen film gekeken, maar de hele avond zitten kletsen en geinen (dat woord bestaat niet, ik hoop dat je het desalniettemin begrijpt). Ook hebben we een paar kaartjes geschreven, want post is leuk. Voor de gezelligheid had ik ook wat waxinelichtjes aangestoken. Jan-Jaap begon met lucifers te spelen, en al gauw hadden we een prachtig kampvuur op m’n tafel.

Momenteel, goede vrijdag dus vrij, ben ik de afwas van gisteren en de rest van afgelopen week aan het doen. En ondertussen leid ik mezelf dus wat af door m’n weblog te updaten.

Vanochtend heb ik voor het eerst in mijn leven een dimmer geïnstalleerd. (Ik heb nog overwogen om het kopje te veranderen in “Eerste keer”, maar dat leek me na het vorige ook al suggestieve kopje wat ver gaan…) Het was een behoorlijk gehannes, omdat de draaiknop pas na veel pielen los wilde. Toen dat eenmaal gelukt was – na drie kwartier – was het installeren zelf een eitje, en nu kan Yo-yi genieten van een gedimde 320 Watt kroonluchter.