Verhaal
(Hieronder volgt een verhaal van Floor, waarom zou ik ook dit hele weblog zelf vullen…)







(Hieronder volgt een verhaal van Floor, waarom zou ik ook dit hele weblog zelf vullen…)







Hoera, het is weer Pidag. Dit betekent dat:
Dit weekend heeft Brenda mij meegenomen naar een stomme film in Images (de ‘t Hoogt van Groningen). De titel was Häiden vietto Karjalan runomailla en de film deed zijn naam eer aan: hij ging over een bruiloft in Karelië (Italiaanse titel: un matrimonio in icarelia terra della poesia). Omdat ze in 1921 nog geen geluid onder films konden opnemen, zat er een muziekje onder, dat echter nogal repetitief van aard was. Ook repetitief was het DVD-menu, dat na afloop van de film drie keer getoond werd, maar dat terzijde.

De taal van de film was, zoals de titel ook doet vermoeden, Fins. Dat bleek in de tekststukjes tussendoor. Gelukkig stond overal ook een Zweedse vertaling onder. En mijn geluk kon helemaal niet op toen bleek dat de hele film Engels ondertiteld was. Niet dat dat altijd hielp: bij het tekstbeeld Taula, Fnöske, ondertitel Tinder moest ik toch wel erg hard nadenken. Dat daarna nevenstaand mannetje een stukje ondefinieerbaar spul toonde maakte het niet makkelijker. (Tijdens mijn grondige research kwam ik er net trouwens achter dat Tinder niet helemaal de juiste vertaling was, het had Amadou moeten zijn.) Dit beeld kwam in het eerste kwartier langs, de overige drie kwartier ben ik heel hard bezig geweest om de woorden taula, fnöske, tinder te onthouden.
De film ging dus over de gebruiken bij een Karelische trouwerij, en het viel me op dat de bruid daarbij bijzonder triest keek. Misschien hoort dat erbij, maar het schijnt dat de actrice nooit meer aan de man is gekomen, omdat ze eenmaal haar meisjesvlechten uit had gehaald:
Un des principaux problèmes fut de trouver quelqu’un qui veuille bien jouer la mariée car cela était mal vu dans la perspective d’un vrai mariage ou pour trouver un mari. De fait, la jeune fille Lyyli Home qui finalement joua le rôle de la mariée dans ce documentaire reconstitué, jamais ne se maria dans la vie réelle.
Ik kijk niet al te veel tv, dus laat ik het maar eens melden als ik naar iets kijk. Zondagochtend heb ik op Das Erste de Tsjechische film Nevesta s nejkrásnejsíma ocima gezien, met in de hoofdrol Milan Kňažko (duitse titel: Die Braut mit den schönsten Augen). Op IMDB staat een erg mooie review. Die geeft weliswaar de hele clou weg, maar de film zal binnenkort toch wel niet herhaald worden.
Net als vorig jaar ben ik dit jaar op wintersport geweest. En net als vorig jaar heb ik weer niks gebroken, en ben ik weer niet gevallen. En heb ik het weer goed naar ‘t zin gehad. We (de ganze Familie) zaten in een huisje in Maishofen, maar omdat daar geen sneeuw lag zijn we gaan skiën in Hinterglemm. De kindjes hadden weer les beneden op de idiotenwiese, dit keer samen met Esther. Jaap, papa, Aly en ik skieden intussen boven op de Zwölferkogel (of deden aan pendant-ski). Ook heb ik tijdens de heerlijk ontspannen vakantie — natuurlijk niet tijdens het skiën — een geweldig boek gelezen: Simon. Iedereen mag dit boek van me lenen, ik vond ‘m heel mooi. En die samenvatting waar ik naar link moet je dan dus niet lezen.
Het enige wat ik aan de après-ski overgehouden heb is het liedje Puttin’ on the Ritz — opgevangen terwijl ik naast de après-skihut m’n boek zat te lezen.
Het klimaat is van slag, en de ijsboer slaat z’n slag. Hij rijdt nu al door de straat, om negen uur ‘s avonds. Het zal wel een drukke dag geweest zijn voor de arme man.
Na het lezen van de titel van dit bericht zal het weinigen nog verbazen dat ik dit weekend in Noordpolderzijl geweest ben. Wellicht kent iedereen deze pleisterplaats al, de rest kan even op Wikipedia kijken. Daar staat dat het een gehucht is, maar dat konden wij er niet aan afgezien. Brenda dacht dat er twee huizen stonden, ik hou het op een huis en een café. Voor wie trouwens niet bijzonder onder de indruk is over het bereiken van Noordpolderzijl heb ik de route even uitgetekend. Er gaat dus wel degelijk iets boven Groningen.
Wil iemand me trouwens helpen te achterhalen wat het nevenstaande ding uit Usquert is? Het lijkt op een antieke krokettenautomaat maar gezien de bizarre ligging lijkt me dat onwaarschijnlijk. Het opschrift boven luidt ‘een kwartje’.
Gisteren heb ik de film The Producers gezien: een geweldige musical over musicalproductie met de titel “Springtime for Hitler (de film is een bewerking van een musical die een bewerking van een film was). Een quoteje dan maar?
Of course that whole second act has to be rewritten. They’re losing the war? Excuse me? It’s too downbeat!
Waarschuwing: ga deze film alleen kijken als je in een erg melige bui bent, en zeker niet alleen.
Rob wees mij op de veel te weinig bekende Nederlandse artiest Gerard Hoeben. U weet wel, van de hit Maar wie holt van mekaar (1974) (ook wel toegeschreven aan Gerard Cox). Omdat deze briljante schrijver veel te weinig aandacht heeft gekregen, stel ik voor een fanclub voor hem op te richten. Wie lid wil worden mag me e-mailen (Rob is al lid). Ter motivatie hieronder nog een stuk liedtekst van zijn enige hit:
En Adam sleug Eva met ne sükkerbieten veur de kont, holadrié, holadirol
En Adam sleug Eva met ne sükkerbiete veur de kont, holadrié, ladriol