Het is weer zover: de grote operaproductie van Xynix is geweest. Zoals elk jaar was ik vrijwilliger, hoewel dit jaar wat minder trouw dan andere. De opera, die elk jaar op een bijzondere locatie wordt opgevoerd, ging dit jaar over Antigone, dochter van Oedipus, die de dodenrivier Styx probeert over te steken (maar daarvoor een obool mist). De locatie was een oude verensmederij van de NS in Amersfoort. Als vrijwilliger heb ik wat mensen de parkeerplaats gewezen, maar de echte lol zat erin dat ik ook de voorstelling mocht bekijken.
De muziek was van—inmiddels ook bij mij—bekende Nederlander Chiel Meijering, en werd uitgevoerd door orkest De Volharding. Dat maakte de opera wat luchtiger dan die van vorige jaren. Ter illustratie een kort fragmentje van de tune die Styx-schipper Charon opzette bij elke nieuwe dode: Doden wilt u overvaren?. De laatste avond was het bijzonderst: ik mocht backstage de deuren opendoen voor de motor die spectaculair het podium opkwam. In voorgaande jaren speelde een Hummer (Dido & Aeneas) en een groot jacht (L’Orfeo) mee, dus de motor viel een beetje tegen. Maar toch cool. Ware het niet dat het ding niet wou starten, maar dat heeft gelukkig niemand gemerkt.
Sander neuriede vorige week een dag lang een deuntje, hard genoeg dat ik het door het geluid van m’n koptelefoon heen kon horen. Tegen vieren hield ik het niet meer en vroeg ik wat het voor melodietje was. Sander dacht vaag dat het iets met het meisje met de prei te maken had. Dit clipje veroorzaakte een enorme internetrage, die volstrekt aan mij voorbij is gegaan. Het staat zelfs gedocumenteerd op wikipedia. En sinds kort dient de muziek eruit als achtergrondmuziek in een Eneco-reclame.
Thuisgekomen neuriede ik nog steeds, waarop Brenda stomverbaasd vroeg hoe ik dat nou weer in m’n hoofd had gekregen. Zij kende het liedje van een cd van de Karelische volksdansclub Kantele, die ze jaren terug in Petrozavodsk had gekocht. Gelukkig is Brenda’s hele cd-collectie inmiddels ook in Utrecht, zodat ik het liedje ook op de computer kon zetten: hoor maar. Ook de live-uitvoering door de groep Loituma is het bekijken waard.
Rest me te zeggen dat het meisje op het plaatje niet zwaait met een prei, maar met een negi of stengelui.
De universiteit is een gediplomeerd bedrijfshulpverlener rijker. Na een uitgebreide cursus van een dag, door docent Willem, mocht ik vanochtend examen doen. Het examen begon met een theoriegedeelte (uitslag: Dijkema: 14 fout—ik had me vergist bij vraag 14). Daarna gingen we naar de blusplaats, waar het echte werk begon. Gelukkig wist ik van de theorie het verschil al tussen een brandslanghaspel en een schuimblusser, en zat de deurprocedure er stevig in. De eerste brand bestond uit een brandende prullenbak, die ik met een in een vloek een een zucht uit had (een poep een scheet is in zo’n geval onverstandig). Daarna moesten we een brand in de container uitmaken, waar wederom een prullenbak in lichterlaaie stond. Deze was ook redelijk snel uit, naar ik achteraf begreep doordat de instructeur de gaskraan had dichtgedraaid. Dus nu ben ik gediplomeerd, en kunnen mijn collega’s gerust zijn bij calamiteiten—vooral bij brandende prullenbakken.
Ik heb een vrij groot vertrouwen in de goedheid van de mens. Zo heb ik eens tenminste een half jaar lang m’n fiets niet op slot gedaan. Deels baseer ik dit op worst-case scenario’s: als het ergste dat er gebeuren kan een gestolen fiets is, valt het nog wel mee. Met dat in m’n achterhoofd heb ik sinds kort een krat bier in de achtertuin staan. Of beter gezegd: had. Zo is m’n vertrouwen in de mensheid toch een beetje geschaad. Ik hoop dat iemand er plezier van heeft.
Er wordt verhuisd binnen het Mathematisch Instituut. Dat betekent dat de servers ook verplaatst moeten worden, waardoor momenteel mijn e-mail het niet doet. Ik begin al ontwenningsverschijnselen te vertonen. Per MSN, Jabber, ICQ, Yahoo, Hyves en Flickr ben ik nog wel bereikbaar.
Update: Inmiddels doet het het weer, gelukkig. Dank aan André
Wow, ik heb een gadget gekregen. Ik had de scriptie van Jan Reinder nagekeken, en als dank daarvoor kreeg ik, jawel, een helicopter! Het ding weegt ongeveer 10 gram, en is met een afstandsbediening bestuurbaar. Op het MI is het al uitgebreid getest, en hij is al minstens 30 keer gecrasht. Door een punaise in de punt gaat hij inmiddels ook aardig vooruit, en doordat ik ‘m nog niet zo goed kan sturen betekent dat vooral dat hij vaker tegen de muur botst. Binnenkort volgt een YouTube-filmpje.
Vandaag ben ik even naar de Amsterdamse AIO-dag geweest. Vincent hield daar een praatje, getiteld “What Dan Brown didn’t tell you: How everything cool in mathematics is related to the golden ratio”. In het praatje vertelde hij van alles dat ik al wist, aangevuld met nieuwe dingen, vooral over E8 (een bijzonder object uit de wiskunde, dat dus tenminste iets te maken heeft met de gulden snede).
Op de terugweg kwam ik Ruden tegen, die naar een ander symposium was geweest, meer op het gebied van discrete wiskunde. Hij had een leuk praatje gehoord over steganografie in digitale foto’s. Een voorbeeld hiervan zie je hiernaast: in de pels van Tijgetje zit een boodschap verstopt!
Als je de boodschap geheel op eigen houtje wilt ontcijferen, stop dan met lezen. Voor degenen die nu nog aan het lezen zijn: de grijswaarden van het plaatje zijn soms even, en soms oneven. Als de waarde oneven is, dan staat op die plek een 1, anders een 0. Zo zit er dus een reeks enen en nullen verstopt in de afbeelding. Een groepje van 8 enen of nullen vormen samen een byte, die op zijn beurt (met de ASCII-tabel) met een letter correspondeert. Wie vindt als eerste de tekst? Hij/zij verdient een eervolle vermelding hier, en wie weet zelfs de grote prijs!
Update: Mathematica-tovenaar Wil van de TU/E heeft de puzzel opgelost, met een eenregelig Mathematica-programma.
Update 2: Guido heeft de code inmiddels ook gekraakt (ook met Mathematica, maar ‘t kan natuurlijk met willekeurig welk programma).
Ik heb dit weekend gereden in een geweldige Volvo Amazone. Zo een wil ik later als ik groot ben (hoewel een Mazda 323 ook leuk is). Wel is een klein probleempje dat het ding aanwijzingen in het Zweeds heeft. Het zou niet de eerste keer zijn dat ik iemand moet opbellen om te vragen wat ruitenwissers in het Zweeds zijn (V-TORK). Een uitdaging voor de lezers: wat zou het knopje hiernaast doen?
Vraag voor de lezers dezes: hoe laat was ik zaterdag in de Prinsentuin? De handleiding staat alvast hieronder:
De schaduw des knops komende te vallen op de rode of zwarte kruyswys snydende lyniën toont door de rode linien en letteren boven in ‘t werk de babilonische uren of hoe lang de zon geschenen heeft en op de swarte lyniën toont ze onder aan ‘t eynde van ‘t werk met de swarte letteren de Italiaansche uren en in ‘t midden van ‘t werk hoe lang de zon nog schynen zal.
Over historische vondsten gesproken: ik vond nog een oude foto van mij en m’n broers. Ik kan ‘m zo niet dateren, de locatie weet ik wel: de hei in Oosterhesselen (of Gees?). Ik kwam er achter dat ik de korte broek die ik hier aan had nog steeds in de kast heb liggen…
Update: Zowel mama als Jaap hebben me hier gecorrigeerd, de foto is gemaakt op Ameland. Maar de hei in Oosterhesselen is ook mooi.
Tammo 80