Tammo 80

Gisteren ben ik ingewijd als accordeonist bij dansvereniging Pieremachochel. Brenda danst hier al een tijdje, en omdat ik niet kan dansen ben ik er maar accordeon gaan spelen. Pieremachochel danst Nederlandse volksdansen, met de nadruk op het dansen. Ze zijn dus niet overdreven folkloristisch (zoals bijvoorbeeld de Walacra’s. Doel van de club is om veel op te treden, en bij optreden horen natuurlijk ook mooie kostuums. Zo’n kostuum heb ik nu ook, zie bijgaand staatsieportret. Het kostuum komt geloof ik uit Zeeland. En het is erg warm. Ik ben trouwens de enige accordeonist in het Pier-orkest, de andere muzikanten spelen concertina, viool en iets gitaar-achtigs.

Hier denk ik op de snelweg regelmatig over na: de tweesecondenregel (houd twee seconden afstand) wordt ook wel eens vermeld als deel uw snelheid door twee, tel daar 10% bij op, en houd zoveel meter afstand. Komt dit op hetzelfde neer? Het antwoord is: Ja, ongeveer. In de twee seconden, of 2/3600 uur, die je achter iemand rijdt, had je v * 2/3600 km, of v * 2/3.6 m kunnen rijden, waarbij v je snelheid in km/h is. En 2/3.6=0.5555… dus delen door twee plus 10% (dat is het zelfde als vermenigvuldigen met 0.55) komt wel ongeveer goed.

Pro memorie:

1. Spoel de kan om en vul hem met water.
2. Giet het water uit de kan in het reservoir.
3. Gooi het oude koffiefilter weg.
4. Plaats een nieuw filter, vul dat met voldoende koffie.
5. Zet het koffiezetapparaat aan.

Ik ben gisteren stap 2 vergeten, bij eerdere pogingen ben ik stap 4, en ook stap 5 al eens vergeten.

Wat is DDT?

Wanneer een chemisch produkt een erg lange naam heeft, gebruiken de wetenschapsmensen daarvoor meestal een afkorting. Zo bestaat er bijvoorbeeld dichlorodiphenyl-trichloorethaan. Wie probeert deze naam uit te spreken, weet waarom dit middel DDT genoemd wordt, naar de beginletters der drie woorddelen. De hele naam geeft de chemicus precies aan waaruit het middel samengesteld is.

DDT scheen een prachtige ontdekking te zijn. Het doodde vliegen en andere schadelijke insekten, zonder dat het mensen en dieren schade leek te berokkenen. Daarom maakte men hiervan een sproeimiddel en poeder ter bestrijding van insekten en men gebruikte het weldra over de gehele wereld. Toen bleek echter dat DDT niet alleen schadelijk was voor insekten.

Vogels die met DDT vergiftigde insekten aten, stierven. DDT maakte dat de eierschalen van de vogels zó dun werden, dat ze braken als de vogels erop gingen zitten om ze uit te broeden.

Wanneer koeien met DDT behandelde planten aten, werden ze weliswaar niet ziek, maar er kwam DDT in de melk, die schadelijk is voor de mensen. DDT dat op de velden werd gesproeid, werd door het regenwater naar de rivieren afgevoerd en daar door de vissen opgenomen. Voor de mensen die deze vissen opaten, konden schadelijke gevolgen optreden.

De geleerden maakten zich zorgen. Hoewel geringe hoeveelheden niet veel schade berokkenen aan de mensen, kan een grotere hoeveelheid toch gevaarlijk worden. Men kan er ernstig ziek van worden. Zij zochten naar een manier om de voordelen van deze scheikundige stof te behouden en de nadelen uit te schakelen.

Het voer van de koeien werd vermengd met houtskool. Dit neemt de DDT op en verlaat het lichaam van de koe tegelijk met andere onverteerbare stoffen, zonder de kwaliteit van de koemelk te schaden. Hoe stond het echter met andere voedingsmiddelen, bijvoorbeeld met de vis ? We kunnen toch niet alle vissen in de zee voeden met houtskool !

Men stelde ook vast dat DDT in het vetweefsel van de mensen of dieren wordt opgeslagen. Dit betekent dat DDT voor het lichaam bijzonder gevaarlijk wordt, als het lichaam – in geval van noodwendigheid – een beroep moet doen op de vetreserve.

Het insektegift werd in grote massa’s over de aardbodem gesproeid en kwam via het voedsel in het menselijke en dierlijke organisme. Residu’s van de DDT werden zelfs in de poolgebieden gevonden  in het lichaam van Eskimo’s, ijsberen en pinguïns.

De Zweedse chemicus Paul Müller kreeg ruim 35 jaar geleden de Nobelprijs voor de ontdekking van de DDT. Nu weten we dat DDT een gevaar voor de mensen betekent.

Scheikundigen zoeken verder naar een nieuw produkt om dit met DDT te vermengen. Deze stof zou wel de insekten moeten doden, maar zou onmiddellijk daarna de DDT moeten veranderen in een andere, niet gevaarlijke stof.

Al deze uitvindingen moeten getest worden voor ze toegepast kunnen worden. Op enkele plaatsen wordt DDT nog gebruikt voor het doden van ziekteverwekkers, zoals de mug die de gele koorts overbrengt. In andere landen is het sproeien met DDT-bevattende middelen verboden.

Dit verhaal, het langste lemma uit Het beste antwoordenboek voor de jeugd van Deltas, kreeg Brenda vroeger graag voorgelezen.

Vandaag zijn Brenda’s ouders met een lentetoer naar Leiden geweest. En wij mochten mee. Voordeel van de lentetoer is dat je er eersteklas mee mag reizen, maar ook dat valt tegen als de trein (op zondagochtend 8 uur in Hoogeveen) zo vol zit dat je moet staan… Gelukkig hoefden Brenda en ik daar niet vandaan te komen, we troffen ze in Leiden.

Het was een gezellig dagje, we hebben de Leidse Loper gewandeld, een route langs alle highlights van Leiden. Daarna hebben we uitgebreid gedineerd bij de Oude Muntkelder, waarna we, 79 foto’s rijker, weer huiswaarts zijn gekeerd. Dus nu ga ik maar even wat foto’s uitzoeken.

Voor de fotocritici (hoi Arthur): ik heb inderdaad de foto gemanipuleerd, de levels in het schermpje zijn flink opgekrikt. Dat je ‘t weet.

Er komt een moment in het leven van elke nerd dat hij foto’s van zijn kat op z’n website gaat plaatsen. Bij dezen (de kat heeft m’n harde schijf naar 7777777777777777777 hernoemd).

Liefst twee weken geleden heb ik met Brenda bij Fouke en Carolien gesjoeld. Nou is het een beetje laat om daar nu nog over te bloggen, ware het niet dat ik op die avond een tamelijk legendarische sjoelscore van 125 punten heb gevestigd. Dat is zes schijven in de 1, zes schijven in de 3, zeven schijven in de 4, en zeven schijven in de 1. Maar de anderen speelden ook heel aardig, hoor. Verder is het het vermelden waard dat Pjotr, die op de site van Fouke & Carolien nog maar net geboren is, alweer één is en al prima met Lego (okee kritische lezeres: Duplo) kan spelen.

Een vlaag van mijn droom van vannacht is blijven hangen. Ik moest een stel foto’s die ik stiekem had genomen (van criminelen ofzo) goed bewaren, maar voorkomen dat zij ze konden zien. Daarom stelde ik snel een pincode in op m’n fototoestel, 1225. En die ben ik heel goed gaan onthouden, één-twee-twee-vijf, één-twee-twee-vijf, één-twee-twee-vijf…

En toen werd ik wakker. En nu weet ik m’n echte pincode niet meer. (Het was niet 1225.)

Update: Alles sal reg kom, en alles is ook weer goed gekomen, ik heb een stel nieuwe passen, waarmee ik meteen m’n inschrijving voor de PhDays heb betaald. Het enige dat ik eraan heb overgehouden is een extra afwasbeurt aldaar.

Ik loop al een tijdje met een geweldig idee voor een webapplicatie, maar het is er nog niet van gekomen hem daadwerkelijk te maken. Omdat een implementatie voorlopig wel even op zich zal laten wachten, leg ik hierbij vast wat het briljante aan het idee is (anders zou ik dat maar vergeten). Het plan laat zich in één woord vangen: Pindakaasmatrix®.

We weten natuurlijk allemaal dat je een boterham met pindakaas kunt verlevendigen met jam, of een paar plakjes komkommer, of als je eens gek wilt doen met hagelslag. De Pindakaasmatrix® gaat een stap verder: hierin wordt vastgelegd welke elementen samen met pindakaas lekker zijn. Zo is bijvoorbeeld komkommer met sambal (en pindakaas dus) een aanrader, terwijl sambal en hagelslag (en pindakaas dus) een hartelijke afrader is. Dit zou het volgende kleine stukje matrix opleveren:

Dit is natuurlijk een prachtig concept: leg van allerlei ingrediënten vast in welke combinaties het lekker is met pindakaas. Maar dat is nog niet alles! De Pindakaasmatrix® is maar een klein deel van de grotere Pindakaastensor®. In die tensor staat niet alleen van paren ingrediënten genoteerd hoe ze in combinatie met pindakaas smaken, maar van bijvoorbeeld het drietal jam, honing, hagelslag (een overwegende min). En waarom zouden we niet verder gaan en van het zestal komkommer, kaas, sambal, honing, tijm en gember (een lichte plus?) vastleggen wat de smaakscore is? Het visualiseren hiervan zou een zesdimensionaal beeldscherm vereisen, maar daardoor laten we ons natuurlijk niet weerhouden: daar bedenken we dan wel een mooie techniek voor.

Dan nu het concept: mensen kunnen op een website, ik denk aan pindakaasmatrix.nl, maar peanutbuttermatrix.com kan natuurlijk ook, stemmen op allerhand combinaties. Jan kan stemmen (twee plussen) op zijn dagelijkse favoriet pindakaas met jam, terwijl Paul kan melden dat zijn experiment pindakaas met sambal en honing toch niet zo geslaagd was (drie minnen). Uiteindelijk worden zo honderdduizenden stemmen verzameld, en kan de ultieme pindakaasmatrix worden opgesteld.

En waarom zouden we ons vastpinnen op pindakaas? Ook de combinatie kaas, komkommer en rucola mag er wezen! Als er genoeg mensen stemmen, bevat de tensor uiteindelijk alle mogelijke boterhammen. Hieruit kunnen deelgebieden, zoals “alle combinaties met jam”, of “alle lekkere combinaties met de ingrediënten die in mijn keukenkastje” kunnen worden opgevraagd.

Hoe vraag ik hierop een patent aan? Ik heb namelijk voorlopig even geen tijd om het daadwerkelijk te maken…

Hieronder een plaatje van de originele pindakaasmatrix, die ik een keer op Sandwijck tegenkwam.

Ik schreef al eens over het liedje Van Veendam noar Olle Pekel (muziek) van het duo Johan en Henk. Dat dit niet de oorspronkelijke versie van dit liedje was vermoedde ik al, ook omdat dit duo een ander liedje rechtstreeks uit de bijbel heeft overgenomen. Ook dit liedje blijkt een kerkelijk gezang te zijn, geschreven door Joh de Heer (niet de Heer). Van dit lied, Vol verlangen blijf ik uitzien, vond ik een mooie uitvoering door het Urker mannenkoor Onger Oens.

Het lied blijkt het echter zelfs tot in Australië geschopt te hebben: de Seekers gebruiken de melodie voor The Carnival is Over (tekst). Dit lied is zelfs gezongen op de Paralympics van 2000.

Maar het wordt nog veel zotter. De Traveling Yanka Musicians (de laatste band waarover op internet niks te vinden is) heeft een gemengde Nederlands-Russische uitvoering van het lied Iz-Za Ostrova, wat zoveel betekent als Vanwege het eiland (of “Van achter het eiland”). Hierin komt ook de bekendste tekst op deze melodie terug: Ik zal nooit meer dronken wezen, ik zal nooit meer dronken zijn.

Update: Vincent wees me erop dat dit niks meer en niks minder is dan de melodie van Aan de oever van de Rottte, waarvan de melodie niet, zoals wel eens beweerd wordt, die van Clementine is.