Tammo 80

Gisteren een feestje bij Carolien (housewarming / verjaardag / ondertrouw). Toen ik fashionably late binnenkwam, ving ik nog net op “Is het ‘m? Ja dat is ‘m! terwijl men mij verwachtingsvol aankeek. De eerste die wat zei was Igmar: “Jij bent van de andere link!”. Het bleek dat men mij al kende omdat op de pagina van Carolien een link naar mijn weblog staat (de andere link is van Igmar). Hier had ik geen rekening mee gehouden, meteen was al mijn gespreksstof voor de avond weg (dat hadden ze al gelezen) en ook mijn cadeautje, een i-Top kwam amper als een verrassing. Zo moet het dus voelen om bekende Nederlander te zijn.

Een theorie van Sander over het fenomeen weblog: er zijn mensen die willen schrijven, en mensen die willen lezen. Daartussenin zit een buffer, de uitgeverijen. Die bepalen of wat de eerste categorie wil schrijven voor de tweede categorie leuk is om te lezen, en publiceert alleen wat leuk is. Hierdoor krijg je dus (?) gegarandeerd leuk leesvoer. Mijn tegentheorie is dat mensen zelf mogen weten wat ze lezen. Maar voor wie zelfs dit nog leest nog wel een hint: lees ook eens een boek!