Na het lezen van de titel van dit bericht zal het weinigen nog verbazen dat ik dit weekend in Noordpolderzijl geweest ben. Wellicht kent iedereen deze pleisterplaats al, de rest kan even op Wikipedia kijken. Daar staat dat het een gehucht is, maar dat konden wij er niet aan afgezien. Brenda dacht dat er twee huizen stonden, ik hou het op een huis en een café. Voor wie trouwens niet bijzonder onder de indruk is over het bereiken van Noordpolderzijl heb ik de route even uitgetekend. Er gaat dus wel degelijk iets boven Groningen.
Wil iemand me trouwens helpen te achterhalen wat het nevenstaande ding uit Usquert is? Het lijkt op een antieke krokettenautomaat maar gezien de bizarre ligging lijkt me dat onwaarschijnlijk. Het opschrift boven luidt ‘een kwartje’.
Gisteren heb ik de film The Producers gezien: een geweldige musical over musicalproductie met de titel “Springtime for Hitler (de film is een bewerking van een musical die een bewerking van een film was). Een quoteje dan maar?
Of course that whole second act has to be rewritten. They’re losing the war? Excuse me? It’s too downbeat!
Waarschuwing: ga deze film alleen kijken als je in een erg melige bui bent, en zeker niet alleen.
Rob wees mij op de veel te weinig bekende Nederlandse artiest Gerard Hoeben. U weet wel, van de hit Maar wie holt van mekaar (1974) (ook wel toegeschreven aan Gerard Cox). Omdat deze briljante schrijver veel te weinig aandacht heeft gekregen, stel ik voor een fanclub voor hem op te richten. Wie lid wil worden mag me e-mailen (Rob is al lid). Ter motivatie hieronder nog een stuk liedtekst van zijn enige hit:
En Adam sleug Eva met ne sükkerbieten veur de kont, holadrié, holadirol
En Adam sleug Eva met ne sükkerbiete veur de kont, holadrié, ladriol
Laat als altijd een verslagje van vorige week. Of weet je wat, gemakszuchtig als altijd, gewoon een link naar zo’n verslag. De vorige week stond voor mij in het teken van de Studiegroep Wiskunde met de Industrie. Ik was een van de organisatoren, en was in het bijzonder belast met de taken “automatisering” en “koekjes”. Dat laatste was omdat ik tijdens de vergaderingen had opgemerkt dat 25 cent per koekje bij het FBU wel erg duur is, en dat je daarvoor veel lekkerder koekjes kunt kopen. Ik heb gedurende de week drie dozen koekjes gekocht, zelf lekker uitgezocht. Het assortiment: luxe bokkenpoten, chocolate chip koekjes, voltarwe bisquits, krakelingen, stroopwafels, gevulde koeken, en roomboter-assortidingetjes. Verder ging de studiegroep ook goed.
Tammo 80