Tammo 80

Ik ben een tijd te gast geweest bij Tamminga. Nee, niet bij Tamminga, en ook niet bij Tamminga, al maken die laatste twee erg leuke muziek en lekker brood, respectievelijk. De Tamminga bij wie ik was doet in fysiotherapie, voor mijn schouder. Ik kreeg geen korting voor de naamverwantschap. Wel heb ik er geleerd om maar liefst 120 sit-ups te doen, en heb ik allerlei oefeningen voor thuis meegekregen. Daarvoor heb ik eigenlijk twee halters van een kilo nodig, maar met ranjaflessen gaat het ook.

Onlangs heb ik wederom, u ziet het al aan bijgaande afbeelding, m’n eigen boontjes, jawel, gedopt. De buren, die in hun aangrenzende tuin ongeveer anderhalve meter van mijn buiten-eettafel verwijderd zijn, vroegen hoe lang ik al op mezelf woon. Na enig rekenen moest ik antwoorden dat dat al zo’n zeven jaar is. En nog steeds kan het gebeuren dat de helft van mijn witte T-shirts zachtroze is en de andere helft lichtblauw. Het is duidelijk: ik ga later (als ik groot ben) trouwen.