Tammo 80

Was ik toch bijna het hoogtepunt van m’n bezoek aan Turijn vergeten: we hebben net met z’n allen het geboortehuis van Luigi Lagrange (groot wiskundige) bezichtigd. Op dat huis is aan de buitenkant een plaquette aangebracht met daarop de tekst:

GIUSEPPE LUIGI LAGRANGE

PER DECRETO DEL COMUNE

Vertaling: Joseph Louis Lagrange is geboren in dit huis op 25 januari 1736 bij besluit van de gemeente.

Momenteel zit ik in Turijn. Ik ben daar in functie – als wiskundige kom je nog eens ergens. Er is hier een bijeenkomst in het kader van het project waaraan ik deels verbonden ben. Gantumur is ook mee, hij heeft vandaag een inzichtrijk praatje gegeven.

Naast het wiskundige aspect heb ik ook nog even tijd gevonden om de stad te bekijken. Er staan hier, zoals in heel Italië, heel veel mooie oude gebouwen. En heel veel dragen de naam van Vittorio Emanuele II. Ik ben heel blij dat ik nog best een beetje Italiaans praat, want het Engels van Giovanni Modaal is nogal slecht. In een overmoedige bui heb ik zelfs een Italiaans boek gekocht. Ik vroeg naar een makkelijk boekje, en kreeg toen iets uit de Italiaanse versie van de Jonge Lijsters. Jammer alleen dat het een vertaling uit het Engels is, met als voetnoten dingen als: pinte: la pinta è un particolare bicchiere da birra che corrisponde a poco meno di mezzo litro. Zo leer je nog eens wat.

Morgenochtend is eerst het praatje van Gabriela, waarvoor ze nogal zenuwachtig is. Daarna haasten we ons naar het vliegveld in Milaan (we zijn gekomen via Genua, te laat geboekt), om morgenavond weer thuis aan te komen.

Laatste opmerking: het eten in Italië is heerlijk, maar veel. Tijdens de lunch een primo, secondo en een dolce (gevolgd door een caffè), bij de avondmaaltijd gerust nog een keer dit alles. Maar wel lekker!

Ik druk snel op Verstuur voordat de buren van het hotel doorhebben dat ik op hun internetverbinding meelift. Tot gauw.

Het is over, het is gebeurd, het doek is gevallen voor de sotternieën. Na drie geslaagde opvoeringen hoef ik voorlopig geen rauwe uien of hele ontbijtkoeken meer te eten, word ik voorlopig niet meer geslagen en geschopt, en hoef ik voorlopig geen wc-potten meer te tillen. En ik mag voorlopig niet meer met getrouwde vrouwen achter het gordijn verdwijnen…

De kluchten waren voor mij een groot succes, in ieder geval ik heb me kostelijk vermaakt. En volgens mij het publiek grotendeels ook. Het zal even afkicken worden, voortaan mag ik alleen nog maar wiskundige spelen.

Veel van jullie – lezers – zijn komen kijken, waarvoor hartelijk dank! Het was een feestje om jullie allemaal weer even te zien.

Er staan trouwens foto’s online, gemaakt door Arthur.

Dames en heren, ik heb net de laatste repetitie achter me van de kluchten, en het komt goed! Met een leuk lampje erop ziet het er al een stuk beter uit dan de vorige keer, en ook wat steviger geluid eronder doet de kluchten goed. Mariëlle moest er zelfs nog om lachen, zelfs hoewel ze ze al minstens twintig keer gezien heeft. Wat kan ik nog meer zeggen om te zorgen dat iedereen komt???

Met dank aan Jan-Jaap voor de tip: vannacht is de tijd 01:02.03 04/05/06 (op z’n Amerikaans genoteerd, in de Nederlandse notatie krijgen we dit verschijnsel volgende maand). Lijkt me een feestje waard.

Op het Neude staat een frietcowboy. Ik was er zondag al langsgefietst en erg enthousiast geraakt. Woensdag ben ik gezwicht en heb ik m’n eigen patat geschoten. Nergens vind je zulke verse patat als bij de frietcowboy. Er worden aardappels geladen in z’n luchtbucks, en 5 meter verder staat een strakgespannen rooster, met een frituurpan erachter. Het werkt! Als je de trekker overhaalt schiet de aardappel door het rooster, wordt-ie in frietjes gesneden en valt in de frituur. En geen patat is natuurlijk lekkerder dan zelfgeschoten patat.

Ik heb van Brenda een poffertjespan gekregen. En ik kan nu zelf poffertjes bakken! In ieder geval met hulp van Sira. De pan past niet helemaal op ‘t fornuis, hij moet scheef op het pitje staan. Dat heeft wel tot gevolg dat de poffertjes aan de zijkant niet zo heel bruin worden, maar door goed teamwork kan je toch nog lekkere poffertjes bakken. We hebben steeds tijdens het omdraaien van de poffertjes ook de poffertjes aan de linker- en rechterkant verwisseld. Later bedacht ik dat we ook de pan hadden kunnen draaien, maar dat is natuurlijk lang niet zo’n uitdaging.