Van een bijzonder genereuze dame op een forum heb ik vanmiddag een MP3 van de Czardas van Monti gevonden. Het is een geweldig nummer, en ik ben vast van plan het ook te leren spelen op accordeon. De muziek daarvoor heb ik al eens van m’n accordeonleraar meneer Van der Wulp gekregen, nadat wijlen mijn accordeonleraar meneer Van Rijnberk mij opgedragen had dit stuk eens te leren spelen. Op papier ziet het er niet zo leuk uit, maar het klinkt des te beter. Het zal me de nodige tijd kosten om het te leren, maar daarna zal ik dan toch echt de Czardas van Monti kunnen. Bedankt Loesje!
Vergeten te melden. Gisteren bij het eten bij de Griek kwam Bing ineens met een heel aardig cadeautje voor mijn afstuderen: een bijzondere Chinese steen aan een bijzonder Chinees touwtje die me beschermt tegen ongeluk. Wat wenst een mens nog meer.
Vandaag op de universiteit Eindhoven had ik een afspraak met een andere kamergenoot, eveneens Chinees, en die had voor alle deelnemers aan de vergadering een doosje Chinese thee uit China meegenomen. Bijzonder aardig. En na die vergadering kreeg ik van Hong Den, de kamergenote die ik de afgelopen tijd wat heb geholpen met het vertalen van administratieve dingen, een zakje Chinese rijstchips, en een prachtige CD met bamboebewerkingen van o.a. “Don’t cry for me Argentina”. U merkt het, ik word straalverwend.
Over de titel van dit stukje: ik vond de Chinezen ook hiervoor al aardig hoor!
In Utrecht is momenteel het Festival Oude Muziek aan de gang. Dit had mijn Eindhovense kamergenote Bing al eerder door dan ik, en ze vroeg of ik met haar meeging (dacht ik). Vandaag zijn we naar twee concerten geweest, eerst een blokfluitconcert (vanwege een blessure van de klavecinist ging ons originele plan niet door) in de prachtige zaal Zuylenspiegel, en aan het eind van de middag het Russische kamerkoor Oktoich, dat ik prachtig vond.
Bij het concert van Oktoich kwamen we Alex tegen, die een fervent bezoeker is van het festival. Hij moest na afloop ook nog naar een ander concert, dus hebben we met z’n drieën gegeten bij de Griek. En daar hebben ze heerlijke moussake (in case you’re interested). Inmiddels is Bing weer naar huis, en nu begin ik snel aan m’n huiswerk voor morgenochtend.
Gisteravond huisfeest bij Yo-yi! Het hele volk zat in de tuin, met lekkere sangria. Ze hadden de hele tuin overspannen met een groot zeil voor als het ging regenen, maar dat bleek niet nodig. Toen het in de tuin niet meer zo leuk was heb ik met Imre en Yo-yi binnen een potje Triviant gespeeld, wat wel erg leuk was (hoewel Imre heeft gewonnen).
Ik las op www.lombox.net dat mijn groenteboer uit de Kanaalstraat vorige week is vermoord. Dat is dus de reden dat de winkel al een tijdje dicht is. Hoewel ik de beste man niet kende (ik kocht er alleen af en toe groente), is dit voor het eerst dat ik een misdrijf van zo dichtbij meemaak. Heel stom allemaal. Nu moet ik een nieuwe groenteboer zoeken…
Gisterochtend heb ik weer lekker vuilnisman gespeeld. Ik kan vanuit m’n kamer precies horen wanneer de vuilniswagen eraankomt, en meestal is dat het moment dat ik besef dat vrijdag het vuilnis naar buiten moet. Gister moest ik me ook nog aankleden en de prullenbak legen, dus ik was net iets te laat buiten. Gelukkig kon ik met een goeie 100 meter sprint (met vuilniszakken) de wagen nog inhalen, zodat nu het vuilnis weg is. En daarmee ook de rundvleesbouillon die er al een tijdje op lag te wachten om weggegooid te worden (vacuüm verpakt overigens).
Ik ben gister naar mijn voormalige stagebegeleiders in Diessen geweest; voor hen ga ik nog even doorwerken. Vooral om wat resultaten te produceren die in m’n scriptie wat buiten beschouwing zijn gelaten. Ze hebben me meteen een flink pak werk mee naar huis gegeven, maar gelukkig ook een fatsoenlijke deadline (dat helpt bij mij): morgenmiddag. Vandaag dus maar even hard werken.
Gisteravond kwamen Peter, Hanne en Alex hier eten. Ik heb (met hulp van Alex) maar eens een niet-studentenmaal gemaakt: aardappels, bloemkool en karbonade. En het was nog aardig gelukt ook. De afwas is het project voor vanavond.
Dit weekend heb ik een ‘t Hoogt-weekend gehouden. Er draaide een Italiaanse film, La meglio gioventù, die in totaal maar liefst zes uur duurde. Gisteren heb ik de helft al gezien, en ik kom net terug van deel twee. Ik zal geen hier films gaan navertellen, maar ik kan je ‘m wel aanbevelen. Qua genre valt-ie waarschijnlijk in de categorie “familiedrama”. En hij is dus erg mooi.
Vanavond heb ik met Guido het voicechatprogramma Skype getest. Het werkte bijna perfect, op een volstrekt onverklaarbare echo na (we gebruikten beide een koptelefoon). Die onvolmaaktheid heeft ons er niet van weerhouden een semi-literaire conversatie te houden, waarbij we omstebeurt een gedicht reciteerden. Guido kent uit z’n hoofd Sint Dracus en de Joor en Aan Rika, terwijl ik een stukje Pyramus en Thisbe, Lorelei en Herinnering aan Holland heb opgezegd. Ik ga binnenkort m’n repertoire uitbreiden.
Net terug van een leuke film in ‘t Hoogt: En la ciudad. Ik kwam twee minuten te laat de (uiterst kleine) zaal binnen, een beetje spijtig (ik had er nog wel tegen gefietst). Het eerste stukje heb ik dus gemist, maar ook zonder de eerste scène was het een leuke film. Beetje melancholisch wel, maar ik kom wel vaker enigszins melancholisch uit ‘t Hoogt. In ieder geval is het een erg leuke avondbesteding, en de stoelen zitten beter dan thuis. Herinner me eraan dat ik vaker naar ‘t Hoogt moet!
Tammo 80