Vanwege een brandje in een trein bij Geldermalsen reed de trein van Eindhoven naar Utrecht vandaag niet. Dat was een probleem, want ik was in Eindhoven en moest naar Utrecht. Op het perron wist niemand wat nu te doen, in het bijzonder ook niet de mensen met petjes die in dit soort gevallen informatie moeten geven. Er was al een keer omgeroepen dat we dan maar via Rotterdam moesten, en gewapend met deze informatie en m’n reisplanner-PDA leek ik in ieder geval voor een reiziger nuttiger om om informatie te vragen dan de meneer met het petje. Ik heb als advies gegeven naast mij te gaan zitten en gezellig een film te kijken, en dat hebben we dan ook gedaan. Het was een gezellige reis.
Mag ik iedereen er even aan herinneren zijn stem uit te brengen voor de Europese verkiezingen? Misschien verschillen de grote partijen niet eens zo veel van standpunten, maar een stem op een van de grotere partijen voorkomt in ieder geval dat fanatiekelingen van de Partij voor de Dieren straks Europa regeren.
Ik dacht altijd dat ik wel goed in pingpong was. Nou mooi niet dan. Van een profspeler als Rob kan ik nog wel eens winnen, maar een marathon tegen Imre is net iets te veel gevraagd. Ik stond met 2-1 voor, en heb ook best of five nog wel gewonnen, maar in mijn overmoed heb ik voorgesteld door te gaan tot best of seven. En dat heb ik dus dramatisch verloren, na verlenging in de beslissende wedstrijd. En wat heb ik hiervan geleerd: direct incasseren als je voorstaat!
Ik heb dinsdag, toen ik van een etentje bij Willem in Zeist terugkwam, onderweg bijna een kikker (of pad) overreden. Op het laatste moment kon ik nog net uitwijken. Toen ben ik ook maar even gestopt om beter te kijken. Ik heb het beest zelfs even aangeraakt. Zo vaak zie ik immers geen kikker. In de struiken langs de berm ritselde ook wat, en dat bleek bij nadere inspectie een egel te zijn. Het beest probeerde zich te verstoppen, maar dat lukte bij lantaarnpaallicht maar matig. Ik hoop dat beide beesten inmiddels nog steeds niet zijn overreden. (Ik heb overwogen de egel een stuk van de snelweg te brengen, maar bedacht dat egels misschien echt wel prikken.)
Ik heb vandaag ruim 100 kilometer getandemd. Jan-Jaap wou z’n tandem van Aalst naar Utrecht hebben, en ik wou hem daar natuurlijk graag bij helpen. We hebben gisternacht bij zijn moeder en Bert (ons Bert) gelogeerd. Daar een heerlijk diner genuttigd, en een gezellig vuurtje in de tuin gestookt.
Vanochtend zijn we om twee minuten voor negen vertrokken, na een uitgebreid ontbijt. Om een minuut over negen stonden we alweer stil, omdat de versnellingen weer niet werkten. Na een kwartier prutsen kwamen we er achter dat de versnellingen wel werkten, maar dat zelfs de hoogste versnelling voor ons nog te licht was. Gelukkig werd hij in de loop van de dag vanzelf zwaarder.
Het eerste stukje, van Aalst tot Lith, was het zwaarst, misschien hadden we dat niet als een ‘eerste stukje’ moeten opvatten. We kregen wel een geweldig onthaal in Vinkel, waar de fanfare begon te spelen (in een overigens uitgestorven dorp) toen wij langskwamen. In Lith hebben we geluncht en de pont genomen, en daarna zijn we door het land van Maas en Waal gefietst. Een heerlijke oase van rust. Heel anders dan Tiel, waar het koopzondag, fanfarefestival, en verschrikkelijk druk was. In Tiel zijn we heel even verdwaald, maar we zijn er gelukkig toch uit gekomen.
In Cothen hebben we nog ergens uitgerust bij een molen (onder het mom van bezichtigen, maar het was gewoon uitrusten). Om half zes waren we in Zeist, dus we hebben ongeveer 15 km/u gemiddeld gefietst. Toen ik van het station naar huis fietste merkte ik dat ik vandaag wel genoeg gefietst heb. Over het weer heb ik trouwens niks te klagen, behalve dan dat ik verbrand ben.
Voor het nageslacht hierbij nog de route:
Aalst,
Eindhoven,
Son,
Nijnsel,
Sint-Oedenrode,
Schijndel,
Wijbosch,
Heeswijk,
Vinkel,
Geffen,
Lith,
Alphen,
Dreumel,
Wamel,
Tiel,
Cothen,
Werkhoven,
Odijk,
Zeist.
Gisteravond feest bij Bertil, ter ere van zijn verjaardag ergens dit jaar. Hij vierde het samen met een vriend, Albert Hendriks (die geen bakker is). Ik heb met Peter en Alex zitten kletsen, die er dus ook waren. Ook heb ik nog deskundig computeradvies gegeven: ik heb gedemonstreerd hoe je een playlist moet openen in Winamp (klik op het eject-knopje). Omdat ik nog enigszins moe was van donderdag, en ook enigszins hard gewerkt had, ben ik ook hier redelijk vroeg vertrokken.
Na het basketballen eergister werd ik door Li Chao en Robin uitgenodigd om daar nog een hapje te komen mee-eten. Hun huisgenoot had heerlijk Chinees gekookt, drie schalen met ondefinieerbare hapjes. De eerste schaal bevatte tofoe met een pittig sausje, en een andere zat vol met lekker uitziende vleesjes. Die waren ook wel lekker, maar toen ze me vertelden dat het ganzenlevers waren hoefde ik toch niet meer zo (met mijn wortels bij ganzenstad Coevorden). Na het eten kwam iemand op het briljante idee om een drinkspelletje te spelen. Dat had ik nog nooit gedaan, en omdat ik wel van spelletjes hou ging ik akkoord. Het was erg gezellig, en je hoeft je verder geen zorgen te maken: ik was om kwart over twaalf thuis. Drie spelletjes rijker.
Vanochtend heb ik een forse botsing gemaakt. Ik sprintte door de voetgangerstunnel naar spoor 11, daarbij uiteraard al het verkeer van rechts in de gaten houdend. Ik had er echter geen rekening mee gehouden dat er ook andere mensen wel eens aan het sprinten konden zijn, en dat is me op een botsing komen te staan. Een mevrouw sprintte vanaf spoor 8 de bocht om, en we raakten elkaar aan de schouders. Gelukkig is het bij blikschade gebleven (m’n broodtrommel).
Gisteravond heb ik met m’n basketbalvrienden van op de hoek gevoetbald – een beetje afwisseling kan geen kwaad. We hebben gespeeld tegen de Turken (en overige allochtonen) op het plein, dus het was Turkije tegen China. En mij. Ik heb zowaar ëën doelpunt gescoord. En twee ballen grandioos gemist. De ster van de wedstrijd was Li-Chao, die een paar tegenstanders grandioos wist te passeren. Een nadeel was dat de Turken veel meer wisselspelers hadden, waardoor wij snel vermoeid waren. Sneller dan zij althans.
Ik ben vanochtend al voor de tweede keer ongewenst in Ede-Wageningen geweest. De trein die op de goede tijd van het goede perron vertrok was ineens de verkeerde trein, dus ik was niet de enige abuize reiziger. Ik ben met twee dames teruggereisd naar Utrecht, en daarna wel naar Eindhoven. Ik had toen al twee uur gewerkt op m’n laptop.
Tammo 80