Normaal kijk ik niet zoveel voetbal, maar de wedstrijd waarin Nederland uit het EK getrapt wordt wou ik natuurlijk niet missen. Peter vroeg me of ik zin had met hem en zijn huisgenotes in de stad te gaan kijken, en zo’n aanbod kon ik natuurlijk niet afslaan. We hebben in café De Beurs aan het Neude gekeken. ‘t Was nog even de vraag wat voor kleding ik moest dragen, aangezien ik – behalve Hup Holland klompen – niks oranjes heb, en niet in de kleuren van Portugal wilde rondlopen. Dat bleek achteraf onmogelijk, omdat Portugal, heel verwarrend, in oranje speelde. Nederland speelde in wit, en ik heb met Peter ook heel hard “Hup wit!” staan roepen. Niet dat het geholpen heeft natuurlijk.
Ik heb vanavond ter ere van Pieters twintigste verjaardag met de hele “familie” gegeten in het restaurant waar broer Pieter kok is en broer Jaap barman: de Rog op Texel. Zij kennen daar natuurlijk iedereen (dat is zelfs een deel van de taakomschrijving voor de functie van barman), en &eamp;&eamp;n van de bargasten merkte slim op dat ik zeker de slimste van de broers was. Ik vraag me af waar je dat aan kunt zien…
“In de trein kom je nog eens iemand tegen,” het zou een reclamemotto van de NS kunnen zijn. Veel beter dan “Ieder z’n trein” natuurlijk. En het is nog zo ook. Ik heb net een praatje gemaakt met een Japanse meneer (ik ken nu wel erg veel Aziatische mensen, maar relatief ten opzichte van de wereldbevolking valt het weer mee). Hij is hier op een zakenreis, en heeft op Texel een eindje gefietst – erg langzaam, hij deed twee uur over 15 kilometer. Het gaat trouwens wel om een vertegenwoordiger van “Live long and prosper” saki, gold prize 12 times in all Japan sake conpetition. Ik zal ‘m nog wat gratis reclame bezorgen: www.kuromatsu-okina.co.jp.
Verwijzend naar dezelfde situatie vorig jaar, zit ik nu weer in precies dezelfde situatie als toen. Ik moet binnen afzienbare tijd, net iets minder dan haalbaar, een scriptie af zien te krijgen. Natuurlijk gaat dat ook dit jaar op onverklaarbare wijze lukken, al weet ik momenteel nog niet hoe. Ik zal natuurlijk wel m’n uiterste best blijven doen. Zo zit ik momenteel op de boot van Den Helder naar Texel nog te werken aan het programma dat uiteindelijk moet gaan rekenen voor mij, en merkwaardig genoeg is er zelfs weer een beetje gelukt!
Het leuke van een laptop is dat je hem overal mee naartoe kunt nemen. Bijvoorbeeld naar Krommenie-Assendelft, waar ik twee minuten geleden nog was. Inmiddels nader ik het volgende station – Uitgeest – alweer, op weg naar Texel, waar ik de verjaardag van broer Pieter vier. En ondertussen werk ik gewoon door, want ik heb alles wat ik daarvoor nodig heb (voornamelijk inspiratie) gewoon bij me.
Lang, lang geleden (toen mijn inhammen nog niet zichtbaar waren) was er op de televisie een spelshow over wiskunde: Oh, zit dat zo! In het programma werden leuke wiskundesommetjes op een leuke tastbare manier gepresenteerd, en later uitgelegd door de “deskundige” wiskundige: Dr. Jan van de Craats. Ik keek met erg veel plezier naar dit programma, waar niet eens veel uitzendingen van gemaakt zijn, waarschijnlijk vanwege het dure decor: voor elk sommetje werd wel iets nieuws geknutseld. Je zou kunnen afvragen wat er met het decor van zo’n show gebeurt nadat zo’n show is afgelopen. Dat weet ik sinds vandaag! Het staat in een opslaghok (met raampjes bovenin, anders zou ik het tot de dag van vandaag niet weten) op de zesde verdieping van het hoofdgebouw van de TU Eindhoven. Dus mocht iemand nog eens zo’n show willen maken – het liefst van de Tros, want het logo zit in het decor verwerkt – dan is het decor er vast.
Mijn oom Martin heeft sinds kort een baard. Dat is wel even schrikken, vooral als je de reden hoort: zijn kin is onlangs voor een operatie opengesneden, en hij kan zich dus niet scheren (anders zou hij z’n hele kin weer open kunnen halen). Gisteren ben ik met mama naar z’n baard wezen kijken, en het ziet er erg indrukwekkend uit. Vooral het litteken, dat zelfs ook te zien is op z’n kuit – daar kwam de reserveader vandaan.
Ondertussen heeft m’n neef Jos me laten zien hoe het spel Tony Hawk Pro Skater eigenlijk werkt. Het zat bijgeleverd op m’n laptop, maar ik had het nog nooit gespeeld. Jos heeft even een highscore neergezet, die ik waarschijnlijk niet kan verbeteren. Van tante Hennie heb ik lekker een zak snoep meegekregen (voor onderweg) : soms is het erg leuk om neef te zijn.
Ik heb vorige week eens diep in de buidel getast en een nieuwe DVD voor mezelf gekocht: Mary Poppins. Deze film hadden we vroeger op videoband, en in mijn (vage) herinnering heb ik ‘m heel vaak gekeken. En natuurlijk is het één van m’n lievelingsfilms. Nu heb ik hem dus op DVD, en ik heb Lotte en Floor zaterdag ook mee laten kijken. Zij hebben – net als de rest van de jeugd van tegenwoordig – niet het geduld om een hele film uit te kijken, maar het stukje met supercalifragilisticexpialidocious, of in de Nederlandse vertaling superkwalikwantiviaextraquasiotisch, vonden ze wel heel leuk. Mama vertelde me gisteren dat ik toen ik min een was al naar deze film ben geweest, in een bioscoop in Canada. Een heel bijzondere film dus.
Net terug van de act van Lunatics, Tempeest. Het gaat over het instorten van het middenschip van de Domkerk in 1674. Daar speelde de voorstelling zich ook af, rond een speciaal van steigers herbouwd middenschip. Een mooi citaat uit de voorstelling, en daarin ook een veel ouder citaat, over het instorten van de kerk:
Pertinente notitie van de Schade die geschiet is tot Uytrecht, door ‘t schrickelick Tempeest, op Woensdag den eersten Augusti 1674. Deze letteren zullen u met korte woorden melden de schrickelicke oordeel Godts die heden over onze Stadt Uytrecht gevallen zijn. Het schrickelicke Tempeest heeft in de tijt van een kleyn half uur de gantsche Stadt tot een puynhoop gemaakt, zo dat de desolaatheyt desselven met geen penne te beschrijven is. Den Dom-kerk, van de Toren tot aan het Choor is gantsch tot een puynhoop geworden, zulks dat de pilaren niet hoger als 6 a 7 voet van de gront zijn blijven staan.
Ik was er met Sira en Paul, bij wie ik ook gegeten had, en op het plein kwamen we nog een heel stel bekenden tegen. Na afloop van de daverende voorstelling – die stiekem wel een beetje tegenviel, want er klom niemand in de steigers – hebben we ons nog even op het Domplein vermaakt door een menselijke knoop te maken.
Helaas is deze website vanochtend gehackt door een zogenaamd scriptkiddie, iemand die door anderen ontdekte beveiligingslekken gebruikt om homepages van andere mensen te “hacken”. Hij is zo vriendelijk geweest om geen informatie te wissen, maar toch neem ik het zekere voor het onzekere en neem ik de site tijdelijk uit de lucht. Ik heb de provider van de “hacker” verwittigd van het misbruik.
Ik verzoek de hacker, chattab, The Turkish Hacker of iskorpitx, contact met mij op te nemen, ik ben benieuwd hoe hij zijn hack heeft uitgevoerd, en zou graag eens met hem discussiëren over normen en waarden op het internet.
Ik zal zo snel mogelijk de homepage in delen weer beschikbaar maken. M’n weblog is alweer online!