Een heerlijke dag gehad vandaag. Ik was van plan te gaan fietsen (zoals dat op Eerste Pinksterdag hoort?), maar zag rond het middaguur de Chinezen van de andere kant van de straat op weg naar het plein, dus ben ik met hun gaan spelen. Erg gezellig. We hebben voornamelijk gebasketbald, en ik ben hier vrij slecht in. Nu viel het mee, Li-Chao en ik hebben in een wedstrijdje slechts met 11-9 verloren, en ik heb 5 keer gescoord. Thuis heb ik m’n iBook nog even aan de Chinezen geshowd, en ze waren erg enthousiast (zoals het hoort).
Daarna heb ik m’n kamer opgeruimd, hetgeen erg nodig was. Ik had Alex uitgenodigd te eten, en het is dat hij 6 minuten te vroeg was, anders was m’n kamer echt helemaal opgeruimd geweest. We hebben maar even patat gehaald, want ik heb niet echt een complete maaltijd in huis. Compleet genoeg voor mij, dat wel, trouwens. Ook hebben we nog een spelletje gespeeld: Tantrix. Dat blijkt ook als spel (in plaats van als puzzel) erg leuk te zijn, ik kan het iedereen die hier op bezoek komt aanraden! Ik heb overigens twee keer vet gewonnen.
Als afronder van de avond hebben we nog gebiljart. Cafe De Windhoek was dicht, dus we moesten een alternatief opzoeken. Dat vonden we in De Zwaluwbar, precies zo’n café als waar Herman van Veen over zingt. Er waren nog drie andere gasten, en het biljart werd speciaal voor ons aangezet. Er stonden Nederlandse smartlappen op, en de mevrouw achter de tap droeg een truitje waar ze duidelijk te oud voor was. Precies zoals zo’n café hoort dus. De muziek werd nog beter, na het rondje Nederlands kwam de country, met Freddy Fender (die Alex zelfs kent), John Denver, Linda Ronstadt, en vele anderen. We hebben drie potjes gebiljart, en toen kwam Anneke Grönloh weer op de radio, dus zijn we weggegaan. Maar ik ga zeker nog eens terug naar dit cafeetje!
Vanavond ben ik op uitnodiging van Imre en Yo-yi naar een theatersport-voorstelling geweest. Dit houdt in dat twee teams ‘theatersporters’ tegen elkaar improviseren op het toneel, onder het toeziend oog van een jury. Het is de bedoeling dat het publiek actief participeert door rozen naar de spelers te gooien, en natte sponzen naar de jury. Vooral dat laatste is buitengewoon goed gelukt; er zat één schattig meisje in de jury, en die werd heel hard geraakt door een spons (niet van mij). De spelers deden het bij vlagen heel aardig, vooral een jongen uit het Friese (!) team deed het heel goed toen hij een sterfscène uit een opera moest improviseren.
Na afloop heb ik bij Yo-yi nog even het bonenspel (Boonanza) gespeeld, waarvan ik de spelregels nog niet helemaal goed genoeg ken om het ten volle te waarderen. Yo-yi’s tactiek om alleen maar ‘poepbonen’ te verzamelen deed het niet zo heel goed, Imre had een betere tactiek: valsspelen. Ik heb dus gewonnen :-)
Boven de huisbroodrooster hing een briefje met de volgende tekst:
Beste huisgenoten,
Vanmiddag stond de broodrooster in vuur en vlam. Ik heb hem met water geblust, maar wist niet of het veilig was de stekker uit het stopcontact te halen. Oppassen dus!
Inmiddels was de stekker wel uit het stopcontact gehaald (door een andere huisgenoot)…
Vanmiddag ben ik weer even op m’n oude werk geweest. Er nam iemand afscheid, en Ida vroeg of ik het lied wilde begeleiden. Dat wilde ik wel, het was gelukkig geen moeilijke melodie, Yellow Submarine van de Beatles. Het was erg leuk om m’n oude ‘collega’s’ weer eens te zien. Ik heb op het VJI inmiddels zo’n 10 afscheiden meegemaakt, en het wordt steeds leger. Maar dat zal wel een illusie zijn, want er komen ook mensen bij. Hoe dan ook, het was gezellig.
Net als vorig jaar heb ik dit weekend in de tuin gekampeerd met de voormalige Eigenruimtebewoners. Het opzetten van de tent ging dit jaar voorbeeldig, zelfs al was het een andere tent dan vorig jaar. We hielden maar drie stokken over!
Omdat de weersvoorspelling matig was (30% op regen elke dag, dus maar 10% kans dat het het hele weekend droog bleef) zouden we eventueel binnen gaan slapen, maar dat is afgeblazen en we hebben extra dekbedden van binnen in de tent gelegd. Erg gezellig.
Vrijdagavond heeft mama voor ons gekookt, en daarna hebben we een wandeling gemaakt door de Kerkhorsten. Daarna heerlijk binnen thee, koffie en likeur gedronken. Zaterdag zijn we naar het Mantingerzand gegaan, om daar te wandelen en verstoppertje te spelen. Het wandelen viel mee, we hebben de groene route (minder dan 2 km) genomen. Het verstoppertje daarentegen was erg inspannend. Carolien is in de dennenaalden gevallen en zag eruit als een egeltje. Hanne kwam met het idee van Belgisch verstoppertje: één iemand verstopt zich, en de rest zoekt. Wie de verstopte vindt, gaat erbij zitten. Peter en Victor hadden Hanne al snel gevonden, maar Alex, Carolien en ik hebben daarna nog een half uur gezocht.
De (losjes) geplande barbecue kon door het weer en de vermoedelijke afwezigheid van een barbecue geen doorgang vinden, maar het alternatief was uitstekend: Alex heeft gado-gado gekookt – met hulp van de rest. Daarna hebben we gepimpampet, en het Willem en Maxima spel gespeeld. En nog even getriviant, omdat Peter wilde winnen.
Gisteren hebben we uitgeslapen in de tent, en zijn we langzaamaan vertrokken naar Utrecht.
Ik heb vandaag al de derde fout ontdekt in de documentatie van het programma Mathematica. Dit keer was het een ‘echte’ fout, er stond ergens elf waar el bedoeld werd (en de code draaide ondanks de fout). Ik ben benieuwd of ik weer een reactie krijg (of een baan bij Wolfram, dat lijkt me ook wel geinig).
Gisteravond was Riek, mijn tante uit Canada, in Utrecht, met een vriendin. Ik kreeg dit eergisteren te horen, dus heb onmiddellijk andere afspraken verzet om m’n tante ook nog even te zien. We zijn uit eten geweest bij Broers, op zich een leuk tentje maar jammer dat het aan de busbaan ligt.
Na afloop van het – gezellige – eten liepen we terug richting Dom, en kwamen onderweg bij het maken van een foto een standbeeld tegen van F.C. Donders himself (naar hem is mijn stageopdracht vernoemd). Ik wist nooit dat de man die ik jarenlang voorbij ben gefietst Donders heette, en ben erg blij met de ontdekking. Een vriendelijke jongeman heeft een foto gemaakt van ons drieën bij meneer Donders, maar het fototoestel deed daarna raar, dus misschien is die foto mislukt, tot mijn spijt.
Papa haalde Riek en Janet op onder de Dom, en had zijn auto heel even fout geparkeerd. Ik kon met een sprintje de politievrouw nog net op tijd bereiken, om er met een rotsmoesje van af te komen (een ander rotsmoesje dan degene die papa aanvoerde, een beetje knullig). Dus heb ik zo even 45 euro verdiend.
Ik heb vandaag een flinke wandeling gemaakt met mama. Althans voor mijn doen flink, zij doet het “rondje” wel vaker: de Kerkhorsten door en dan langs de Klencke, over de hei weer terug. Belangrijk nieuws: de dode boom in het bosje bij de Klencke die Jaap en ik herhaaldelijk hebben geprobeerd om te duwen is, waarschijnlijk vanzelf, omgevallen. Toch wel blij dat het omduwen niet is gelukt, ik had er niet onder willen liggen.
Een eindje verder was een andere boom omgevallen, ook tegen een andere boom aan. Hij lag in een hoek van ongeveer 45 graden, dus ik kon er zo oplopen. Althans, dat dacht ik. De boom was iets gladder dan ik had verwacht, dus het was nog knap lastig om tot het eerste takje te komen, zo’n drie meter hoog (dus zo’n 3 wortel 2 in de boom). Toen ben ik maar niet verder geklommen, want mama had toch al een stoere foto gemaakt.
Ook begon ik me zorgen te maken over het terugkeren naar de begane grond. Dat was aanzienlijk lastiger dan omhoog, vanwege het uitglijdgevaar. Ik heb overwogen de boom als glijbaan te gebruiken en op m’n kont naar beneden te gaan, maar ik had m’n nieuwe broek aan, dus die optie viel af. Toen ben ik heel voorzichtig op een dun takje van een andere boom gaan staan, me vasthoudend aan het takje op drie meter. Het takje van de andere boom bleek niet bestand tegen 72 kilo en brak af, waardoor ik op drie meter hoog hing. Of op 1 meter 15, het is maar vanaf waar je meet. Toen had ik weinig keus meer en heb ik me laten vallen, met succes.
Mama heeft helaas een foutje gemaakt waardoor de stoerste foto’s niet gelukt zijn, maar dat heb ik verderop in een andere (makkelijke) boom goedgemaakt.
Ik heb weer een nieuwe verslaving: Aquataxx, een erg leuk spelletje op m’n iBook. Het spel (al bekend uit ‘The Seventh Guest’) had ik ook al op m’n linux-computer, maar daar was het me iets te makkelijk. Dat geldt zeker niet voor deze versie: op niveau twee kon ik het niet winnen! Tot nu toe dan: ik heb het nu al drie keer van de computer gewonnen. Dus op naar niveau drie en vier.
Update: het spel is offline gehaald en ik kan het nergens meer vinden! Als iemand het heeft hoor ik het graag.
Update 2: het spel is weer online gezet!
Vandaag is mama jarig! Nu kan ik ook mijn geheime project van een tijdje geleden wel openbaar maken: ik was bij de familie in Valthe oude foto’s aan het scannen. Die heb ik gisteren, met hulp van mijn begeleider aan de TU/e, op een DVD gebrand (eigenlijk een miniDVD). Samen met Jaap en Pieter heb ik deze DVD en een DVD-speler aan mama gegeven voor haar verjaardag.
Gisteravond hebben we ter gelegenheid van die verjaardag ‘dal Baffo’ (‘bij de snor’) in Emmen gegeten. Niet bij ‘dal Baffo’, want dat zou bij ‘bij de snor’ betekenen. Ik heb, tot mijn verrassing, een hoop vis gegeten, en het was wel lekker maar zelfs voor mij ietsjes te veel.
Tammo 80